jump to navigation

Βάλσαμο το αποτέλεσμα… Ανοικτό το στοίχημα 10/10/2009

Posted by the left and the crisis in ΣΥΡΙΖΑ.
Tags: , ,
trackback
Για τον ΣΥΡΙΖΑ των μελών του και όχι μόνο

Για τον ΣΥΡΙΖΑ των μελών του και όχι μόνο

Περισσότερο από όσο οι μειωμένες προσδοκίες του κόσμου της αριστεράς επέτρεψαν, αλλά λιγότερο από όσο η συγκυρία θα επέβαλε, είναι το εκλογικό αποτέλεσμα του ΣΥΡΙΖΑ. Υπό αυτές τις συνθήκες, με αυτούς τους όρους, και με αυτά τα ψαλιδισμένα φτερά, το 4,6% επιτρέπει την επόμενη μέρα.

Στην πραγματικότητα, ούτε το ντιμπέιτ, ούτε η παρέλαση των παραγόντων του ΣΥΡΙΖΑ από τους τηλεοπτικούς δέκτες, έφερε αυτό το αποτέλεσμα. Ήταν το πείσμα και η εμμονή του κόσμου της αριστεράς να απαιτεί ΣΥΡΙΖΑ, ο καθοριστικός παράγοντας.

Η επόμενη μέρα βρίσκει τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς άμεσες διαδικασίες συζήτησης (παρά μόνο η εκδήλωση που οργανώθηκε από την Πρωτοβουλία για την Αντι – Συστημική Αριστερά – dose pasa.wordpress.com). Προφανώς τα κομματικά επιτελεία μετά από μια προεκλογική καμπάνια ψήφου επαιτείας με όριο το «3% και τη δική σας ψήφο», είναι τρισευτυχισμένα από το 4,6%. Ποσοστό που δίνει ελπίδα, αλλά και περικλείει μεγάλο κίνδυνο αν αποτελέσει ευκαιρία για να αποφύγουμε την αναμέτρηση με τα υπαρκτά αδιέξοδα του ΣΥΡΙΖΑ. Από αυτή την άποψη το ποσοστό που κερδίσαμε είναι ταυτόχρονα ελπιδοφόρο και απογοητευτικό.

Η εκδήλωση που έγινε σήμερα στο ΕΜΠ από την ΠΑΣΑ είχε ενδιαφέρον ως η πρώτη μετεκλογική συνάντηση. Υπογραμμίζει όμως το αυτονόητο: Οι ανέντακτοι παύουν να είναι ανέντακτοι αν ενταχθούν σε ομαδοποιήσεις, σχήματα ή παρέες που αφαιρούν την ιδιαιτερότητα της άποψης καθενός ξεχωριστά. Μόνο σημείο συνάντησης το οργανωτικό ζήτημα. Είναι όμως έτσι;

Είναι οργανωτικό και μόνο ζήτημα το αμυντικό πολιτικό στίγμα κοινοβουλευτικής επιβίωσης και εκλογικής ελεημοσύνης;

Είναι οργανωτικό και μόνο ζήτημα η μονοκομματική δημόσια εκπροσώπηση και το χάλι με το γραφείο τύπου;

Είναι οργανωτικό και μόνο ζήτημα η μετατροπή της αντι-ιεραρχικής λύσης της συλλογικής ηγεσίας σε ανέκδοτο;

Είναι οργανωτικό ζήτημα η αυτοεκπληρούμενη τακτική της εκλογικής επαιτείας και των χαμηλών προσδοκιών που η ίδια η ηγεσία έθεσε, προσδοκώντας όχι στο πολιτικό χτύπημα του δικομματισμού, αλλά στην δικιά της αναπαραγωγή;

Προφανώς η απάντηση αφορά και το πολιτικό στοιχείο, πέραν του οργανωτικού.

Νέα ερώτηση: Η προϋπόθεση για ένα αριστερό πολιτικό στίγμα είναι να υπάρξει ο «ΣΥΡΙΖΑ των μελών του»;

Με όλο τον κίνδυνο να πρυτανεύσει ο κυνισμός, το σύνθημα «ΣΥΡΙΖΑ των μελών του» είναι σήμερα αποδεκτό από όλους. Ακόμη κι από εκείνους που την περίοδο μετά την πρώτη σύσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ και το αίτημα για «μέλη ΣΥΡΙΖΑ», απαντούσαν με τον στόχο της εγγραφής 10 χιλιάδων μελών στο κόμμα τους. Πιστεύει κάποιος ότι κομματικά επιτελεία που ξέρουν και γνωρίζουν και διαθέτουν και μηχανισμό, δεν μπορούν να πάρουν το αίτημα «ΣΥΡΙΖΑ μελών», να το αποστεώσουν και να το παρουσιάσουν ως δημοκρατική κατάκτηση που θα υποτιμά και την πολιτική αντιπαράθεση;

Πριν ενάμισι χρόνο ζήσαμε το αίτημα «συνελεύσεις ΣΥΡΙΖΑ παντού». Σε γενικές γραμμές υλοποιήθηκε. Όχι επειδή όλοι το αποδέχτηκαν, αλλά επειδή κανένας δεν πήρε το κόστος να το αρνηθεί. Ε και; Όταν οι αρμοδιότητες βρίσκονταν αλλού, όταν οι αποφάσεις παίρνονταν αλλού, οι συνελεύσεις ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μικρογραφία της γραμματείας του: Θα παίζουμε τις κουμπάρες, άλλοι με αφέλεια, άλλοι εν γνώσει, και άλλοι υπό απόγνωση, ανακαλύπτοντας τελικά ότι οι συνελεύσεις ΣΥΡΙΖΑ μικρή απήχηση είχαν στη διαμόρφωση του όλου ΣΥΡΙΖΑ. Θέλω δηλαδή να πω ότι το αίτημα να διαμορφώνει την πολιτική του πρόταση ο ΣΥΡΙΖΑ στη βάση του, δηλαδή στις συνελεύσεις των μελών του, είναι απολύτως σωστό θεωρητικά, αλλά στην τελική απλά ουτοπικό.

Σήμερα μια πρόταση που δεν βλέπει την πρωτεύουσα ανάγκη καθορισμού του πολιτικού στοιχείου (και να το δει μάλιστα σε αντιπαράθεση με την κυριαρχούσα άποψη εντός ΣΥΝ), είναι εύκολο να μετατραπεί σε κυνήγι μιας «δημοκρατικής λύσης» που θα οδηγήσει σε μια ακόμη χαμένη ευκαιρία.

Παράδειγμα πρώτον: Η «προγραμματική αντιπολίτευση» που δήλωσε ο ντε γιούρε επικεφαλής του σχήματος: Μα δεν υπάρχει καμιά αντιπολίτευση που να μην είναι προγραμματική. Ακόμη και οι αντιεξουσιαστές βάσει του δικού τους προγράμματος «αντιπολιτεύονται» ή «α-πολιτεύονται». Νόημα έχει να διευκρινίσουμε αν «προγραμματική αντιπολίτευση» σημαίνει θεσμική αντιπολίτευση εντός κοινοβουλίου με πληθώρα προτάσεων και τομίδια προγραμμάτων, ή αν περιλαμβάνει πρώτα και κύρια τα κοινωνικά μέτωπα, τους κοινωνικούς αγώνες, τις μάχες σε εκείνους τους τομείς όπου οι διαχειριστές είναι αδύναμοι και ευάλωτοι. Αν δεν συνεννοηθούμε σε αυτό, είναι εύκολο να διολισθήσουμε στη συζήτηση για ένα «μητρώο μελών» και να χάσουμε μια ακόμη ευκαιρία.

Παράδειγμα δεύτερον: Η προεκλογική επαιτεία για μια ψήφο πάνω από το 3%. Βασίστηκε ολοκληρωτικά στο σχήμα (που λεγόταν και δημόσια) ότι η αυτοδυναμία του ΠΑΣΟΚ είναι δεδομένη. Ο σ.Παπαδημούλης με το γνωστό λαϊκό του ύφος περιέγραφε ότι «…μια στις χίλιες το ΠΑΣΟΚ δεν θα έχει αυτοδυναμία» κλπ, καλώντας τους ψηφοφόρους να ελεήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι τελείως ανταγωνιστικό το «ψηφίστε μας γιατί έτσι κι αλλιώς το ΠΑΣΟΚ έχει αυτοδυναμία», με το «ψηφίστε μας για να μην αποκτήσει το ΠΑΣΟΚ αυτοδυναμία». Το πρώτο είναι το εύκολο, το συναισθηματικό, το εκλογικά πετυχημένο, που όμως σε καταδικάζει αιωνίως σε συμπληρωματικό του ΠΑΣΟΚ ρόλο. Τρως από τα ψίχουλα που πέφτουν από το τραπέζι του αντιπάλου. Το δεύτερο είναι δύσκολο, απαιτεί κριτήρια, απαιτεί αντοχές σε πιέσεις, άμυνα σε λεηλασίες, αλλά οικοδομεί μια ανταγωνιστική και όχι συμπληρωματική αριστερά. Πας να του βουτήξεις το καρβέλι.

Ο Ν. Φίλης στην Αυγή έγραψε μετεκλογικά για τον ΣΥΡΙΖΑ των μελών του. Ήταν ο ίδιος που το καλοκαίρι έλεγε ότι δεν μπορεί να υπάρχει οργανωμένη διπλή ένταξη. Ο Τσίπρας που μιλούσε στη ΝΕΤ εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ με κάρτα μέλους, σήμερα αντικαθίσταται από τον Τσίπρα που μπορεί να αποδεχτεί την έννοια του μέλους, με ένα μητρώο μελών, οργανωμένων ή ανένταχτων που δημοψηφισματικά ορίζουν πχ μια ηγεσία ή ένα σώμα συνέδρων.

Advertisements

Σχόλια»

1. κριτων - 10/10/2009

Συντροφοι πρεπει να πουμε τα πραγματα με το ονομα τους.

Κλαψουριζουμε για τις αβυσαλεες διαφορες που μας χωριζουν απο τη συστημητικη αριστερα – ΑΛΛΑ εκλογικα η καλυτερα εκλογικιστικα ειμαστε μαζι τους.

Διεκδικουμε να εχουμε ρολο ,λογο στο ΣΥΡΙΖΑ ,ΑΛΛΑ δεν εχουμε λυσει εμεις οι ιδιοι τι ζητουμε

ΜΙλαμε για ισοτιμη εκπροσωπηση ,ΑΛΛΑ οι περισσοτερες των συνιστωσων δεν κατεβαζουν παρα 2 -3 υποψηφιους για τα προσχηματα.

Θελουμε να ειμαστε ΑΝΕΝΤΑΧΤΟΙ καποιοι ,ΑΛΛΑ εχουμε την απαιτηση να καπελωνουμε εμεις οι λιγοτεροι τους πολλους που ειναι στο ΣΥΝ η σε συνιστωσες.

Ο πολιτικος μας λογος δεν βγαινει απο τα αμφιθεατρα ,δεν αγγιζει κανεναν εργατη .
Εινα απλα μια ομφαλοσκοπηση που λειτουργει ως ειδος ψυχοθεραπειας στα μικροαστικα μας αδιεξοδα

2. iteanet - 10/10/2009

Αν γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ των μελών του, σε τι θα διαφέρει από ένα μεγάλο ΣΥΝ;
Ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε αυτό που είναι σαν συνέπεια και της δομής του. Και ο ΣΥΝ είναι χρήσιμος και οι συνιστώσες και οι ανένταχτοι, το ερώτημα που μπαίνει όμως είναι το εξής,
θα δουλέψουν όλοι μαζί στην βάση της ομοφωνίας, ή της πλειοψηφίας
Ομοφωνία σε επίπεδο μελών δεν είναι δυνατόν να υπάρξει, άρα θα καταλήξουμε στην πλειοψηφία που θα μετατρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ σε έναν μεγαλύτερο ΣΥΝ.
Αυτό νομίζεις ότι αποτελεί λύση;
Η σύνθεση των απόψεων έχει δρόμο ακόμα μπροστά της, καλό είναι να είμαστε μαζί στις μάχες αλλά πρέπει να βλέπουμε και τα οργανωτικά όρια.
Η λύση κατά την γνώμη μου είναι οι ανένταχτοι να δημιουργήσουν ακόμα μία συνιστώσα,
Η συνεχής και επιτυχής δράση του ΣΥΡΙΖΑ θα φέρει θέλουμε δεν θέλουμε την κοινή οργανωτική δομή όσων συμμετέχουν, δεν χρειάζεται όμως να πιέζουμε τα πράγματα σήμερα περισσότερο από εκεί που μπορούν να φτάσουν.

3. Γιάννης Κυριακάκης - 11/10/2009

σύντροφε νομίζεις οτι είμαστε αφελείς; νομίζεις οτι εύκολα και αβίαστα θα αποδεχτούμε μια «κάποια λύση» με το οργανωτικό που θα αναπαράγει την υπάρχουσα κατάσταση; ή που θα αφήνει απέξω το πολιτικό διακύβευμα;

μάλλον μας αδικείς ή μας υποτιμάς.

Γιάννης Κυριακάκης
συμμετέχων στην ΠΑΣΑ

syriza - 11/10/2009

σ. Κυριακάκη δεν θέλω να προσβάλω την ΠΑΣΑ, δεν χρειάζεται τέτοια απάντηση. Θεωρώ ότι σωστά έχουν επισημανθεί όλα τα οργανωτικά όρια του ΣΥΡΙΖΑ. Υπολειπόμαστε της πολιτικής οριοθέτησης. Εκεί προσπαθώ να επιμείνω. Είμαι φανατικά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ των μελών του. Προεκλογικά θα μπορούσε να είναι η κυρίαρχη παντιέρα μας. Μετεκλογικά έχω τον φόβο ότι δεν φτάνει. Και δεν θεωρώ ότι οι συνιστώσες θα απαντήσουν ντε και καλά με κόλπα ή με υπεκφυγές. Απλά εξηγώ ότι μια λύση «μελών» που θα αναπαράγει διευρυμένα το «παιχνίδι με τα κουβαδάκια» στη γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ με τις δήθεν εξουσίες και τις ανύπαρκτες αρμοδιότητες στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, θα είναι χαμένος χρόνος και μια ακόμη χαμένη ευκαιρία. Θα κερδίσουμε μια μάχη για να χάσουμε τον πόλεμο.
Στα πάντα -ή τουλάχιστον στην πολιτική- υπάρχει ζήτημα ιεραρχήσεων και όχι αφέλειας. Και ζήτημα εκτίμησης του αποτελεσματικού ή του ατελέσφορου λύσεων που δίνονται σε συγκεκριμένες στιγμές και υπό συγκεκριμένο συσχετισμό. Δηλαδή: υπάρχει σήμερα περισσότερο από ότι προεκλογικά, πολιτικό ζήτημα για το πού πάει ο ΣΥΡΙΖΑ; Περισσότερο σήμερα από ότι τον Σεπτέμβρη; Υπάρχει μια τέτοια αλλαγή ή είναι δική μου εμμονή; Υπάρχουν μεγαλύτεροι κίνδυνοι εκτροπής σε ένα συστημικό λόγο «προγραμματικής=θεσμικής» αντιπολίτευσης; Υπάρχουν κίνδυνοι άφεσης πολιτικών αμαρτιών (και δεν με ενοχλεί η άφεση όσο η διαιώνιση) στο όνομα οργανωτικών λύσεων, περισσότεροι σήμερα από όσο πριν; Ακριβώς επειδή πριν, οι μηχανισμοί ούτε να ακούσουν δεν ήθελαν για την οποιαδήποτε οργανωτική λύση; Ενώ σήμερα με τον αέρα του 4,6 δεν κοστίζει πολλά ένας οργανωτικίστικος χειρισμός; Αυτό θέλω να επισημάνω. Πρακτικά δηλαδή ότι χρειάζεται μια γραμμή άμυνας και διεκδίκησης του κοινωνικού ΣΥΡΙΖΑ που να περιλαμβάνει σαν κρίσιμο ζήτημα το οργανωτικό αλλά να μην εξαντλείται εκεί, ούτε να είναι τόσο σίγουρο ότι αποτελεί προϋπόθεση για την εγγύηση της αριστερής πορείας του ΣΥΡΙΖΑ. Πιστεύω να επανέλθουμε στη συζήτηση για το οργανωτικό και το πολιτικό, πέρα και έξω από τα παλιά και χιλιο-αναπαραγμένα (και από το β’ κύμα και από τις κομματικές πατριωτικές συσπειρώσεις) τσιτάτα για το πολιτικό που είναι οργανωτικό και το οργανωτικό που είναι και πολιτικό και άλλα υπερ-αιωνόβια, κλασσικά, διαχρονικά δόγματα.

4. Ενωση Οπαδών ΣΥΡΙΖΑ - 11/10/2009

Το κείμενο θέτει σωστά τα ερωτήματα που αφορούν στα πολιτικά χαρακτηριστικά του ΣΥΡΙΖΑ. Εξάλλου, πολλά από τα ερωτήματα που θέτει τέθηκαν και από αρκετούς ομιλητές στην συζήτηση που διοργάνωσε η ΠΑΣΑ.

Όμως υπάρχουν ορισμένα ανοικτά ζητήματα στη σχέση του οργανωτικού και του πολιτικού ζητήματος που δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνον με την επισήμανση των προβλημάτων που παρουσιάζει η πολιτική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ. Και εδώ τα πράγματα δεν μπορούν να ξεκαθαριστούν αν δεν λάβουμε υπόψη μας μερικές άλλες παραμέτρους όπως το μαζικό κίνημα και πως υπάρχει σε αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί ακριβώς θα κριθεί η σχέση του οργανωτικού με το πολιτικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα ο κοινωνικός ΣΥΡΙΖΑ είναι διασπασμένος στο μαζικό κίνημα. Αυτή η κατάσταση ίσχυε και πριν από τις εκλογές και συνεχίζει να παραμένει: Σε μαζικούς χώρους, όπου υπάρχουν δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, συνήθως όχι μόνον δεν συνυπάρχουν σε πλατιά ενωτικά σχήματα, άλλα συχνά αυτές οι δυνάμεις δραστηριοποιούνται ανταγωνιστικά μέσα από διακριτά συνδικαλιστικά σχήματα. Τις πιο πολλές φορές, οι ευθύνες βαραίνουν τις δυνάμεις του ΣΥΝ που δραστηριοποιούνται με συνδιαχειριστικές αντιλήψεις σε κοινές συνδικαλιστικές πρακτικές με δυνάμεις του δικομματισμού. Η κοινή δράση του εκλογικού σώματος του ΣΥΡΙΖΑ στο εργατικό κίνημα, στα συνδικάτα, στην νεολαία και στις γειτονιές έχει ανταγωνιστικά χαρακτηριστικά, τα οποία προβλέπεται να παραμείνουν.

Πως λοιπόν θα συγκροτηθούν οργανώσεις του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτούς τους κοινωνικούς χώρους; Πως θα γίνει ΣΥΡΙΖΑ για παράδειγμα στον χώρο των μηχανικών, όταν ο ΣΥΝ (που είναι αριστερό ρεύμα) συγκυβερνά με την Δεξιά και το ΠΑΣΟΚ στο ΤΕΕ, ενώ υπόλοιπος ΣΥΡΙΖΑ δραστηριοποιείται μέσα από την Συσπείρωση Αριστερών Μηχανικών στην οποία συμμετέχουν ανένταχτοι αλλά και άλλες ομάδες της ριζοσπαστικής αριστεράς που δεν στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ; Αυτή η κατάσταση επικρατεί σε πολλούς εργασιακούς χώρους, αλλά και σε τοπικό επίπεδο. Επομένως όταν θα γίνει προσπάθεια να συγκροτηθεί ΣΥΡΙΖΑ σε αυτούς τους κοινωνικούς χώρους είναι προφανές ότι το «πολιτικό» πρόβλημα θα αναδειχθεί και μάλιστα με εκρηκτικούς όρους. Δεν θα πρέπει λοιπόν να ανησυχούμε ότι η διεκδίκηση της λύσης του οργανωτικού πάει πίσω το πολιτικό ζήτημα. Κάθε άλλο μάλιστα.

Εκείνο όμως που είναι πραγματικά ανησυχητικό είναι η αποστράτευση του ανένταχτου κόσμου που είχε στρατευτεί στο ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ και ο οποίος έχει πλέον απηυδήσει και δεν θέλει να συμμετέχει σε καμία διαδικασία. Η κατάσταση θυμίζει τον ψεύτη βοσκό και τον λύκο….

syriza - 11/10/2009

Συμφωνώ απολύτως, αν και την προφορική σας παρέμβαση χθες τη βρήκα λίγο βίαιη για τις συνιστώσες. Περισσότερο ήμουνα στο πνεύμα του σ. Μαούνη.
Όντως υπάρχουν ανοικτά προβλήματα, δεν αντιμετωπίζονται με την κεντρική πολιτική φυσιογνωμία, απλά έχω την αίσθηση ότι η συσσώρευση δυνάμεων για να γείρει η πλάστιγγα θα κριθεί στο επίπεδο της κεντρικής φυσιογνωμίας. Δεν αφορά προφανώς όπως καταλαβαίνετε -και καταλαβαίνω κι εγώ- το ψευδές σχήμα «φταίει για όλα η ανανεωτική». Ψηφίζω με τα χίλια την αποκαθήλωση αυτού του πολυετούς χειρισμού. Όχι άλλο κουτόχορτο.

5. Γιώργος Τριβιζάκης - 11/10/2009

Σύντροφε,
Συμφωνώ μαζί σου ότι οι μηχανισμοί της Κουμουνδούρου πιθανόν να υιοθετήσουν το σύνθημα «Σύριζα των μελών του», να το φέρουν στα μέτρα τους και τελικά να το χρησιμοποιήσουν για την αναπαραγωγή τους! Και βέβαια δεν είναι μόνο ο Φίλης. Όσοι από τους ηγετίσκους μπορούν να δουν λίγο πιο πέρα από τη μύτη τους, καταλαβαίνουν ότι μέσα στις ευνοικές για αυτούς συνθήκες, είναι ευκαιρία να περάσουν και τα μέλη-γλάστρες για να δείξουν έτσι και τη μεγαλοψυχία τους. Έτσι σκέφτονται και δρούν οι μηχανισμοί εξ απ’ ανέκαθεν. Το στοίχημα είναι να μην το επιτρέψουμε. Κανείς μας δεν λέει «μέλη νάναι και ότι νάναι». Ο Γάννης ο Κυριακάκης έχει δίκιο. Το «πολιτικό» διακύβευμα δεν ξεχωρίζει από το «οργανωτικό»: ο Σύριζα των μελών του είναι, εξ ορισμού, «εκτός συστήματος». Αλλιώς, δεν είναι Σύριζα των μελών του.

6. Κριτιας - 11/10/2009

Η » δημοκρατια σας » δεν αντεχει την αλλη αποψη .

Δικο σας το site δικο σας και το μαχαιρι.

Ο,τι δεν σας αρεσει το κοβετε

syriza - 11/10/2009

Μόνο ένα σχόλιο διαδικαστικό: Η «δημοκρατία μας» αντέχει τα πάντα και μάλιστα πολύ αρνητικότερα ή κριτικότερα όσων έγραψες σ. Κριτια την πρώτη φορά. Απλά όσοι έχουν ήδη σχολιάσει μια φορά, τα νέα τους σχόλια εγκρίνονται αυτόματα, ενώ τα δικά σου περιμένουν έγκριση. Μην φτιάχνεσαι. Ο καθένας θεωρεί ότι έχει αδιαπραγμάτευτα δίκιο και ότι οι υπόλοιποι είναι ανταγωνιστές του. Ας το ξεπεράσουμε.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: