jump to navigation

Τσίπρας VS Αλαβάνος: Υπάρχουν διαφορές; 19/06/2009

Posted by the left and the crisis in Αλαβάνος Αλέκος, Η κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ, Τσίπρας Αλέξης.
Tags: ,
trackback

Με τη δημοσίευση της τοποθέτησης του Αλαβάνου στη γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, πολλά πράγματα φαίνεται να ξεκαθαρίζουν. Στην προηγούμενη ανάρτηση η τοποθέτηση Αλαβάνου είναι άκρως αποκαλυπτική και φανερώνει ότι οι «ψυχαναλυτικές ερμηνείες» της παραίτησης είναι προκάλλυμα οξύτατων διαφορετικών πολιτικών προσεγγίσεων και μιας μάχης μηνών για να παραγκωνιστεί ο Αλαβάνος. Φυσικά και η άλλη πλευρά μπορεί να απαντήσει. Ωστόσο η ανακοίνωση της πλειοψηφίας των μελών της ΠΓ του ΣΥΝ δείχνει να μην καταλαβαίνει ότι η εξέλιξη αυτή αποτελεί καθοριστικό σημείο καμπής.

Τι φάνηκε από την τοποθέτηση Τσίπρα στην ΚΠΕ (14/6/2009) και τις δηλώσεις μετά την παραίτηση (18/6/2009):

  1. Δεν δίνει πολιτική ερμηνεία στην ήττα. Δεν αποδέχεται καν τον όρο «ήττα» και είναι ξεβράκωτος σε αυτό που του καταλογίζουν οι ανανεωτικοί: Δεν έχεις πολιτική ερμηνεία. Τα «δεν δουλεύει το κόμμα» και «φταίνε χειρισμοί, όχι πολιτικές», είναι οργανωτικίστικες ερμηνείες.
  2. Δεν κάνει αυτοκριτική. Το «φταίω εγώ, αλλά φταίμε και όλοι», σημαίνει ότι πραγματική αυτοκριτική δεν υπάρχει. Δεν μιλάει για καμιά αυτοκριτική συγκεκριμένα, δεν προσδιορίζει απολύτως κανένα σημείο που να έκανε λάθος. Το «δεν πείσαμε» δεν αποτελεί αυτοκριτική, αποτελεί διαπίστωση.
  3. Ζητάει συνταγματικώ δικαίωμα την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, παροπλίζοντας οριστικά τον Αλαβάνο. Είναι το περίφημο σχήμα «δύο δικαιώματα και μία υποχρέωση του ΣΥΝ» που στην πραγματικότητα αποτελεί από το βήμα της ΚΠΕ αποστράτευση του Αλαβάνου, στέλνοντας τον με τον πιο επίσημο τρόπο στην πολιτική του συνταξιοδότηση. Αυτό αμφισβητήθηκε στην αρχή από συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ (ΚΟΕ, Ενεργοί Πολίτες) και αργότερα από τον ίδιο τον Αλαβάνο.
  4. Χειρίζεται την δυσαρέσκεια και την απογοήτευση του κόσμου του ΣΥΝ στέλνοντάς τον για τρεις βδομάδες σε εσωκομματικές διαδικασίες και υποσχόμενος ότι θα έχουμε γίνει «σοφότεροι». Αυτή η φυγή προς τα μπρος αποτελεί χαμηλής ποιότητας συνδικαλισμό, στο βαθμό που δεν απαντάει –σαν ηγεσία- στα πραγματικά ερωτήματα της ήττας, αλλά περιμένει να ακούσει από τη βάση…  
  5. Προνομιμοποιεί άκομψα και άγαρμπα τον ΣΥΝ έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Τα πάντα για τον Τσίπρα είναι το κόμμα και η συνύπαρξη των μηχανισμών. Ακόμη και την κρίσιμη ώρα του απολογισμού παλεύει πρώτα να εξευμενίσει τη δεξιά, θυσιάζοντας εν ανάγκη τον ΣΥΡΙΖΑ, τις διαδικασίες του, την προσφυγή στο κοινό εγχείρημα. Η αριστοκρατική αντίληψη των εκπροσώπων του ΣΥΝ στον ΣΥΡΙΖΑ που δεν πάτησαν καν σε ένα όργανο -που και τυπικά ο Αλαβάνος ηγείται- είναι ενδεικτική.
  6. Ζητάει συμβιβασμό και μορατόριουμ με την ανανεωτική πτέρυγα και όχι τομές. Και ενώ καταγράφηκε ως δυνατότητα σύγκρουσης με την ανανεωτική στην αρχή της προεδρίας του, το ότι εξαναγκάζεται σε συμβιβασμό, όντας χαμένος, σημαίνει ότι μετατοπίζεται στη γραμμή ενός δύσκολου αρραβώνα.
  7. Υπάρχει μια αμετροέπεια στις δηλώσεις περί «καπετάνιου». Σε κάπως μεγαλύτερους φαντάζουν σαν αυθάδεια που θα ‘λεγε και ο Λεωνίδας. Σε κάθε περίπτωση η ΠΓ του ΣΥΝ την Πέμπτη και ότι ειπώθηκε εκεί μέσα τινάζει στον αέρα την περίπτωση συνύπαρξης και των δύο.

Τι φάνηκε από την τοποθέτηση Αλαβάνου στην γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ:

  1. Έχει πολιτική διαφοροποίηση από τον Τσίπρα – και βασικά από την ηγετική ομάδα γύρω από τον Τσίπρα για την πολιτική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ και τις αιτίες της ήττας. Της καταλογίζει επικοινωνιακό τρόπο πολιτικής, μη πολιτική μάχη κλπ. Μάχη χωρίς γραμμή, σχέδιο, αιχμές, πρωτοβουλίες. Μάχη που έδωσε τη σκυτάλη στον καθορισμό της ατζέντας στον ΛΑΟΣ. Άρα βλέπει την ανάγκη του πολιτικού επανακαθορισμού του ΣΥΡΙΖΑ.
  2. Χρεώνει στον Τσίπρα ότι έδωσε μάχη αποκλειστικά και μόνο με στόχο να κατοχυρώσει την θέση του στο κόμμα και στον ΣΥΡΙΖΑ. Με προσωπικές δηλαδή στοχεύσεις. Αυτά σήμαιναν οι αναφορές για «το καλύτερο ποσοστό του χώρου που θα παίρναμε», για τους αλλοπρόσαλλα υψηλούς στόχους κλπ. Η μάχη δόθηκε με κριτήριο τις σκοπιμότητες της ηγεσίας του ΣΥΝ και όχι τις ανάγκες του ΣΥΡΙΖΑ.
  3. Χρεώνει στον Τσίπρα – και μάλλον περισσότερο στα «παπαγαλάκια» της ηγετικής ομάδας (τους προερχόμενους από το ΚΚΕ εσωτ. βασικούς συντελεστές του αριστερού ρεύματος), έναν πόλεμο διαβολών, αμφισβήτησης και ψίθυρων που δέχθηκε. Αναφέρει το θέμα της δήλωσης του ΣΥΡΙΖΑ στον Άρειο Πάγο και την σταδιακή του εκκαθάριση από την δημόσια έκφραση του ΣΥΡΙΖΑ. Και φυσικά το τι ακολούθησε την παρουσία του στο ντιμπέιτ από τη μεριά των μηχανισμών του ΣΥΝ.  
  4. Εξακολουθεί να θεωρεί αναγκαία την ανανεωτική πτέρυγα στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πάει πιο «αριστερά», θεωρεί προϋπόθεση για μια μεγάλη αριστερά την ενσωμάτωση αυτής της πτέρυγας. Φυσικά ούτε ο Τσίπρας πάει πιο «αριστερά». Η απάντηση της ανανεωτικής μετά την ΠΓ του ΣΥΝ «αφήστε τον Αλέκο να παραιτηθεί».. σημαίνει ότι για την πτέρυγα φεύγει ένα βασικό εμπόδιο για τη δεξιόστροφη μετατόπιση του ΣΥΡΙΖΑ που θα συμβεί (τι ειρωνεία) με την πιο καθαρόαιμη αριστερόστροφη ηγεσία του ΣΥΝ (Τσίπρας). Και αυτό επειδή στην πολιτική τα πάντα είναι ζήτημα συσχετισμού και ο Αλέξης τον συσχετισμό τον έχασε… Αυτό το καταλαβαίνουν μια χαρά οι ανανεωτικοί, καταλαβαίνουν το πλήγμα στον ΣΥΡΙΖΑ από την απόσυρση Αλαβάνου και είναι πανευτυχείς.
  5. Δίνει βάρος –εξ’ ανάγκης ή όχι , δεν έχει σημασία- στον ΣΥΡΙΖΑ και όχι στον ΣΥΝ. Πιστεύω το έχει καθαρό ότι η παραλυτική λειτουργία των τάσεων και του γραφειοκρατικού συστήματος τσακώματος/συνύπαρξης στον ΣΥΝ δεν μπορεί να δώσει διέξοδο. Η ίδια η απόσυρσή του από τον ΣΥΝ συνιστούσε την πρόθεση του να ηγηθεί ενός σχήματος που δεν θα δίνει λογαριασμό και δεν θα υποδουλώνεται στην παρασιτική, γραφειοκρατική λειτουργία των βυζαντινών μηχανισμών των τάσεων. Η παράδοση του κόμματος στον Τσίπρα, ήταν τελικά δίκοπο μαχαίρι για αυτή την επιδίωξη, διότι το σχήμα ΣΥΝ=ΣΥΡΙΖΑ ήταν το όριο που δεν μπόρεσε να υπερβεί η ηγεσία του ΣΥΝ. Ο Αλαβάνος σήμερα βρίσκεται πιο κοντά στον «κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ» τον ΣΥΡΙΖΑ των μελών του και όχι των ηγεσιών του.
  6. Χρεώνει ανικανότητα στην ηγεσία του ΣΥΝ να ενώσει τον ΣΥΡΙΖΑ, να συγκρατήσει την εσωκομματική πάλη και τις εσωκομματικές πολεμικές. Οι αναφορές του στις υποψηφιότητες Παπαδημούλη –  Σωτηρίου και ο πόλεμος που ξέσπασε, σημαίνει ότι χρεώνει ανικανότητα κατευνασμού, ανάδειξης του θετικού της διαφορετικότητας κλπ. Και όλα αυτά χάρη στην κομματική επετηρίδα και στην αδυναμία της ηγεσίας να μαζέψει τα ομαδόν πυρά των ανανεωτικών στην γραμμή και στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ.
  7. Κάνει αυτοκριτική (και αυτός όχι συγκεκριμένα), αλλά παραιτείται (και αυτό είναι συγκεκριμένο). Οποία διαφορά με τον νέο που βασικά αγχώνεται να μην τσαλακωθεί. Ο Αλέκος Αλαβάνος έκανε αιφνιδιασμούς, δεν δίδαξε συλλογικότητα στην ηγεσία, έδωσε το δαχτυλίδι, έκανε σάλτα μορτάλε κάμποσα, αλλά ποτέ δεν φοβήθηκε να ρισκάρει, έπαιξε κορώνα γράμματα την έδρα του το 2007, έφυγε από το κόμμα το 2008, και σήμερα ταρακουνάει τα νερά. Αν τη Δευτέρα επιμείνει στην παραίτηση τα πράγματα πλέον θα είναι πολύ χειρότερα για τον ΣΥΡΙΖΑ.
Advertisements

Σχόλια»

1. ανενταχτος εξοργισμενος - 20/06/2009

Ο Αλαβάνος έχει δίκιο σε αυτά που λέει. Ρίχνει χαστούκι μεγατόνων σε προσωπικούς σχεδιασμούς, μικροπολιτικές, ηγεμονισμούς, καρεκλοθηρίες και σκοπιμότητες της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Έχει και ο ίδιος ευθύνες, αλλά αυτά που λέει είναι συγκεκριμένα και τσούζουν.

2. Lichros Yannis - 20/06/2009

Υιοθετώντας απολύτως και αντιγράφοντας από τον Β.Μουλόπουλο (Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009, ‘Το Βημα’):
«Αν κάποιος κάτσει και μετρήσει τις αναλύσεις των εκλογικών αποτελεσμάτων που γράφτηκαν για το «μήνυμα των ευρωεκλογών», θα διαπιστώσει ότι η πλειονότητά τους ασχολείται με τον ΣΥΡΙΖΑ.
….Τα κακά παιδιά χάσανε, η αμφισβήτηση στο οικονομικο-πολιτικό κατεστημένο ηττήθηκε, το φάντασμα εξορκίστηκε. Ναι, ο μεγάλος χαμένος των ευρωεκλογών είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Οχι γιατί πήρε 4,7%, δηλαδή 0,4% λιγότερο από τις εκλογές του 2007, αλλά γιατί η εκλογική του καθήλωση επιτρέπει στο σύστημα να κοιμάται χωρίς εφιάλτες.».
Θεωρώ ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών αποτελεί μια ΗΤΤΑ. Κανένα φτιασίδωμα δεν είναι ανεκτό γιατί τότε χάνεται κάθε ελπίδα αναστρεψιμότητας. Επίσης θεωρώ ότι το 4,7% δεν αποτελεί ιστορική καταστροφή, αλλά περιέχει αρκετά σημεία πάνω στα οποία μπορεί να στηριχτεί η ανάκαμψή. Τα σημεία αυτά είναι:
1ον. Είναι το μεγαλύτερο ποσοστό που πείρε ποτέ η ανανεωτική ριζοσπαστική αριστερά, έχοντας υποστεί τον σκληρότερο πόλεμο που υπέστη ποτέ πολιτική παράταξη από την μεταπολίτευση και μετά. Ο πόλεμος ήταν ολοκληρωτικός από ολόκληρο το σύστημα. ΜΜΕ, πολιτικά κόμματα, μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα, «ιστορικοί» ηγέτες του χώρου, ακόμα και οι διάφοροι «διασκεδαστές» κάτι είχαν να πούν σε βάρος μας.
2ον. Έγινε κάτω από σοβαρά λάθη δικά μας, η ανάλυση των οποίων δεν χωρά μεσα σε ένα σχόλιο
3ον. Η πρώτη ανάλυση των εκλογικών αποτελεσμάτων δείχνει μια καλύτερη κοινωνική και γεωγραφική κατανομή των ψηφοφόρων.
Πιστεύω ότι είναι απολύτως εφικτό να ανακάμψουμε και να χάσουμε απλά μια μάχη και όχι τον πόλεμο.
Βέβαια για να γίνει αυτό πρέπει όλες ανεξαιρέτως οι τάσεις και οι συνιστώσες να βγούν από την θαλπωρή της βεβαιότητας της μονολιθικής αυθεντίας τους, που με μαθηματική ακρίβεια οδηγεί σε σεχταρισμούς και διασπάσεις και να προσπαθήσουν να βρουν τους συνθετικούς όρους της πάλης κατά του νεοφιλελευθερισμού, του δικομματισμού και υπέρ της αντιμετώπισης των δεινών που επιφέρουν οι πολιτικές τους στους εργαζόμενους, στην κοινωνία και στο περιβάλλον.
Να απευθυνθούμε στη βάση, ΟΧΙ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΩΝ ΜΕΛΛΩΝ ΑΛΛΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ και να επαναπροσδιορίσουν με εξωστρέφεια την πολιτική παρουσία της ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗΣ, που δεν φοβάται και δεν προσπαθεί να καπελώσει τα κινήματα, ΑΝΑΝΕΩΤΙΚΗΣ, που δεν είναι προσκολλημένη στα δόγματα και τις αγκυλώσεις του παρελθόντος, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ, που δεν φοβάται να τα βάλει, ούτε έχει ανάγκη να χαϊδεύει τα αυτιά του συστήματος και τέλος ΕΝΩΤΙΚΗΣ Αριστεράς, που ξέρει να συνθέτει απόψεις και βρίσκει τους κοινούς τόπους για πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες.
Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την παραζάλη της ΗΤΤΑΣ, όχι μόνο των ευρωεκλογών, αλλά της γενικής ήττας της Αριστεράς τον εικοστό αιώνα, που την αποξένωσε από την κοινωνία.

3. Σταύρος - 20/06/2009

Τι συμβαίνει σύντροφοι; Δημιουργείται κλίμα για συγκέντρωση στη Βαλτετσίου την Δευτέρα για να γίνει «της Τασκένδης» και να κόψουμε δαγκώνοντας αυτιά /μαδήσουμε τα «παπαγαλάκια»; (Μεταφορικά το λέω, δεν είμαστε στο 1956)
Πιστεύει κανείς ότι κάτι τέτοιο θα έκανε τον σ. Αλέκο να αλλάξει γνώμη; Θα βοηθούσε το εγχείρημα ΣΥΡΙΖΑ; Έχει κάτι τέτοιο ανάγκη η Αριστερά;

Όχι στοιχίσεις σύντροφοι, ούτε πίσω από τάσεις, ούτε πίσω από συνιστώσες, ούτε (¨αυτονόητα» για Αριστερούς) πίσω από πρόσωπα.

4. Me - 20/06/2009

Πισω στα ιδια; Με τιποτα!
Πριν από μόλις δέκα μέρες, που τώρα μοιάζουν μήνες, ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ, προσπαθούσε μέσα σε βαρύ κλίμα να συζητήσει και να διαπιστώσει τις αιτίες ενός εκλογικού αποτελέσματος κατώτερου των προσδοκιών του. Το βαρύ κλίμα δεν αφορούσε μόνο στο αποτέλεσμα, ούτε μόνο στη διάψευση των καλλιεργημένων προσδοκιών. Αφορούσε και κάτι πιο προσωπικό…
Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου: kokkinoprasinodiktyo.wordpress.com

5. Γρηγόρης - 20/06/2009

Διαφωνώ φίλε Σταυρό.Με την αποχώρηση του Αλαβάνου απο την ηγεσία διακυβέβευται το εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ.Ο Τσίπρας έχασε και πρέπει να το πάρει χαμπάρει.Οι ανανεωτικοί παρακαλάνε να φύγει ο Αλέκος απο την μέση γιατι αντιλαμβάνονται ότι ο Τσίπρας είναι εύκολος .Αυτην την στιγμη παίζεται τον αν πραγματικά στον ΣΥΡΙΖΑ θα γίνουν τομές δηλαδή συλλογική ηγεσία κτλ ή θα παραμήνουμε στο μοντέλο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ όπου και θα μπει ταφόπλακα στο εγχείρημα.

6. Σταύρος - 20/06/2009

Για πες μου λοιπόν σύντροφε Γρηγόρη εκτός από ύμνους και επευφημίες, ικεσίες και εκκλήσεις θα έχουμε και προπηλακισμούς; (Πάντα υπάρχουν δυο πλευρές σε τέτοιες «κόντρες» – συχνά το καλό της μιας εξαρτάται από το κακό της άλλης – οι ύμνοι προς την μία πλευρά εύκολα μετατρέπονται σε ύβρεις προς την άλλη) Ίσως και συμπλοκές;
Αν η αναφορά είναι στο Ήθος ενός προσώπου και όχι στο Ήθος των αριστερών, εν προκειμένω, τι εξασφαλίζει την μη εκτροπή;

Αυτά χρειαζόμαστε τώρα;
Γεγονότα της Τασκένδης του Μάρτη του 1956;

Τουλάχιστον το ΚΚΕ αποκαθιστά τον Σταλινισμό (την «εποχή της προσωπολατρείας» ) με συνέδριο, όχι με διαδήλωση.

Και στην καλύτερη περίπτωση, που οι ύμνοι μείνουν ύμνοι και οι ικεσίες ικεσίες, θα είναι αυτό Αριστερό; Δημοκρατικό;

Θέλουμε ΣΥΡΙΖΑ που αντί να συζητά σε συνελεύσεις με σεβασμό των απόψεων, αντί να έχει δημοκρατικές διαδικασίες ως προς την ανάδειξη της ηγεσίας του, να συγκεντρώνεται και φωνάζοντας συνθήματα να προσπαθεί να επηρεάσει αποφάσεις συλλογικές ή λιγότερο συλλογικές;

7. Μάκης - 20/06/2009

ΔΕΝ ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Ενόψει της συνεδρίασης της Γραμματείας του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. τη Δευτέρα 22/6/2009 στην οποία θα συζητηθεί η υποβολή παραίτησης του σ. Αλέκου Αλαβάνου, ως Ομάδα Ρόζα τονίζουμε τα εξής:

1) Ο σ. Αλαβάνος πρέπει να ανακαλέσει την παραίτηση του γιατί συσκοτίζει τις αιτίες του αποτελέσματος των ευρωεκλογών της 7ης Ιουνίου, απογοητεύει τον κόσμο του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και υπονομεύει το συλλογικό χαρακτήρα του εγχειρήματος της ενότητας της Αριστεράς.
2) Θεωρούμε ότι για το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. αποτελεί μονόδρομο η αριστερή πορεία του και η συμμετοχική, συλλογική και δημοκρατική ανασυγκρότηση του. Αυτά σημαίνουν πρωτίστως: Άμεσες πολιτικές πρωτοβουλίες υπέρ των εργαζομένων, των ανέργων και των μεταναστών, όχι εσωστρέφεια και οργανωτικές αντιπαραθέσεις, σύγκλιση, σύμφωνα με τις υπάρχουσες αποφάσεις, τον Ιούλιο Πανελλαδικού σώματος που θα απολογίσει το εκλογικό αποτέλεσμα και θα προετοιμάσει Πανελλαδική Συνδιάσκεψη τον Οκτώβριο με αποκλειστικό θέμα τη «συριζοποίηση» του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., την οργάνωση του ως πολιτικού χώρου και την εκλογή συλλογικής ηγεσίας.
3)Πιστεύουμε ότι η συγκέντρωση που καλείται τη Δευτέρα 22/6/2009 έξω από τα γραφεία του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. εντείνει την πόλωση και δεν έχει σχέση με την κουλτούρα και την παράδοση της ριζοσπαστικής Αριστεράς που είναι ξένες με τον αρχηγισμό και το μεσσιανισμό.

Ομάδα Ρόζα
20/6/2009

8. nanagn - 20/06/2009

Με αυτά που λές Σταύρο, δεν θα διαφωνούσα επί της αρχής. Δεν μιλάμε όμως για το ΣΥΝ (έναν πολιτικό οργανισμό με συλλογικές διεργασίες) αλλά για το ΣΥΡΙΖΑ. Ένα πολιτικό μόρφωμα χωρίς πολιτικά δικαιώματα στα “μέλη” του και προφανώς χωρίς θεσμοθετημένες συλλογικές διαδικασίες.
Σε τέτοιες περιπτώσεις η ιστορία κινείται με προσωπικές πρωτοβουλίες και με κινήσεις-πιέσεις βάσης. Δεν υφίσταται άλλη διαδικασία προς το παρόν στο ΣΥΡΙΖΑ.

Δεν είναι,προφανώς, συγκέντρωση διαμαρτυρίας πολύ περισσότερο κόντρας. Είναι συγκέντρωση όπου θα έκφραστεί η θέληση όλων αυτών που αισθάνονται πρώτα και κύρια ή αποκλειστικά ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ για έναν ΣΥΡΙΖΑ των μελών του για έναν ΣΥΡΙΖΑ με πολιτικά δικαιώματα στα μέλη του. Δεν είναι συγκέντρωση προσωπολατρείας. Είναι έκφραση εμπιστοσύνης σε έναν άνθρωπο που έχει πιστέψει σε έναν τέτοιο ΣΥΡΙΖΑ και η ενεργή και πρωταγωνιστική παρουσία του αποτελλεί για μας τα απλά “μέλη” μια εγγύηση ότι μπορούν να βγούν κάποια στιγμή τα εισαγωγικά…
Άλλος δρόμος δεν υπάρχει πέρα από το να περιμένουμε στους καναπέδες μας κάποιοι άλλοι, κάπου αλλού να αποφασίσουν για μας.

9. syriza - 20/06/2009

Χρειάζεται ηρεμία. Η συγκέντρωση στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ μετασχηματίζεται σε αντισυγκέντρωση αν κάποιοι αρχίζουν να την καταγγέλουν. Πχ δεν καταλαβαίνω την ανακοίνωση της Ρόζας. Μου φαίνεται ερειστική απέναντι στον Αλαβάνο («απογοητεύει», «υπονομεύει» κλπ).
Ο Αλαβάνος έθεσε κάποια πολιτικά ζητήματα για την (μη) πολιτική μάχη του ΣΥΡΙΖΑ. Έθεσε και το προσωπικό ζήτημα ότι εξαναγκάστηκε σε απόσυρση. Σε αυτά είναι καθαρός έως και ονομαστικός. Αυτά αφορούν την αρρωστημένη λειτουργία του ΣΥΡΙΖΑ; Μέσα σε αυτά τα πλαίσια είναι δυνατόν να λειτουργήσει ο οποιοσδήποτε;
Επομένως για ποιο λόγο οι ψίθυροι για τις «προσωπικές επιλογές» και ότι «σημασία δεν έχουν τα πρόσωπα»; Ναι είμαστε με την υλιστική αντίληψη της ιστορίας και σημασία δεν έχουν τα πρόσωπα, ωστόσο στην ιστοριούλα μας τα πρόσωπα κάτι εκφράζουν. Πώς θα το ξεπεράσουμε έτσι εύκολα;
Τα της Τασκένδης είναι υπερβολές. Δηλαδή ποιος θα αποδοκιμάσει ποιον; Θα αποδοκιμάσει κανένας πχ τον Τσίπρα; Ίσα ίσα αν υπάρχει κόσμος στα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να υπενθυμίσει στους δύο προέδρους ότι πέρα από τους εγωισμούς, υπάρχει και η βάση. Καλό θα κάνει, όχι κακό. Και βασικά η απαίτηση να μείνει ο Αλαβάνος είναι πάνδημη (πλην Λακεδαιμονίων που θα λεγε και ο Λεωνίδας). Και η ΠΓ του ΣΥΝ το ίδιο υποστηρίζει. Επομένως προς τι οι ανησυχίες;

10. Ζουρίδης Γιώργος - 21/06/2009

Εγώ ρε σύντροφοι λέω ότι δεν πρέπει να ανακαλέσει ο Αλαβάνος και μάλιστα το έλεγα από την πρώτη στιγμή. Τέτοιοι πρόεδροι που ανακοινώνουν την παραίτηση τους στα κανάλια εμένα δεν μου κάνουν και η αντίδρασή μου όταν αποσβολωμένος το έμαθα ήταν «να πάει στα 7 καλά του θεού».
Και την άποψη μου αυτή την έχουν και πολλοί – σας βεβαιώνω – σύντροφοι μου. Τι είμαστε παιδάκια που παίζουμε παιχνιδάκια και όποτε θέλουμε παραιτούμαστε και μετά αφού μας ικετεύσουν πολύ ξεπαραιτούμαστε για το «καλό» της Αριστεράς ;;;
Για να σοβαρευτούμε λίγο.
Και όσον αφορά τη συγκέντρωση που προγραμματίζεται έξω από το ΣΥΡΙΖΑ τι φρούτο είναι πάλι τούτο;;
Που την είδατε την «ΠΑΝΔΗΜΗ» απαίτηση να μην παραιτηθεί ο Αλαβάνος;;;
Κάνατε μήπως κάποιο δημοψήφισμα ή καμμιά εσωτερική δημοσκόπηση;;;
Εντελώς καραγκιόζηδες θα γίνουμε;;;
Δεν μας φτάνουν μέχρι τώρα τα «καραγκιοζιλίκια» όσων (Πρόεδρος κοινοβουλευτικής ομάδας ΣΥΡΙΖΑ παρακαλώ) παραιτούνται στα κανάλια γράφοντας μας όλους εμάς στα παλαιότερα των υποδημάτων τους και τα προηγούμεν καραγκιοζιλίκια όσων ηγετικών στελεχών του ΣΥΝ εκφράζουν την «κομματική οργή και αγανάκτησή» τους στους πληρωμένους τηλεαστέρες των ΜΜΕ;;;
Έλεος!!!

Ζουρίδης Γιώργος
μέλος Ν.Ε. Χανίων ΣΥΝ

11. Καναλιώτης - 21/06/2009

Ο Αλέκος Αλαβάνος πρέπει να μας πει αν παραιτείται για να παροπλιστεί ή αν παραιτείται για να απαναενεργοποιηθεί.

Αν συμβαίνει το δεύτερο, τότε μάλλον πρέπει να μιλήσει με εν δυνάμει συμμάχους (πράγμα πού δεν το έχει κάνει)

12. Κοτσιφάκης Παύλος - 21/06/2009

Ο Αλαβάνος, κάθε στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΣΥΝ και κάθε απλό μέλος είναι σε ένα <> γιατί το θέλουν άλλοι ;
Έχω την γνώμη ότι, κάθε ένας έχει την ελευθερία να φύγει από κάπου όταν θεωρεί πως φτάνει σε αδιέξοδο.
Μπορεί να γυρίσει ή να πάει αλλού όταν εκείνος θεωρείσει σωστό.
Ο κθένας μας θα κριθεί από τα λόγια και τα έργα του.

13. Σταύρος - 21/06/2009

Σύντροφε που υπογράφεις στο blog ως syriza. Οι σύντροφοι της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ ομόφωνα δεν έκαναν αποδεκτή την παραίτηση Αλαβάνου. Οι σύντροφοι της αντιπροσωπείας του ΣΥΝ και απουσίαζαν προχτές (κακώς και ντροπή τους), προσωπικά ο καθένας τους, αλλά και με την κατά πλειοψηφία απόφαση της ΠΓ του ΣΥΝ, καλούν τον σ. Αλέκο Αλαβάνο να ανακαλέσει την παραίτηση του. Ο ίδιος ο Πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, λένε, ότι έχει λάβει e-mail, sms, τηλεφωνήματα, παραινέσεις από απλά μέλη έως και από το πολύ στενό του περιβάλλον, να αναθεωρήσει την στάση του. Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, οργανώσεις του ΣΥΝ, τοπικές και θεματικές επιτροπές του ΣΥΡΙΖΑ, έχουν δημοσιεύσει ανακοινώσεις τους προς την ίδια κατεύθυνση.
Η συγκέντρωση στη Βαλτετσίου, τί νόημα έχει; Ποιός από τους παραπάνω χρειάζεται «πίεση» από, ή έστω «υπενθύμιση ύπαρξης» της βάσης;
Τόσο ελίτες τους θεωρείς, που πρέπει να σε δουν στο πεζοδρόμιο για να σε θυμηθούν;

Ας ξεκαθαρίσουμε δυο έννοιες. Άλλο «Συγκέντρωση/διαδήλωση» άλλο «Συνέλευση». Άλλοι οι διαθέσιμοι τρόποι έκφρασης στην μία (συνθήματα, πανό, τραγούδια, δια βοής έγκριση ψηφισμάτων) άλλοι στην άλλη (διάλογος, επιχειρήματα, πλειοψηφίες-μειοψηφίες, αποφάσεις) . Στην πρώτη και η πιο μικρή έκφραση διαφωνίας (αν υπάρχει) , επιτρέπεται μόνο με την αποχώρηση ή την καταφυγή στην βία. Στη δεύτερη, ακόμα και η μεγαλύτερη διαφωνία, έχει τον χρόνο, την δυνατότητα και την ευχέρεια να γίνει αντικείμενο διαλόγου.

14. Ζουρίδης-Χανιά - 21/06/2009

Τι έγινε λογοκρίνουμε και τις τοποθετήσεις τώρα;;;
Δημοσιεύουμε μόνο αυτές που μας είναι αρεστές;;
Περιμένω μια απάντηση γιατί δεν δημοσιεύτηκε η δική μου τοποθέτηση!!

15. syriza - 21/06/2009

Καλέ μου σύντροφε από τα Χανιά έκανες το πρώτο σου σχόλιο μετά τις 1:00 το βράδυ. Δεν άνοιξα τον υπολογιστή μου μέχρι αυτή την ώρα (μεσημέρι). Συγνώμη που δεν ξημερώθηκα πάνω στο λάπτοπ. Δεν χρειάζεται εκνευρισμός και προπέτεια.
Όσο για τα «καραγκιοζιλίκια» έχω τη γνώμη ότι σε ένα χώρο που βρίθει προσωπικών διαδρομών, επιλογών, καριερισμών, φιλοδοξιών, ηγετίσκων και «προσωπικών στοιχημάτων», ο Αλαβάνος είναι από αυτούς που έχουν ρισκάρει. Ίσως ο επόμενος επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ (αν δεν είναι ο Αλαβάνος) να μην βάλει υποψηφιότητα πχ σε επίφοβη περιφέρεια. Και μάλλον τα «καραγκιζιλίκια» του τα φορτώνει ο Πρετεντερισμός.
Όσο για το «πάνδημο» της απαίτησης να μην παραιτηθεί είναι υπό την κρίση του καθένα. Εγώ μέτρησα τις δηλώσεις στη σημερινή Αυγή όσων του ζητάνε να παραμείνει επικεφαλής (συνδικαλιστές, πλειοψηφία της ΠΓ, κλπ κλπ). Προφανώς δεν είσαι μέσα σε αυτούς, δεν πειράζει, ζούμε σε πολύ ελεύθερη χώρα και σε ακόμη πιο ελεύθερο κόμμα.

16. Ζουρίδης-Χανιά - 21/06/2009

Επειδή δεν είμαι αφελής.
Πως δημοσιεύτηκαν τα σημερινά πρωινά σχόλια πριν από το δικό μου;;;
Όσο για το ποιος είναι ο Αλαβάνος ξέρω πάρα πολύ καλά ποιος είναι και τι ρίσκα έχει πάρει. Αυτό όμως δεν το δικαιώνει να λειτουργεί εν θερμώ και ανάλογα με την ψυχική του διάθεση και μάλιστα σε τόσο σοβαρά ζητήματα.
Όσο για το πως μετράς το «πάνδημη» θα μου επιτρέψεις να σου πω (ξέροντας πάρα πολύ καλά τι λέω) πως λάθος δείγμα μέτρησες.
Όσο για τον Πρετεντερισμό αυτά να τα πεις σ’ αυτούς που έχουν «ιδιαίτερη σχέση» με τον Πρετεντέρη και τους όμοιούς του (βλέπε όλα αυτά τα «πρωτοκλασάτα» στελέχη-τρομάρα τους – που καίγονται να λένε τη γνώμη τους πρώτα στους τηλε-αστέρες κι από εκεί τις μαθαίνουμε όλοι εμείς οι σύντροφοι τους). Ξέρουμε όλοι πολύ καλά ποιους εννοώ. Να μην μπούμε τώρα σε ονοματολογία. Δεν κάνει.
Τέλος ας παραδειγματιστούν όλοι για το πως πρέπει νάναι ένας Ηγέτης (με κεφαλαίο) της αριστεράς από το Γιάννη το Δραγασάκη. Έναν άνθρωπο (τον ξέρω από το 1975) με εξαιρετικές ικανότητες και ευφυΐα, που δε με πρόσβαλε ποτέ σαν Αριστερό, δεν έβαλε ποτέ το προσωπικό του πάνω από το συλλογικό και που όντας επικεφαλής της ομάδας των ανθρώπων που δημιούργησαν το σχέδιο Προγράμματος του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ είπε : Ευχαριστώ την Αριστερά που μούδωσε τις ευκαιρίες να ασχολούμμαι με ωραία πράγματα (Ολόκληρες οι εισηγήσεις του κατά την έναρξη http://www.dragasakis.gr/keimeno.php?id=601&eidos=mme και τη λήξη http://www.dragasakis.gr/keimeno.php?id=602&eidos=mme του προγραμματικού Συνεδρίου του ΣΥΝ).
Τέτοιους αριστερούς με τέτοιο ήθος θέλω για ηγέτες.
Τέλος για τον σ. Τσίπρα θέλω να πω πως μέχρι σήμερα δεν μ’ έχει προσβάλλει σαν αριστερό, δεν με έχει απογοητεύσει, και έχει κατά τη γνώμη μου επιδείξει εξαιρετική ωριμότητα και σοφία στη μέχρι τώρα πορεία του σαν επικεφαλής του ΣΥΝ. Είναι από τους ηγέτες-συντρόφους που μπορώ να τους εμπιστευτώ απόλυτα. Και σας βεβαιώνω πως τον εμπιστεύεται και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της νεολαίας που σήμερα βιώνει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την αγριότητα του νεοφιλελευθερισμού.
Γι αυτό άλλωστε έχουν πιάσει δουλειά όλα τα «πράσινα» (βλέπε link http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=56250) και γαλάζια » (βλέπε link http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_politics_1_21/06/2009_319454) παπαγαλάκια» για να μπορέσουν να τον χτυπήσουν με κάθε τρόπο και μέσο που διαθέτουν. Και δίπλα τους έπιασαν δουλειά και τα «πρωτοκλασάτα» στελέχη του ΣΥΝ (βλέπε http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=56218) και http://www.e-tipos.com/newsitem?id=961500. Ξέρουν πολύ καλά ποιόν φοβούνται και γιατί. Όπως ξέρουν πολύ καλά και ποια Αριστερά φοβούνται και γιατί. Επίσης σας παραπέμπω στην παρέμβαση Δραγασάκη σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις (http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=469449). Δεν δημοσιεύεται σε κανένα από τα «Δημοφιλή» ΜΜΕ.

17. ioannis64 - 21/06/2009

Σύντροφοι
η γνώμη μου είναι να μην αναλωθούμε σε μια συζήτηση περί Τσίπρα-Αλαβάνου που αναδυκνύει μόνον την παθογένεια των μηχανισμών του ΣΥΝ και τίποτ’ άλλο. Το ζητούμενο είναι η άμεση οργανωτική συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ και τίποτ’ άλλο! Εκεί πρέπει να επικεντρωθεί η συζήτηση. Όχι στα πρόσωπα.

18. syriza - 21/06/2009

Βρε καλέ μου σύντροφε από τα Χανιά, εξακολουθείς να προτρέχεις. Τα μετέπειτα σχόλια είχαν ήδη δημοσιευτεί γιατί ήδη είχα εγκρίνει τους συγγραφείς τους σε προηγούμενα σχόλια και άρα τα νέα τους σχόλια εγκρίνονται αυτόματα, ενώ το δικό σου ήταν το πρώτο σχόλιο που έκανες στο μπλογκ μου.
Αμάν…

ΥΓ. Για τον Πρετεντερισμό μην μου τα λες εμένα. Δεν είμαι στον ΣΥΝ και προφανώς δεν υποστηρίζω την ανανεωτική πτέρυγα. Απευθύνσου σε κάποιους εν ενεργεία συντρόφους σου. Για τον Δραγασάκη δεν έχω τίποτε να πω και προσυπογράφω σε όσα λες. Προσωπικά μόνο, θα ήθελα μια πιο παρεμβατική στάση που θα έλυνε πολλά αδιέξοδα. Πχ τον εκτίμησα απείρως όταν τότε που ο Αλέκος έδινε το δαχτυλίδι στον Αλέξη υπό τις ζητωκραυγές του πόπολου, βγήκε και είπε ότι δεν πρέπει να γίνονται έτσι αυτά τα πράγματα την αριστερά.
Ο Τσίπρας αλλού έδειξε σωφροσύνη και αλλού αμετροέπεια («προσωπικό μου στοίχημα οι ευρωεκλογές», «να πάρουμε το καλύτερο ποσοστό που πήρε ποτέ ο χώρας μας», «ο πρόεδρος του ΣΥΝ καταστατικά είναι ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ», «ο καλός ο καπετάνιος δεν εγκαταλείπει» κλπ κλπ). Ωστόσο δεν θεωρώ ότι είναι ο βασικός υπεύθυνος της ήττας. Παρόλα αυτά ο ίδιος άνοιξε τους ασκούς του Αιόλου με την μετεκλογική στάση του να κουκουλώσει τις ευθύνες και να «τελειώσει» με τον Αλαβάνο και την δυαρχία. Δεν περίμενε ότι θα πέσουν να τον φάνε τα ΜΜΕ; Εδώ τον Αλαβάνο που είναι και πιο «σεβάσμια» και «μυαλωμένη» φιγούρα κατά καιρούς τον ξεσκίζανε.
Για τον Αλαβάνο αν δεις παρακάτω σε άλλες αναρτήσεις είχα και έχω κριτικές παρατηρήσεις. Ωστόσο σήμερα πιστεύω ότι η παραμονή του, βάζοντας όρους και προϋποθέσεις (που θα πάρουν μπάλα και τον εαυτό του) είναι απαραίτητη για να προκληθεί ένα δημιουργικό σοκ στον ΣΥΡΙΖΑ.

19. syriza - 21/06/2009

Συζήταγα με σ. του αριστερού ρεύματος του ΣΥΝ και επέμειναν ότι η αυριανή συγκέντρωση θα είναι επιζήμια γιατί θα οδηγήσει σε όξυνση και δεν πρέπει να ακολουθούμε τυφλά τις ηγεσίες. Αρκετοί άλλοι βέβαια ετοιμάζονται να κατέβουν παρά τη «γραμμή απαγόρευσης» από τον μηχανισμό (ανάμεσα στους πρωτεργάτες της συγκέντρωσης και γνωστά στελέχη του ρεύματος).
Η σύγκρουση όμως των τελευταίων ημερών είναι απολίτικη και με βάση τα πρόσωπα; Δεν υπάρχουν πολιτικές πλατφόρμες/ερμηνείες από πίσω που είναι διαφορετικές και αντικρουόμενες; Και αυτήν την πολιτική αντιπαράθεση πόσο ηθικό είναι να την κουκουλώνουμε και να την κρύβουμε κάτω από το χαλί της αντι-ηγετικής τάχα στάσης που καταγγέλλει τη σημασία που έχουν οι ηγέτες;
Ας πάρουμε για παράδειγμα τη στάση ορισμένων μέσα στον ΣΥΡΙΖΑ: Το 2ο κύμα, ενώ συγκροτήθηκε σωστά στη βάση της προσφυγής στον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ και της απαίτησης το κέντρο να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, κάνει πως αγνοεί ότι αυτό ακριβώς εκφράζει η τοποθέτηση Αλαβάνου και το ανάποδο ακριβώς εκφράζει η τοποθέτηση της ΠΓ του ΣΥΝ. Και κάποιοι εκ των πρωταγωνιστών του β’ κύματος παίρνουν ανοικτά και κατά παραγγελία θέση υπέρ της ηγεσίας του ΣΥΝ (Ρόζα), ή καλυμμένα (Ξεκίνημα).
Πολιτική σκοπιμότητα; Συμφωνίες και δεσμεύσεις; Πολιτικές συγγένειες με τάσεις του ΣΥΝ; Φιλικές σχέσεις; Αφελείς προσδοκίες για τον «αριστερότερο» Τσίπα σε σχέση με τον «δεξιότερο» Αλαβάνο; Δεν ξέρω. Πόσο αριστερότερος όμως μπορεί να είναι ο Τσίπρας τη στιγμή που αναθέτει σε επιτροπή κατά το ήμισυ αποτελούμενη από Μπαλάφα, Μαργαρίτη, να μελετήσει και να μας πει τι θα είναι ο πόλος της αριστεράς; Τη στιγμή που οι σημερινές εφημερίδες γράφουν ότι η ηγεσία είναι έτοιμη να προσφέρει τη θέση του γραμματέα της ΚΠΕ στον Καλύβη ή στον Μπαλάφα;
Κάνουν ότι αγνοούν ορισμένοι σ. ότι αυτό που συγκρούστηκε (ανεξαρτήτως προθέσεων) τις τελευταίες μέρες ήταν η λογική να ενισχυθεί ο ΣΥΡΙΖΑ με ένα ενιαίο κέντρο και με λειτουργία της βάσης του με τη λογική εξεύρεσης νέας ισορροπίας στον ΣΥΝ, αυτοεπιβεβαίωσης της ηγετικής ομάδας και ρόλο ψηφοφόρου στον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ.
Δεν με ενδιαφέρει για ποιους λόγους το κάνει ο καθένας: Για ψυχολογικούς, για προσωπικούς, επειδή είναι αναγκασμένος, επειδή έχει άλλα σχέδια, επειδή την έχει δει ηγέτης, επειδή νομίζει ότι είναι ο μεγαλέξανδρος, επειδή την ψώνισε… ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ.
Στην πολιτική δεν κάνουμε δίκη προθέσεων, κάνουμε εκτιμήσεις. Αυτό που κρίνεται με την παραίτηση ή όχι του Αλαβάνου (και από όσο λέγεται είναι πιθανή η αναστολή όπως ζήτησε ο Δραγασάκης), είναι προς τα πού θα πάνε τα πράγματα: Προς τον ΣΥΡΙΖΑ κι τις λειτουργίες του ή προς την αναζήτηση νέας ισορροπίας στην Κουμουνδούρου; Αν το δίλημμα σας φαίνεται απλοϊκό ξαναδιαβάστε την τοποθέτηση Αλαβάνου στην γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ και την τοποθέτηση Τσίπρα στην ΚΠΕ.
Προσωπικά δεν υποστηρίζω τον καλό Αλαβάνο απέναντι στον κακό Τσίπρα. Υποστηρίζω ότι συγκυριακά σήμερα, η επιβεβαίωση Τσίπρα θα κάνει κακό στην ανατροπή των κακώς κειμένων του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η επιβεβαίωση Αλαβάνου θα βοηθήσει στο ξεπέρασμά τους. Αύριο μπορεί τα πράγματα να είναι διαφορετικά (όπως ίσως ήταν και χθες). Έχει σημασία η παρουσία μας αύριο στη Βαλτετσίου.

20. no frost - 21/06/2009

Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει.Αν δεν εξαρθρωθεί η φράξια της Κουμουνδούρου που όπως καταγγέλει ο ίδιος ο Αλαβάνος έκανε ΜΟΝΗ της την διαχείριση της προεκλογικής εκστρατείας αγνοώντας την εκλογική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του ΣΥΝ, απολύτως τίποτα.Εδώ έγιναν φοβερές καταγγελίες και πρέπει οι υπεύθυνοι αυτής της αυθαιρεσίας να λογοδοτήσουν και να τιμωτηθούν. Δεν μορεί να καταργείται καθε έννοια Δημοκρατίας και να εξωθείται σε παραίτηση ο καλύτερος ηγέτης που είχε τα τελευταία χρόνια η Αριστερά απο ένα φαντασμένο τίποτα σαν τον απολύτως ανώριμο και αλαζόνα Τσίπρα.

21. alekos - 22/06/2009

Eπειδή γράφεις χοντράδες

…Και κάποιοι εκ των πρωταγωνιστών του β’ κύματος παίρνουν ανοικτά και κατά παραγγελία θέση υπέρ της ηγεσίας του ΣΥΝ (Ρόζα), ή καλυμμένα (Ξεκίνημα).
Πολιτική σκοπιμότητα; Συμφωνίες και δεσμεύσεις; Πολιτικές συγγένειες με τάσεις του ΣΥΝ; Φιλικές σχέσεις; Αφελείς προσδοκίες για τον «αριστερότερο» …

δεν μας λες και το ονομά σου σύντροφε να ξέρουμε με ποιόν μιλάμε και αν θα απαντήσουμε

22. syriza - 22/06/2009

Αλέκο,
το όνομά μου και άλλες πληροφορίες σου τα έστειλα στο mail που μου άφησες. Ελπίζω να είναι πραγματικό και αληθινό και όσο δεν έχω πρόβλημα εγώ να σου πω ποιος είμαι, άλλο τόσο να μην έχεις και εσύ.
Όσο για τις χοντράδες, πού συνίστανται; Είναι όλα ζήτημα εκτίμησης. Σου ξαναλέω ότι το μόνο αρνητικό στο β’ κύμα είναι οι όροι συγκρότησής του από απολύτως διαφορετικές και αποκλίνουσες δυνάμεις. Εάν έλειπαν οι οργανώσεις που προσέτρεξαν να προσεταιριστούν για ακόμη μια φορά τους «απάτριδες, ακέφαλους, άμοιρους και καημένους» ανένταχτους, «πρόσφορους για ποδηγέτηση και καθοδήγηση», το β’ κύμα θα λειτουργούσε ανατρεπτικά.
Μου κάνει τρομακτικά άσχημη εντύπωση ότι κάποιοι από αυτούς που ορκίζονταν στο όνομα της συγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ, της βάσης του κλπ, σήμερα ξαναορκίζονται μεν, αλλά πρακτικά στηρίζουν μια τελείως ανάποδη κατεύθυνση.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί, και προσπαθώ να δώσω πιθανές ερμηνείες. Αν σε σταναχώρησα, ειλικρινά συγνώμη.
Για το Ξεκίνημα έχω τη γνώμη ότι έχει το αφελές σχήμα του αριστερού Αλέξη και του κεντροαριστερού Αλέκου, και ότι με την παραίτηση του Αλέκου ανοίγει ο δρόμος για το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα. Αυτό το θεωρώ αφελή προσδοκία. Για τη Ρόζα έχω τη γνώμη ότι λειτουργεί σε απόλυτη συνεργασία με τάση του ΣΥΝ. Δεν είμαι Κλουζό και δεν με ενδιαφέρουν τα σενάρια και οι θεωρίες. Ανακοινώσεις διαβάζω, και δύο ανακοινώσεις (Ρόζα, Κοκινοπράσινο) μοιάζουν τρομακτικά. Ίδια αρχή, ίδια μέση, ίδιο τέλος, ίδια επιχειρήματα, ίδια έκκληση, ίδιο κάλεσμα, ίδια επιλογή, ίδιος χρόνος, τελικά ίδια σκοπιμότητα. Διαπιστώνω λοιπόν συγγένεια. Βαλτός δεν είμαι, μπορεί να είμαι χαζός… Καμιά πρόθεση δεν έχω να προσβάλω κανέναν. Απλά λέω φωναχτά πράγματα που ξέρω πολύ καλά ότι έχουν ειπωθεί σε πιο κλειστό κύκλο, και που κι εσύ -λογικά- θα τα έχεις ακούσει.
Τι πειράζει;

No frost:
Ηρεμία. Τα περί καλύτερου ηγέτη και απόλυτου τίποτα, προσωπικά δεν τα συμμερίζομαι καθόλου. Μου κάνουν αποδόμηση αλά Καθημερινή.

23. sarantamilakokkina - 22/06/2009

Όταν στην αριστερά αρχίζουν και μιλάν βαπορίσια , κάτι για «ποντίκια» παλαιότερα, κάτι για «καπετάνιους» τώρα , κάτι δεν πάει καλά.
Αυτά ήταν πάντα έξω από τον πολιτικό πολιτισμό της αριστεράς. Καπετάνιοι υπήρξαν αλλά όχι έτσι…..

Για να προσέξουν λίγο… οι κάθε λογοίς «καπεταναίοι» γιατί το 2,50% δεν είναι πολύ μακριά….

24. Σταύρος - 22/06/2009

Σύντροφε που υπογράφεις ως syriza.
Αφού σε ευχαριστήσω που ως φαίνεται επιτρέπεις όλες τις κόσμιες παρεμβάσεις, θα ήθελε να σε παρακαλέσω το εξής.
Μη με παραξηγήσεις, είναι παράκληση και όχι κριτική.

Επειδή και συ λες ελεύθερα την γνώμη σου, και μάλλον άθελά σου χρωματίζεις σύμφωνα με την δική σου οπτική γεγονότα και καταστάσεις, πολλές φορές, προσωπικά, αλλά από ότι διαπιστώνω και άλλους, διατυπώνεις απόψεις οι οποίες με βρίσκουν αντίθετο. Καμιά φορά και σε θέματα αρχής.
Επειδή, δεν κάνει να σου ζητήσω να αλλάξεις απόψεις (αλίμονο) θα σε παρακαλούσα να αλλάξεις το ψευδώνυμό σου, ώστε να μην αναγκάζομαι (εγώ, αλλά και άλλοι) να κάνουν κριτική και να εναντιώνονται σε απόψεις που φέρουν την υπογραφή «syriza».
Δεν είναι μόνο συναισθηματικό. Έχει πραγματική βάση. Ξέρω ότι διαφωνώ (όταν διαφωνώ) με τον «syriza» και όχι με τον «ΣΥΡΙΖΑ», αλλά να …είμαι σε μειονεκτική θέση.
Δεν έχω (ως ΣΥΡΙΖΑ) την ίδια με σένα ισοτιμία.

25. syriza - 22/06/2009

Σταύρο:
Έχεις δίκιο θα βρω πως γίνεται και θα το κάνω. Αν και μόλις ξεκίνησα το ιστολόγιο ζήτησα συγνώμη για τη χρήση της διεύθυνσης syriza.wordpress.com

26. Ζουρίδης Γιώργος - 22/06/2009

Σας παραθέτω παρακάτω για ενημέρωση (χωρίς να σχολιάσω) τη δήλωση του Αλαβάνου μετά τη σημερινή συνεδρίαση του ΣΥΡΙΖΑ.
«Η πρώτη ευθύνη για όσα διαδραματίστηκαν από τον Σεπτέμβρη 2007 μέχρι τον Ιούνη του 2009 και οδήγησαν στην ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις Ευρωεκλογές ανήκουν στον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής του Ομάδας.

Την αναλαμβάνω πλήρως.

Συζήτησα με τη Γραμματεία και την Κοινοβουλευτική Ομάδα.

Κυρίως, όμως έλαβα ένα σκληρό μήνυμα από τον κοινωνικό ΣΥΡΙΖΑ. Γυναίκες και άνδρες από τη γενιά του Γλέζου, των Λαμπράκηδων, του Πολυτεχνείου που έχουν βιώσει βαρύ τον πέλεκυ του συστήματος και αβάσταχτη την απογοήτευση από ηγεσίες της αριστεράς. Μέχρι τις νέες και τους νέους του άρθρου 16 και τα παιδιά του Δεκέμβρη.

Αυτός ο κόσμος με τα βιώματα και τις καταβολές του είναι η μοναδική περιουσία μας, ελπίδα για τη χώρα μας.

Οι δύσκολες αυτές μέρες είχαν και τη χρησιμότητά τους. Αναδείχθηκαν προβλήματα, δύσκολα αλλά επιλύσιμα, έξω από το ημίφως κομματικών γραφείων. Αναδύθηκε ένας ζωντανός διάλογος ανάμεσα στις φίλες και τους φίλους μας. Απελευθερώθηκε, έστω και με τη μορφή της οργής ή της διάθεσης για παραίτηση, ένα πανίσχυρο συναίσθημα αγάπης για το πρωτότυπο εγχείρημά μας.

Αυτό το συναίσθημα είναι η μεγάλη μας δύναμη. Γιατί δίπλα στη σύγχυση του σήμερα τρέφεται η ελπίδα του αύριο.

Μπορούμε λοιπόν. Όλοι μαζί.

Μπορούμε γρήγορα να ανακτήσουμε την πολιτική πρωτοβουλία, που κάμφθηκε σοβαρά την προεκλογική περίοδο, ως η ουσιαστική, κινηματική, ριζοσπαστική δύναμη της αντιπολίτευσης απέναντι στη ΝΔ με προωθημένες προτάσεις και με πολιτικό σχέδιο έξω από τα όρια του δικομματισμού.

Μπορούμε να αναζωπυρώσουμε τους δεσμούς εμπιστοσύνης με το μεγάλο δημοκρατικό ρεύμα της κοινωνίας που θέλει αλλαγή σε βάθος. Με τον κόσμο της φτώχειας, των υποβαθμισμένων συνοικιών, της ανεργίας, της αβεβαιότητας.

Μπορούμε να αναπτύξουμε τις σχέσεις με τη νέα γενιά, με την συλλογικότητα και την αλληλεγγύη της αριστεράς απέναντι στην ανταγωνιστικότητα και τον ατομισμό του συστήματος.

Βρίσκω ιδιαίτερα θετικές τις σκέψεις και τις προτάσεις του συντονιστή της Γραμματείας Γ. Θεωνά για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Έχουμε προ πολλού φθάσει στο σημείο τομής. Κάθε καθυστέρηση ή αναβολή θα είναι αρνητικά καθοριστική.

Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, όπως το κόμμα μου ο Συνασπισμός, μπορούν πια να κατανοήσουν ότι η πρόκληση δεν είναι να ελέγχουν το σχήμα συνεργασίας, ή να το βλέπουν ως διαπραγμάτευση μηχανισμών αλλά να το εμπνέουν, να το πυροδοτούν, να γονιμοποιούν την κοινή δράση, να φέρνουν ιδέες, να φιλοξενούν τους ανθρώπους της διανόησης και της τέχνης, χωρίς τους οποίους είμαστε άνυδρο τοπίο.

Τα μέλη και οι φίλοι του ΣΥΡΙΖΑ έχουν πια το δικαίωμα να έχουν ρόλο και λόγο, να εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους, να βάζουν αυτοί τη σφραγίδα τους στις πολιτικές κατευθύνσεις και την εκλογή όχι αρχηγού, αλλά συλλογικής ηγεσίας.

Η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του φθινοπώρου είναι το σημείο δοκιμής για όλους μας. Και για μένα.

Με τις μικρές μου δυνάμεις από σήμερα συμμετέχω σε αυτή τη προσπάθεια. Όχι μόνο ως Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής μας Ομάδας. Αλλά και ως μέλος του ΣΥΡΙΖΑ που διεκδικώ να έχω την κόκκινη κάρτα για να ψηφίσω στην Συνδιάσκεψη.»

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ 22/6/2009

27. ανενταχτος εξοργισμενος - 23/06/2009

Και τόσο καιρό δηλαδή μας δουλεύανε, μπλοφάρανε ή μας κρατούσαν επίτηδες σε αγωνία για να γουστάρουμε το χάπι εντ;

28. imwrong - 23/06/2009

@ανένταχτε εξοργισμένε, προφανώς ο Αλαβάνος μέτρησε τις δυνάμεις του αυτές τις μέρες μετά την συνεδρίαση της ΚΟ κι αποφάσισε ότι τον παίρνει να προχωρήσει. Δεν υπάρχει χάπι εντ. Μάλλον σκληρή μάχη θα επακολουθήσει…

29. Σπίθας - 29/06/2009

Έπρεπε να φτάσουμε ως εδώ για να τα δούμε τα πράγματα πιο ρεαλιστικά και όχι με το θυμικό και μόνο;
Δεν αντιδικώ, ούτε σχολιάζω για το πολιτικό » επίδικο» της υπόθεσης.
Δεν μετράς τις δυνάμεις σου με τέτοιο τρόπο.
Αν το είχε προσχεδιάσει δεν ήταν σωστό. Το είχα γράψει σε ποστ μου.
«Να αποφασίσει κατά συνείδηση και με την σκέψη του στο όφελος της αριστεράς και όπως αυτός την φαντάζεται. Αν δεν είναι , έτσι , τότε το παιχνίδι που θα παίξει λέγεται «στημένο»
Κι αυτό κάνει τα πράγματα άσχημα για όλους.

Εκτός κι’ αν νομοτελειακώς, ήταν αναγκαίο να γίνει για να ειπωθούν, αυτά που ποτέ δεν είχαμε πει φωναχτά και τα σκεπάζαμε κάτω από το χαλί.
Αυτό θα φανεί που θα βγάλει. Μπορεί να βγει και σε καλό, στο προσεχές μέλλον, για την αριστερά. ( δώστε όποια έννοια θέλετε, αλλά μην μου πείτε, «μία είναι η αριστερά»
Στριμόκωλες εποχές …
Συντροφικά τα λέω , αν και τη λέξη αυτήν την έχουμε παρα***** μπιπ, μηδενός εξαιρουμένου και βάζω τον εαυτό μου , μέσα.
Άσχετα , αν με βάζετε στο καζάνι με τους κακούς ή τους καλούς.

Μ’άρεσε το ποστ και ήθελα να σχολιάσω.
Πολύ καλό και μπράβο στον αρθρογάφο!
Εγώ αυτό κρατάω..


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: