jump to navigation

Γιατί κατέβασε ταχύτητα ο ΣΥΡΙΖΑ; 20/06/2008

Posted by the left and the crisis in Uncategorized.
Tags: ,
trackback

Μετά την πανελλαδική σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, μια αόρατος χειρ τράβηξε χειρόφρενο. Και η διαδικασία που στο ΣΕΦ ξεκίνησε με τόσο ενθουσιασμό και συμμετοχή, σήμερα φαίνεται να επιβραδύνεται. Στα απόνερα της συνεχιζόμενης επίθεσης της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και της συνεχιζόμενης αδυναμίας και ανικανότητας του ΠΑΣΟΚ να εκφράσει μια οποιαδήποτε εναλλακτική διέξοδο, στα απόνερα των δικομματικών σκανδάλων που επιβεβαιώνουν ότι πρόκειται για όμοια στην πολιτική τους κόμματα εξουσίας, ο ΣΥΡΙΖΑ αντί να κλιμακώσει, έχει κατεβάσει ταχύτητα.

Για πολλούς συντρόφους μέσα και δίπλα στον ΣΥΡΙΖΑ, προκαλεί απορία η σημερινή κατάσταση. Σαν να μην υπάρχουν αποφάσεις της σύσκεψης που πρέπει να εφαρμοστούν, σαν να μην υπάρχουν κοινές προωθητικές ιδέες και πρωτοβουλίες, σαν να μην είναι εύφορο το έδαφος για μια νέα επίθεση της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Τι είναι αυτό που αντί να οδηγεί τον ΣΥΡΙΖΑ σε επιτάχυνση, φέρνει μια αμήχανη αναμονή, μια αίσθηση ανακύκλωσης και τελμάτωσης;

Πρώτο: Οι αποφάσεις της Πανελλαδικής Σύσκεψης μένουν τυπικό γράμμα. Δεν είναι ζήτημα νομιμότητας, είναι ζήτημα ουσίας. Κορυφαίο παράδειγμα αποτελεί η απονέκρωση των τοπικών συνελεύσεων στο επίπεδο των «εκδηλώσεων» όπου 2-3 κεντρικοί παράγοντες ή βουλευτές θα βγάζουν λογύδρια. Καμιά αίσθηση μεταφοράς αποφάσεων και αρμοδιοτήτων στη βάση, καμιά εκχώρηση αποφασιστικού ρόλου στις τοπικές συνελεύσεις. Δεύτερο παράδειγμα αποτελεί η συνεχιζόμενη πραξικοπηματική καταστρατήγηση της ομόφωνης πανηγυρικής απόφασης για την επιτροπή τύπου και την πλουραλιστική εκπροσώπηση. Κι όταν ακόμη τόλμησε ο εκπρόσωπος τύπου του ΣΥΝ Α.Κ. να το θέσει (στον ΣΥΝ και όχι στον ΣΥΡΙΖΑ), εισέπραξε μεγαλοπρεπή άρνηση των μόνιμων πανελοκένταυρων της δεξιάς πτέρυγας.

Δεύτερο: Οι συσχετισμοί δεν ανατρέπονται με επικοινωνιακή και μόνο διαχείριση. Δεν είναι ζήτημα κλιμάκωσης της αντιπολίτευσης του ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή και στα κανάλια. Δεν είναι ζήτημα καλής και πειστικής εμφάνισης της ηγεσίας του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ στις τηλεοπτικές της εμφανίσεις. Είναι ζήτημα πραγματικής αντιπολίτευσης σε μια κυβέρνηση που επιχειρεί φυγή προς τα μπρος και μάλιστα σε άγρια – νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση. Οι θριαμβολογίες επομένως για την αριστερά που πάει καλά, δεν αρκούν. Για την ακρίβεια γίνονται προβληματικές όσο η αριστερά πάει καλά και η καθημερινότητα του εργαζόμενου κόσμου πάει άσχημα. Όσο οι καλές μέρες για την αριστερά συνυπάρχουν με τις ακόμη καλύτερες μέρες για τον νεοφιλελευθερισμό και το κεφάλαιο. Όσο η δημοσκοπική ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ δεν μετασχηματίζεται σε μαζικούς αποτελεσματικούς αγώνες που θα παράξουν πραγματικές νίκες και αποτελέσματα. Τότε θα συνυπάρχει η αντίφαση της κυβέρνησης που γίνεται όσο πιο αντιλαϊκή πάει, της αξιωματικής αντιπολίτευσης που βυθίζεται όλο και πιο πολύ στην κρίση, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ που δεν μπορεί να κάνει την ανατροπή.

Τρίτο: Οι αμφίσημες, θολές και δίγλωσσες τοποθετήσεις, ακόμη κι αν δεν γίνονται πρώτο θέμα στον κόσμο των ΜΜΕ, έχουν σημασία και επιρροή στον κόσμο της αριστεράς. Η τοποθέτηση της ηγεσίας του ΣΥΝ για τις πρόσφατες κινητοποιήσεις στα ΑΕΙ και ΤΕΙ για τις πρυτανικές εκλογές, η ανακύκλωση της συζήτησης περί συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ (Κύρκος, Κωνσταντόπουλος και όχι μόνο), η αποχή τεσσάρων βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ από την καταψήφιση της Ευροσυνθήκης, αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα. Δεν δίνουμε εικόνα ανατροπής. Δίνουμε εικόνα αγχωμένης αναζήτησης αντιπροτάσεων στα δικά τους πλαίσια. Δεν μας λείπει η πρόταση εξουσίας. Μας λείπει η διατύπωσή της καθαρά και ευθαρσώς έξω και αντίθετα από τα δικομματικά, νεοφιλελεύθερα δόγματα. Και το ερώτημα για τη συνέχεια είναι αν θα εξακολουθούμε να θεωρούμε την αμφισημία και την διπλότητα, δύναμη ή αδυναμία.

Τέταρτο: Περίσσεψαν τα αρπάγματα και οι τσακωμοί μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά πολύ περισσότερο μέσα στον ΣΥΝ. Οι τσακωμοί και οι διασπάσεις δεν είναι κατ’ ανάγκη κακές. Μπορεί να είναι δημιουργικές στο βαθμό που απελευθερώνουν δυναμικές και νέες προσδοκίες. Εδώ όμως έχουμε τσακωμό για θέσεις και πόστα στην αναδιανομή εξουσίας κατά την μετά – Αλαβάνου εποχή. Χαριτωμένες οι αιτιάσεις για διαγραφή των τριών βουλευτών του ΣΥΝ που απείχαν από την καταψήφιση της Ευρωσυνθήκης. Για εμένα είναι σωστές. Είναι όμως υποκριτικές και αδιέξοδες όταν είναι εκ των προτέρων γνωστό ότι δεν θα οδηγήσουν πουθενά, ότι εντάσσονται στο εσωκομματικό παιχνίδι με τους μεν να δείχνουν τα δόντια τους, τους δε να απαντάνε υπερασπιζόμενοι το ακαταλόγιστο της προσωπικής συνείδησης, και το δίδυμο Τσίπρα – Αλαβάνου να θεωρεί ότι όσο παίζει το ρόλο του συμφιλιωτή και του διαμεσολαβητή θα προσφέρει καλές υπηρεσίες στην ανατροπή του πολιτικού σκηνικού. Αμ δε.

Πέμπτο: Λείπουν οι πραγματικές πρωτοβουλίες στο κοινωνικό επίπεδο που θα συσσωρεύσουν τεράστιες δυνάμεις για πολιτικές ανατροπές. Τα πάντα γίνονται στο επίπεδο της υψηλής πολιτικής. Και οι οργανωμένες δυνάμεις με πρώτη και καλύτερη τον ΣΥΝ όχι μόνο γράφουν στα παλιά τους υποδήματα τις διαδικασίες του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά καίγονται για την κομματική ανασυγκρότηση των οργανώσεων τους. Καλή η κομματική ανοικοδόμηση του ΣΥΝ, αλλά αυτή δεν μπορεί να γίνεται σε βάρος των διαδικασιών του ΣΥΡΙΖΑ (όπως συμβαίνει στην πράξη), ούτε πολύ περισσότερο σε βάρος κινηματικών πρωτοβουλιών, πυροδότησης αγώνων, οργάνωσης του εργαζόμενου κόσμου για να απαντηθεί η απόγνωση της ακρίβειας, των ιδιωτικοποιήσεων, της φτώχειας.

Είναι υπερβολικό να ζητάμε κάτι παραπάνω από το δημοσκοπικό διψήφιο νούμερο; Αν βλέπουμε τον ΣΥΡΙΖΑ σαν μια από τα ίδια, είναι θρασύ, ανυπόμονο και ανεδαφικό. Ναι, μας φτάνει και μας περισσεύει σε αυτή την περίπτωση το 15 ή το 12 ή το 17%.

Αν όμως ζητάμε πραγματική ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, πρέπει να αναλογιστούμε γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ τράβηξε χειρόφρενο. Και αν θέλουμε να μην είμαστε πολιτικά αφελείς θα πρέπει να αναλογιστούμε αν αυτό το τράβηγμα δεν είναι ασυνείδητη αντανάκλαση αλλά συνειδητή πολιτική επιλογή.

Αυτό το ερώτημα θέλει διερεύνηση…

Advertisements

Σχόλια»

1. Γιατί κατέβασε ταχύτητα ο ΣΥΡΙΖΑ; « Black Cat ★ Red Cat - 20/06/2008

[…] ιστολογι “Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ” επεστρεψε με ενα αιχμηροτατο κειμενο. Καλωσηρθες πισω! Αναρτήθηκε στις αριστερά, μέτα, […]

2. Βλέποντας πίσω από τον Αλαβάνο και το τηλεοπτικό πρόσωπο του ΣΥΡΙΖΑ « Στη Γαλαρια - 21/06/2008

[…] Γιατί κατέβασε ταχύτητα ο ΣΥΡΙΖΑ; 20/06/2008 […]

3. ark - 21/06/2008

Αναδημοσιεύσαμε το άρθρο αυτό Στη Γαλαρία. Ενδιαφέρουσα οπτική για τα ενδότερα. Πραγματικά πισογύρισμα μυρίζει, δυστυχώς!

4. a8lios - 21/06/2008

«Και αν θέλουμε να μην είμαστε πολιτικά αφελείς θα πρέπει να αναλογιστούμε αν αυτό το τράβηγμα δεν είναι ασυνείδητη αντανάκλαση αλλά συνειδητή πολιτική επιλογή.»

Συνειδητή πολιτική επιλογή ποιών δηλαδή???

5. Βερνάρδος - 21/06/2008

Τέταρτο: Περίσσεψαν τα αρπάγματα και οι τσακωμοί μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά πολύ περισσότερο μέσα στον ΣΥΝ. Οι τσακωμοί και οι διασπάσεις δεν είναι κατ’ ανάγκη κακές. Μπορεί να είναι δημιουργικές στο βαθμό που απελευθερώνουν δυναμικές και νέες προσδοκίες. Εδώ όμως έχουμε τσακωμό για θέσεις και πόστα στην αναδιανομή εξουσίας κατά την μετά – Αλαβάνου εποχή….
Αυτό είναι το πρόβλημα.

6. Nikos - 22/06/2008

Γιατι περιμενουμε εδω και εναμιση χρονο περιπου τις προγραμματικες θεσεις του ΣΥΡΙΖΑ και ακομα τοποθετουνται στις Καλενδες…

7. Λασκαράτος - 22/06/2008

Σήμερα η «Εποχή», έχει ένα ωραίο κεντρικό άρθρο με το ίδιο νόημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα που βράζει το σκάνδαλο Siemens δεν έχει την καίρια παρουσία και παρέμβαση που όφειλε.
Να δούμε, ίσως αφυπνισθεί γιατί προς το παρόν φαίνεται κάπως κατώτερος των περιστάσεων.

8. andriou - 22/06/2008

Πάντως σύντροφοι, φροντίστε να λύσετε γρήγορα το χειρόφρενο και να τελειώνετε με τις μαγειρικές συνταγές!
Λίγο πιο μακρυά σας, στις επιτροπές της επαρχίας (ίσως λόγω απόστασης από τα …μαγειρεία) τα πράγματα δεν είναι έτσι. Ρίξτε μια ματιά στις δραστηριότητες των επιτροπών στη Χίο, τη Λέσβο ή τα Χανιά!
Αν νομίζετε οτι αναλώνωνται μόνο «στο επίπεδο των «εκδηλώσεων» όπου 2-3 κεντρικοί παράγοντες ή βουλευτές θα βγάζουν λογύδρια», κάνετε λάθος.
Όχι οτι δεν συμφωνώ βέβαια με τον κύριο κορμό του post. Όμως τελικά κάτι πρέπει να προτείνουμε.
Και η πρόταση πρέπει να σχετίζεται με την δράση!
Αλλιώς, οι περισσότεροι από μας θα χάσουμε και την Δεύτερη Ευκαιρία που έχουμε!

9. syriza - 23/06/2008

Andriou δεν υποτιμώ τις διαδικασίες της επαρχίας. Όμως κακά τα ψέματα το πρόβλημα ύπαρξης των επιτροπών του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι οι «δραστηριότητες». Είναι ο καθορισμός της πολιτικής ταυτότητας και της φυσιογνωμίας του ΣΥΡΙΖΑ. Και δυστυχώς έχω την αίσθηση ότι αυτό δεν γίνεται ούτε στις επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ, ούτε στη δυσκοίλια γραμματεία του. Γίνεται από «διαρροές», από προσωπικές στρατηγικές, από τις προσωπικού τόνου και ύφους δηλώσεις μιας χούφτας ηγετικών στελεχών.
Όσο για τις επιτροπές, εδώ στην Αθήνα έχουν νεκρώσει (τουλάχιστον από αυτά που ξέρω και βλέπω), αναμένοντας όχι μια ουσιαστική και αποφασιστική συνέλευση, αλλά μια «εκδήλωση» που θα φέρουμε τον τάδε και θα έρθει κόσμος…
Εξακολουθεί δηλαδή η αντίληψη που βλέπει τον ΣΥΡΙΖΑ ως ανθρωπομάζεμα για τις οργανώσεις, και όχι ως υπό διαμόρφωση πολιτική ενότητα με αποφάσεις, πρωτοβουλίες, κατευθύνσεις.
Τέλος για μένα το βασικό πρόβλημα είναι η μη ανταπόκριση στα νέα καθήκοντα της νέας περιόδου. Ο Αλαβάνος το αναγνωρίζει ευθαρσώς μιλώντας χθες στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία και λέγοντας ότι στην πιο δύσκολη θέση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και πρέπει να ανταποκριθεί, αλλά δεν νομίζω ότι συμφωνώ στο τι ακριβώς προτείνει. Η πολυσυλλεκτικότητα και οι λειασμένες αιχμές στις οποίες επιδίδεται προσφάτως ο Αλαβάνος, κινδυνεύουν να απεμπολήσουν την ηγεμονία που επιδείκνυε ο ΣΥΡΙΖΑ και βασικά ο ίδιος ο Αλαβάνος. Δεν περιμένω να διαγράψει τους δεξιούς (σε αυτή τη φάση θα ήταν και λάθος), περιμένω όμως να θυσιάσει τις δεξιές απόψεις στο όνομα μιας ακόμη επιθετικότερης και αριστερότερης αριστεράς. Να κατακτήσει δηλαδή μια νέα ηγεμονία όχι στο χώρο πια της αριστεράς, αλλά σε κόντρα με τη δεξιά και την κεντροαριστερά.
Υπάρχουν τρία ενδεχόμενα:
Πρώτον να πούμε καλά είμαστε ως εδώ και αναμένουμε τις εκλογές να γίνουμε το τρίτο κόμμα και να περάσουμε το ΚΚΕ. Σε αυτή τη λογική κινείται η ηγεσία του ΣΥΝ και η συντριπτική πλειοψηφία του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ. Παντρεύεται με έναν κακής κοπής κομματικό πατριωτισμό υπέρ του ΣΥΝ, της «εκδίκησης» της ανανεωτικής αριστεράς και άλλων βλακωδών σχημάτων. Δεν γίνεται αριστερή πολιτική σήμερα στην Ελλάδα με εσωστρεφή φαντάσματα της δεκαετίας του 70.
Δεύτερον να ζητήσουμε το ακόμη παραπάνω, αυτοπαγιδευόμενοι όμως σε μια αστική αντίληψη περί πολιτικής (ατάκα, δήλωση, τηλεόραση). Νομίζω ότι εδώ βρίσκεται σήμερα ο Αλαβάνος. Και παγιδευόμαστε στη λογική της αναμονής και του ώριμου φρούτου. Δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι κοντρόλ μπάσκετ λόγω εκτίμησης ότι «δεν μπορούμε» ή λόγω επιλογής.
Τρίτον να ζητήσουμε το κάτι παραπάνω, αναζητώντας έναν άλλο πραγματικό και όχι δημοσκοπικό συσχετισμό, οικοδομώντας πραγματική αριστερή, κινηματική, αγωνιστική πολιτική… Αυτό σημαίνει όμως πρωτοβουλίες, μαζικά κινήματα, σχέδιο και γραμμή. Διαφέρει παρασάγγας από την εκδοχή της ν.ΣΥΝ (ή ίσως και της ΚΟΕ τώρα τελευταία), για «παραδειγματικές κινήσεις», «ακτιβισμούς», «δράσεις».
Νομίζω ότι αυτή είναι και η προσδοκία ενός δυναμικού τμήματος της ανένταχτης αριστεράς που στηρίζει κριτικά και «υπό δοκιμή» τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η κατεύθυνση θα έχει κινδύνους, θα προκαλέσει πιέσεις, αλλά είναι ο μόνος τρόπος πραγματικού κοινωνικού (και στην επόμενη φάση πολιτικού) διεμβολισμού ευρύτερων και λαϊκότερων στρωμάτων.
Έχω την αίσθηση ότι εδώ είναι το πρόβλημα. Θα γράψω περισσότερα την Τετάρτη.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: