jump to navigation

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η πτώση του 09/03/2009

Posted by the left and the crisis in Uncategorized.
Tags:
trackback

δεν έχει σημασία η πτώση αλλά η προσγείωση

Αφορμή για τα παρακάτω οι αναφορές του Λαζόπουλου στον Αλαβάνο και στη δήλωσή του «και με το 7% νιώθουμε ωραία» που επέσυρε τη χλεύη του Λάκη.

Η αλήθεια είναι ότι ο Αλαβάνος δεν τα είπε ακριβώς έτσι αλλά εν πάσει περιπτώσει. Το πρόβλημα είναι το εξής: Γιατί – δημοσκοπικά έστω- έπεσε ο ΣΥΡΙΖΑ;

Ισχύει η ερμηνεία του Σ.Λυκούδη ότι…
«Πριν από 8-10 μήνες ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού μάς έδινε την εμπιστοσύνη του και μας οδηγούσε σε μια έκρηξη ποσοστών – και η εμπιστοσύνη αυτή δεν ήταν τυχαία. Μας την έδιναν επειδή μας θεωρούν μεγάλο κόμμα, με την απαίτηση να παίξουμε πρωταγωνιστικό και ρυθμμιστικό ρόλο. Εγώ πιστεύω ότι με τη φοβική, τη στείρα πολιτική που προανέφερα, αρνηθήκαμε τον ρυθμιστικό ρόλο που μας έδινε η κοινωνία και τώρα η ίδια η κοινωνία μάς τον παίρνει πίσω»… (Freesunday, 15/02/2009)

Ή αντίθετα ισχύει η ρήση του Λαζόπουλου ότι «αν ο ψηφοφόρος ήθελε να πάει στο ΠΑΣΟΚ θα πήγαινε μόνος του – δύο βήματα είναι – δεν θα χρειαζόταν να ανέβει στο λεωφορείο του ΣΥΡΙΖΑ»;

Εδώ έχουμε το εξής παράλογο: Όλοι όσοι καταπολέμησαν μέχρις εσχάτων την πολιτική που έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ από το αιώνιο 3 +- κάτι % της ανανεωτικής αριστεράς, στο 5% του 2007 καταρχήν, και στο δημοσκοπικό 17% πέρυσι τέτοιον καιρό, εμφανίζονται σήμερα τιμητές της πτώσης στο δημοσκοπικό 7-10%…

Όσοι στάθηκαν απολύτως ενάντιοι στην οξεία αντιπολιτευτική γραμμή του Αλέκου Αλαβάνου και στην εκλογή του Αλέξη Τσίπρα στην προεδρία του ΣΥΝ, με όσα αυτή σηματοδότησε, έρχονται σήμερα να κατηγορήσουν τους ίδιους ακριβώς γιατί δεν διατήρησαν τα διψήφια νούμερα.

Κληρονομιά από τον Κύρκο τα είχανε;

Παρεπιμπτόντως μάλιστα τα διψήφια νούμερα ήρθαν με την αποφασιστική ρήξη με το παρελθόν μιας ανανεωτικής αριστεράς βουτηγμένης στην ΠΑΣΟΚολοατρεία.

Αντίθετα κάθε πραγματικός φίλος και όχι εχθρός του ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να αναρωτηθεί για άλλα πράγματα:

Γιατί δύσκολα χτίζεται η εμπιστοσύνη του κόσμου προς την αριστερά;

Τα αλλεπάλληλα χαστούκια χρόνων και χρόνων προδοσιών, λιποταξιών, ταξικής συναίνεσης, κοινωνικών διαλόγων, έχουν ξεχαστεί οριστικά;

Γιατί ακόμη και σήμερα η ανάκτηση της χαμένης αξιοπιστίας και η οικοδόμηση εμπιστοσύνης μοιάζει έργο δύσκολο και πάντως όχι τηλεοπτικό;

Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει καρφωμένος στο ρόλο του εκλογικού μηχανισμού και όχι στο ρόλο της πολιτικής ενότητας που παράγει πρωτοβουλίες, κινήματα, αγώνες;

Γιατί μετά την εξέγερση και μέσα στην γενικευμένη κρίση η αριστερά συνολικά αδυνατεί να αποσπάσει δυνάμεις από τον δικομματισμό;

Γιατί στηρίχτηκε η αριστερά στην μιντιακή πολιτική για να προβληθεί και σήμερα που η μιντιακή πολιτική την συμπιέζει, απλά συμπιέζεται;

Advertisements

Σχόλια»

No comments yet — be the first.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: