jump to navigation

Και κλάααααμα το Παπαδημούλι 09/06/2010

Posted by the left and the crisis in Ανανεωτική Πτέρυγα, ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ.
Tags: , , ,
trackback

Δημήτρη, μη στενοχωριέσαι...

Μην βιαστείτε από τον τίτλο να συμπεράνετε ότι αναφέρομαι μειωτικά στον καλύτερο Ευρωβουλευτή της ελληνικής ιστορίας. Η μετατροπή του ονόματος από αρσενικό σε ουδέτερο δεν υποκρύπτει τίποτε περισσότερο από συμπάθεια και κατανόηση.

Έχει δηλαδή την έννοια της κατάληξης –ούλι: «γλυκούλι», «καημενούλι», «στερνοπούλι».

Δεν έχει καμιά σχέση με την κατάληξη –ούλη: «εαυτούλη», «πονηρούλη», «βελζεβούλη».

Ρίγη συγκινήσεως καταλαμβάνουν και τον πιο ματοβαμμένο κομμουνιστή όταν βλέπει τη στρατηγική του Παπαδημούλη να έχει εξοκείλει στα βράχια και ο ίδιος να μαζεύει τα συντρίμμια του με ένα δάκρυ να κυλά αργά στο μάγουλό του.

Εξήγησα ήδη ότι ο καλύτερος Ευρωβουλευτής της ελληνικής ιστορίας, πόνταρε τα ρέστα του στο Συνέδριο, επιχειρώντας με μια ηγετική ομιλία (αντάξια μόνον ενός Αλέκου), είτε να εκφράσει τον όλο ΣΥΝ υπό τον εαυτό του στη μετά Τσίπρα εποχή, είτε να πάει άμεσα για δήμαρχος ή περιφερειάρχης. Για αυτό την έπεσε ηπίως και στον Αλέξη και στον Φώτη, για αυτό και πόνταρε στο ρόλο του γεφυροποιού και απέσπασε θερμό χειροκρότημα από το σώμα που διψούσε για ενότητα.

Ήδη ο καλύτερος Ευρωβουλευτής της ελληνικής ιστορίας έχτιζε προφίλ αδιάφθορου ευρωπαϊστή και ταυτοχρόνως λαϊκού ατακαδόρου («να κελαηδήσουν οι ύποπτοι», «πιάστηκαν με τη γίδα στην πλάτη»), με τις εξεταστικές. Είχε συλλάβει νωρίς το παραμύθι της εξυγίανσης του πολιτικού συστήματος με τις θυσίες ολίγων ξοφλημένων πρώην υπουργών, εξ ου και φίλοι του τον αποκαλούν γατόνι. Μόστραρε και ως νιάτο («εμείς οι νέοι πολιτικοί»), μετρώντας τα χρόνια του Κουβέλη και υπολογίζοντας μια γρήγορη διαδοχή στην ηγεσία της ανανεωτικής αριστεράς.

Το κλάμα όμως άρχισε να ρέει γοργά, όταν το στοίχημα του καλύτερου Ευρωβουλευτή της ελληνικής ιστορίας πήγε στον κουβά. Η Πτέρυγα τα μάζεψε και την έκανε, ο Παπαδημούλης έμεινε να ουρλιάζει ότι πρέπει να φύγει ο Αλαβάνος και ο Ρινάλντι και όχι ο Κουβέλης, αλλά τελικά ούτε ο Φώτης έμεινε, ούτε ο Αλαβάνος έφυγε.

Το κλάμα έγινε θρήνος όταν αποκαλύφθηκε ευρέως ότι η συνάντηση Αλέξη – Φώτη την Τρίτη το βράδυ όχι απλά δεν αφορούσε το γεφύρωμα των διαφορών, αλλά τέθηκαν τα καυτά ζητήματα του διαζυγίου: σε ποιον τελικά θα μείνει το κτήριο (είναι στο όνομα του Φώτη), πώς θα μοιραστεί η επιδότηση και πώς ακριβώς θα παραμείνουν εν διαστάσει μέχρι την έκδοση του διαζυγίου.

Έτσι οι προσδοκίες του καλύτερου Έλληνα ευρωβουλευτή πήγαν περίπατο. Πόνταρε στο άλογο της ενότητας που όμως βγήκε μουλάρι (σαν τον Αστραχάν του Βέγγου). Και ξέμεινε σε ένα κόμμα στο οποίο δεν διαθέτει βάση στήριξης (η Ανανεωτική λείπει), ενώ η προεδρική πλειοψηφία δεν τον εμπιστεύεται.

Κακοπροαίρετοι διέρρευσαν ότι είναι λαγός του Φώτη, ή ότι η κίνηση της Ανανεωτικής είναι εισιτήριο αλέ (και πιθανά) ρετούρ, οπότε ο Παπαδημούλης θα χρησιμεύσει για την παραλαβή άμα τη επιστροφή. Αυτά όμως είναι σενάρια. Πιθανά άμα δει ότι ο Φώτης το τραβάει, ενώ ο Αλέκος παίζει τον γοβιό και μένει στον Συριζα, θα διαπιστώσει την αποτυχία της αλτρουιστικής και ηρωικής του προσπάθειας να καθαρίσει τον Συριζα και θα την κάνει και αυτός με ανεξαρτητοποίηση.

Κάντε επιπλέον τον κόπο να χαζέψετε τα παρακάτω:

Ομιλία Δημ.Παπαδημούλη στο Συνέδριο του ΣΥΝ, 5/6/2010

Θα θυσιάσουμε την ενότητα του ΣΥΝ, δείχνοντας την πόρτα στον Κουβέλη και στο ανανεωτικό ρεύμα της αριστεράς, για να ενωθούμε με ποιον σε ενιαίο κόμμα; Με τον Αλέκο Αλαβάνο, που αφού τιμήθηκε από το κόμμα μας επί δεκαετίες, τώρα μας φτύνει και μας λοιδορεί; Με ποιους θέλετε να κάνουμε νέο κόμμα και όχι με τους ανανεωτικούς; Με την ΚΟΕ, που ζητάει να φύγουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, υμνεί τον Στάλιν και βλέπει απολύτως εχθρικά τον Συνασπισμό και την ενότητά του;

Συνέντευξη Δημ.Παπαδημούλη στο ραδιοφωνικό σταθμό Flash 96 (Α. Κοκορίκος), 07/06/2010

Δηλαδή να ξεκαθαρίσουμε με ποιους μπορούμε να είμαστε μαζί και με ποιους δεν μπορούμε. Με αυτούς που μπορούμε να έχουμε μια πολιτική συμμαχία πειστική, στερεή, που μπορούμε να λέμε πειστικά πράγματα, μπορούμε να είμαστε μαζί. Με όσους λένε «έξω από την Ευρώπη», «έξω από το ευρώ», «να μην είναι επικεφαλής ο εκάστοτε πρόεδρος του Συνασπισμού, αλλά εγώ, επειδή έτσι μʼ αρέσει» -και εννοώ τον Αλέκο Αλαβάνο, να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας- και που χρησιμοποιούν τον ΣΥΡΙΖΑ ως μοχλό υπονόμευσης και διάσπασης του Συνασπισμού, δεν μπορούμε, διότι παράγουμε μια γελοία εικόνα στον κόσμο …Θα ήταν τρελό να μην μπορεί να συνεργάζεται και να ανήκει στην ίδια πολιτική συμμαχία ο Αλ. Τσίπρας με τον Φ. Κουβέλη, αλλά να είναι στην ίδια πολιτική συμμαχία με τον Ρ. Ρινάλντι που λέει, εκ μέρους της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας, «έξω από την ΕΕ» και «ζήτω ο Στάλιν». Αν μπορέσουμε να τα λύσουμε αυτά -και νομίζω πως μπορούμε και μάλιστα γρήγορα- τότε ο Συνασπισμός θα μείνει ενωμένος.

Ρεπορτάζ στα Νέα, 8/6/2010

Επίσης, ο Δημήτρης Παπαδημούλης, το στέλεχος της Ανανεωτικής Πτέρυγας που δεν αποχώρησε από το συνέδριο, δήλωσε χθες στον Αlpha ότι «πρέπει να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια για να μείνει ο ΣΥΝ ενωμένος και να ξεκαθαρίσουμε τα πράγματα στον ΣΥΡΙΖΑ που είναι η πέτρα του σκανδάλου για την εσωτερική διαμάχη». Πρόσθεσε μάλιστα ότι «αν είναι να σπάσει κάτι, ας είναι ένα κομμάτι του ΣΥΡΙΖΑ, εννοώ αυτούς που υποστηρίζουν τον Στάλιν, να διαλυθεί η Ε.Ε.» και κατέληξε: «Μου είναι αδιανόητο να φανταστώ πώς είναι δυνατόν ο ηγέτης του ΣΥΝ να συνεργάζεται με τον κ. Ρινάλντι και να μην μπορεί να συνεργαστεί με τον Φώτη Κουβέλη».

Ρεπορτάζ στο Βήμα, 8/6/2010

Δεν προσχώρησε (σ.σ. στην κίνηση αποχώρησης) ο κ. Δ. Παπαδημούλης, ο οποίος δεν ενστερνίστηκε την κίνηση αποχώρησης από τα όργανα του ΣΥΝ προβάλλοντας την ανάγκη να μείνει ενωμένος με την προϋπόθεση ότι σύντομα ο κ. Τσίπρας θα ξεκαθαρίσει στον ΣΥΡΙΖΑ ότι συνιστώσες όπως η ΚΟΕ και δυνάμεις όπως το Μέτωπο του κ. Αλ.Αλαβάνου δεν χωρούν στην πολιτική συμμαχία. Υπό προθεσμία είναι ο κ. Παπαδημούλης και, όπως είπε χθες, «έχω και όρια».

Συνέντευξη στον ΣΚΑΙ, 8/6/2010

Είναι πολύ πιο λογικό -και εδώ έχει ιδιαίτερη, πρώτη ευθύνη ο Πρόεδρος του κόμματος- να μπορούν να βρεθούν τρόποι συνύπαρξης και συνεργασίας στο ίδιο κόμμα ή αν όχι στο ίδιο κόμμα, στην ίδια πολιτική συμμαχία, ανάμεσα στον Τσίπρα, τον Δραγασάκη, τον Κουβέλη, τον Παπαδημούλη, παρά να παραμένει μια συνεργασία ανάμεσα στον Τσίπρα και τον κ. Ρινάλντι που είναι επικεφαλής μιας οργάνωσης που υμνεί τον Μάο, τον Στάλιν και θέλει να διαλυθεί η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ρεπορτάζ του enet.gr 9/6/2010

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Παπαδημούλης, που παραμένει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, είπε στην τοποθέτησή του ότι ήταν μια αρνητική εξέλιξη η σημερινή και πρόσθεσε ότι για τον ίδιο είναι και οδυνηρή και υπογράμμισε ότι οι αποφάσεις που ελήφθησαν από τους παραιτηθέντες βουλευτές ήταν βεβιασμένες, ενώ εκτίμησε ότι οι εξελίξεις δεν ήταν αναπόφευκτες.

Αν δεν ήξερε κανείς θα νόμιζε ότι το Σάββατο το πρωί κάποια μύγα τσε τσε τσίμπησε τον καλύτερο Έλληνα Ευρωβουλευτή της ιστορίας και άρχισε ξάφνου να τα χώνει στον Αλαβάνο και σ’ αυτό το κοινωνικοπολιτικό κατακάθι, τον Ρινάλντι που υμνεί τρεις φορές τη μέρα τον Μάο και τον Στάλιν.

Όμως o Δημήτρης είχε σχέδιο. Θα χτυπήσει τους κακούς αλύπητα για να κερδίσει τη συμπάθεια του κόμματος. Θα ζητήσει τη διάσπαση του Συριζα από τον αριστερισμό για να μην περάσει η διάσπαση του ΣΥΝ με τον ανανεωτισμό. Θα χαράξει «κόκκινη γραμμή» το τέλος της συνύπαρξης με τους αριστεριστές που συνωμοτούν στα Εξάρχεια. Θα ντυθεί σωτήρας, θα ντυθεί γέφυρα και τελικά θα γίνει υποψήφιος για ακόμη μεγαλύτερη αναρρίχηση.

Τελικά δεν πέτυχε το σχέδιο και ο καλύτερος Έλληνας Ευρωβουλευτής της ιστορίας, έχει πέσει σε βαθιά κατάθλιψη, καταριέται κάθε λίγο τον Αλέκο και τον Ρούντι, ίσως σιγοβρίζει και τον Φώτη που του χάλασε το σενάριο, και το κλάμα του ακούγεται σε όλη την Κουμουνδούρου. Επειδή όμως ο καλύτερος ευρωβουλευτής της ελληνικής ιστορίας έχει φιλοδοξίες, αποκλείεται να κωλώσει. Θα ανακάμψει. Θα μας χαρίσει πάλι ανεπανάληπτες δηλώσεις. Θα βγει να τιμωρήσει τους κλέφτες στα κανάλια. Θα εκφράσει ξανά έναν κάποιο κομματικό πατριωτισμό. Θα καθαρίσει –εν ανάγκη και μόνος του ντυμένος κάπτεν Αμέρικα- τον βρώμικο Συριζα…

Τα επεισόδια προσεχώς…

Advertisements

Σχόλια»

1. Δ.Υ. - 09/06/2010

Αν όλα όσα γράφετε αληθεύουν , αν λέμε, τότε νομίζω ότι ο Αλαβάνος, που είχε πεί εκ των υστέρων ότι ο συγκεκριμένος έπρεπε να μπεί επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ έσφαλλε. Κάνω λάθος;

syrizitis - 09/06/2010

Φίλε Δ.Υ. άμα ήταν αυτό το μόνο λάθος του Αλαβάνου, ξέρεις πόσο ευτυχείς θα νιώθαμε σημερα στην αριστερά;
Το μειλ του στο συνέδριο πού το βάζεις; (τελευταία λαμπρή κίνηση). Δεν θέλω να αναφερθώ στα παλιότερα. Άσε μας λοιπόν κι εμάς στον πόνο μας.

2. Σώτος Τριανταφύλλου - 09/06/2010

Φίλτατε, οφείλω να σου ομολογήσω ότι εισαι απαράδεκτος παρόλη την μεγάλη υπόληψη στην οποία έχω τις εκτιμήσεις σου και παρόλη την -όπως γνωρίζεις- συμφωνία μου μαζί σου!

Απλούστατα διότι σιγά σιγά αποκαλύπτεις το αποκρουστικό σου πρόσωπο. Είσαι ένα αλτουσερικό σταλινομούρικο σκουλήκι και μισό. Αποκαλύπτω την άθλια στρατηγική σου, που προφανώς εξυφαίνεται στα μυστικά υπόγεια χαλκεία του ύποπτου μαγαζιού Χάρτες (ο νοών νοείτω) από συνταξιούχους ταγματάρχες της ΝιΚαΒεΝτέ στη δούλεψη του Αλαβάνου σε συνεργασία με τα απολειφάδια του παράνομου μηχανισμού της αλήστου ΠΠΣΠ. Και ιδού:

1. Εφαρμόζεις ύπουλα την αλτουσερική γραμμή του αντιανθρωπισμού, γνωστό θεωρητικό φερετζέ του Μεγάλου Μουστάκια (να δούμε και τι θα πάθουν τα αθώα, άμυαλα τσιπρόπουλα που βάλαν το φίδι Μηλιό στον κόρφο τους).
Διότι τι άλλο από λυσσαλέο αντιανθρωπισμό συνιστούν οι αναλύσεις – απόλυτος εξευτελισμός ενός συμπαθούς πλην ατύχου Πολ. Μηχ. (και επιτυχημένου εξάλλου εωροτέτοιου);
Κλωτσάμε βρε κακοπαθημένους συνανθρώπους μας;
Προπηλακίζουμε έναν φτωχό και μόνο πρώην επιτυχημένο;
Δεν είναι δηλαδή άνθρωπος ο Δημητράκης επειδή ναούμ έμεινε ταπί και δεν είναι ψύχραιμος;

Και καλά δε ντρέπεσαι, επειδή, είναι αλήθεια, ότι όσο νάναι το άτομο σηκώνει πολύ δούλεμα. Αμ το άλλο που κάνεις είναι αίσχος!

2. Εδώ έχουμε αντισταθεί χρόνια και ζαμάνια, έχουμε δόσει μάχες, άνθρωποι διαγράφτηκαν, είδαν κι έπαθαν να απαλλαγούν από το μάστιγα του Στάλιν. Κι εσύ τι κάνεις;

Βάζεις ξανά μανά τις δηλώσεις του Δημητράκη του αποτυχημένου που τρεις μέρες ακόμα αν συνεχίσει το ίδιο νταλαβέρι θα μας κάνει πάλι συμπαθή και τιμονιέρηδες και μουστάκιες και γαμώ την ατυχία μου δηλαδή. Άσε ρε παιδί μου! Τώρα που ησύχασαν τα πράματα, εσύ εκεί, Παπαδημούλη και Παπαδημούλι και μανά ξανά. Μη μου πει κανείς ότι αυτό δεν είναι ύποπτο!

Τεσπα, καταγγέλω πλην όμως δεν αποχωρώ.

syrizitis - 09/06/2010

Φίλτατε Σώτο Τριανταφύλλου
Καταρχήν να σε συγχαρώ για το επώνυμό σου. Πρέπει να βρεθείς και με εκείνον τον πρώην Εσωτερικό που υπογράφει ως Μπάνης Γιαννιάς. Μαζί θα κάνετε αξεπέραστο ντουέτο.
Θα παραβώ λοιπόν τον κανόνα μου ότι ως «σκέψεις για τον Συριζα» μιλώ μόνο για θέματα πολιτικής, και θα αναφερθώ σε θέματα ιδεολογίας. Να σου διευκρινίσω ότι λόγω πολιτικής και ιδεολογικής καταγωγής ποτέ δεν χώνεψα τον Μεγάλο Τιμονιέρη. Αν ήταν να διαλέξω θα διάλεγα τον Μεγάλο Μουστάκια.
Άσε που έτσι:
1. Θα μπω στο μάτι του Παπαδημούλη (λόγω μουστάκια).
2. Θα μπω στο μάτι της νεολαίας ΣΥΝ που από ότι άκουσα η ηγεσία της (πρώην και νυν) δηλώνει μαοϊκιά.
3. Θα μπω στο μάτι του Μηλιού που λέει «να διαβάζουμε τον Μάο, να διαβάζουμε και τον Αλτουσέρ».
4. Θα μπω τέλος στο μάτι του Α. Μπαλτά που είναι ο ιδεολογικός θεωρητικός πίσω από την ηγεσία Τσίπρα, δηλώνει (κι αυτός) μαοϊκός, ζυμώνεται με την ν. ΣΥΝ η οποία αποκάλεσε το πολυσέλιδο κείμενό του για το πρόγραμμα του ΣΥΝ «πρότυπο σύγχρονου μαρξισμού».
Δηλαδή με ένα σμπάρο 4 τρυγώνια.
Για τα υπόλοιπα που μου καταλογίζεις, ορκίζομαι ότι δεν ξέρω τίποτα για τον φόνο κυρ αστυνόμε.

3. Ένας από Συριζα - 09/06/2010

Ρε παιδιά μην ψαρώνετε.
Πιστεύω ότι η ΚΟΕ τα έχει βρει με τον Παπαδημούλη, του σκασε κανά γερό κομμάτι από την επιχορήγηση που παίρνει από τον Συριζα, και ο μπιπ ο Παπαδημούλης έχει βαλθεί να κάνει φίρμα -και μάλιστα συμπαθητική- τον Ρούντι.

4. ΚΜ - 09/06/2010

Φίλοι μου κάνετε όλοι λάθος. Το Παπαδημούλι είναι όντως γάτα. Διότι τώρα που άδειασε η θέση θα γίνει Κουβέλης στη θέση του Κουβέλη στο ΣΥΝ.

(α) Είναι πλέον ο αδιαφιλονίκητος επικεφαλής της ΑΠ στο ΣΥΝ. Ποιάς ΑΠ? Λοιπόν έχουμε και λέμε: Από την ανακοίνωση της ΑΠ, στη μάζωξή τους το πρωί του Σαββάτου ψήφισαν 320 σύνεδροι του κανονικού συνεδρίου τη μη συμμετοχή στις διαδικασίες εκλογών στα όργανα. Δηλαδή 320 σύνεδροι που είχαν παραλάβει κάρτα ανήκαν στην ΑΠ. Στο συνέδριο εκλεγμένοι ήσαν 1356 σύνεδροι, από τους οποίους δεν παρουσιάστηκαν για να πάρουν κάρτα οι 68. Άρα στη ψηφοφορία για εκλογή του Τσίπρα στη θέση του προέδρου έπρεπε να ψηφίσουν το πολύ μέχρι (1356-320-68=)968 σύνεδροι. Αλλά ψήφισαν 1038 σύνεδροι. Συμπέρασμα? 70 ακριβώς σύνεδροι που ανήκαν στην ΑΠ, ή αλλιώς ποσοστό 22% των συνέδρων της ΑΠ, ακολούθησαν τη γάτα. Το Παπαδημούλι έχει ισχυρότερη βάση από την αριστερή ανασύνθεση ή κι εγώ δεν ξέρω πώς λέγεται μέσα στον παρόντα ΣΥΝ.

(β) Πριν όλοι φώναζαν εναντίον του Κουβέλη, έβγαζαν ψηφίσματα εναντίον του κ.λπ. με αποτέλεσμα ο Αλέξης και άλλοι να σπεύσουν να πουν τα καλύτερα λόγια για τον άνδρα, το κόσμημα του κοινοβουλίου (εντάξει, αυτό τόπε ο Λεβέντης). Τώρα, το γατούλι θα βγαίνει να λέει παρόμοια, όλοι θα το βρίζουν, αλλά ο Αλέξης θα το πάρει υπό την προστασία του και ίσως τα καταφέρει και αυτό να γίνει επίσης κόσμημα. Πάντως, πάω στοίχημα ότι οι αριστεροί (οι του ΣΥΡΙΖΑ έστω) πιο πολύ θα απασχολούνται με το Παπαδημούλι παρά με τον Κουβέλη στο μέλλον. Λίγο τόχετε?

(γ) Οι της ΑΠ καθόλου δε θα θυμόνουν μαζί του. Θα τους εξηγηθεί ότι το γατούλι είναι σε μυστική αποστολή στις γραμμές του εχθρού με στόχο να μαγέψει τον αρχηγό του, να τον πείσει επιτέλους να καθαρίσει τους «αριστεριστές» που πάντα μπλόκαραν κάθε τι καλό σ’ αυτόν τον τόπο. Ποιός άλλος από την παμπόνηρη γάτα θα μπορούσε να αναλάβει μια τόσο επικίνδυνη αποστολή?

Θα συνέχιζα, αλλά επειδή φοβάμαι μην διαβάσει ο Παπαδημούλης όσα γράφω και τα πιστέψει, σταματώ όσο ακόμη είναι καιρός.

5. Σώτος Τριανταφύλλου - 10/06/2010

Αγαπητέ συριζίτη,
άμα είναι έτσι, τότε εντάξει, ησύχασα!

Έχεις βέβαια και πάλι δίκιο, γιατί πράγματι κι η κουτσή μαριά στις μέρες μας μαοΐκιά δηλώνει.

Ο μεταμοντέρνος Σουσλώφ που πάντα ζυμωνότανε με τη νεολαία, παίρνει τώρα σύνταξη από το ΕΜΠ (εκεί γλύτωσαν) και θα αφηνιάσει στη σύγχρονη μαρξιστικιά καθοδήγα. Τον παίζω στάνταρ γιά Πολίτμπυρό, αν και τον είχαν ξαναβγάλει και τους πούλησε να πάει γιά έρευνες στο Αμέρικα. Είναι πολύ μεγάλος διανοούμενος και μπορεί να διδάξει στη νεολαία τη σωστή συνάρτηση ποσοστού στις εκλογές και θέσεων γιά την Ευρώπη.
Εκείνος ο θαυμαστής του με το ύφος μαχαλόμαγκα ο Τζανακόπουλος δεν τάλεγε αυτά με το 3%; Χέσε ψηλά κι αγνάντευε που θάλεγε κι ο Τιμονιέρης.
Μπορεί όμως τα μαόκια νεολαία του ΣΥΝ να κάνουν την Κομμούνα της Σαγκάης στην Κουμουνδούρου άμα τους στείλει ο Φώτης κάνα συμβολαιογράφο. Έχουμε να γελάμε…

Ο άλλος με τις θέσεις που είναι μονίμως online με τον Αλτουσέρ είναι κάπως άλλη περίπτωση. Το βασικό του θέμα είναι να σπρώχνει το περιοδικό του και τις αποψάρες του και νάχει κόσμο νακούνε. Στα άμεσα πολιτικά θάναι πιό κρατημένος.
Μη λησμονάμε πάντως ότι στα έιτις προπαγάνδιζε χοντρά την κριτική υποστήριξη στη πασόκα και στα νάιντις χρημάτισε ένα τέρμινο σύμβουλας του Τσοβόλα. Τα αναφέρω απλώς επειδή εδώ στο μπλογκ υπάρχει και μία ιστορικά μέριμνα.

Α προπό ιστορία ελλόγιμε συριζίτη, την οποία η αριστερά (τρομάρα μας) είναι καταδικασμένη να επαναλαμβάνει ως φάρσα, θα μου επιτρέψεις την υπόμνηση να ξαναξεσκονίσεις τα αρχαία κιτάπια.
Εφόσον έκανες της αρχή με το πραχτόρικο χρουτσορεβιζιονιστικό κέντρο που ξωπέταξε τον αρχηγό μας σύντροφο Νίκο από τις 17 πολιτείες, είσαι, φοβούμαι, υποχρεωμένος να πράξεις ανάλογα με το sequel που κατά πάσα πιθανότητα ψήνεται.
Άλλη μεγάλη εργάρα, Βουκουρέστι, ο σταθμός, τα αρχεία από τα γραφεία στα φορτηγά, εν μέρει οι ίδιοι πρωταγωνιστές σε άλλους ρόλους, οι ζαχαριαδικοί που τώρα ήταν ανανεωτές, ο Δημητρίου που τούλειπε το μισό αυτί απ΄την άλλη φορά, διεθνείς επιτροπές, Κολιγιάννης και και και, πολύ συγκινητικά πράματα.
Είχε απ΄όλα και γιά να δούμε τι θα δούμε τώρα.

Κατά τα άλλα, το γεγονός ότι η εκλεκτή ομήγυρις προφανώς θεωρεί ότι η μόνη πρέπουσα αντιμετώπιση του συντρόφου με τις 996 επερωτήσεις είναι να τον πάρουν στο ψιλό, νομίζω ότι αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα του κύρους και του επιπέδου της ηγεσίας της αριστεράς σήμερα. Τον Αλαβάνο τόν βρίζουν, κάτι είναι κι αυτό, αν σκεφτείς ότι όλους μα όλους τους άλλους τους παίρνουν πλέον στην πλάκα.

6. Ili Geri - 10/06/2010

ναι αλλά ξεχάσατε πόσο υπηρετεί την «ενότητα» …

ΑΡΝΗΘΗΚΕ την θεση του κοινοβουλευτικού εκπρόσώπου !

(κατι σαν την Μπακογιάννη δηλαδή ; δεν ηθελε τον τομεα Παιδειας-Πολιτισμού της ΝΔ .. της έπεσε λίγος ..)

Εξηγηησε γιατί όμως; ..ο «ενωτικός» …
(Τον Δραγασάκη φαίνεται δεν τον άκουσε … το χειροκρότημα μόνο ζήλεψε …)

7. bouuu - 10/06/2010

Τακτικισμούς ο μεν(Παπαδημούλης) τακτικισμούς και οι δε(ν)(Αλαβάνος και λοιπές ριζοσπαστικες δυνάμεις).
«Απο τον κοκο και την κικη ποιον να διαλεξω;»
Νέα ήθη και καθαρός λόγος της σύγχρονης αριστεράς.Έτσιιιιιι.

ΥΓ. Τόσους «μπαρμπάδες» (ηλικιακά) σε ηγετικές θέσεις, σε λίγο δε θα έχει ούτε το ΚΚΕ.Φαίνεται άφησε τραύμα η επιλογή του «μικρού Αλέξη» και η ανανέωση ξεκινά από τα πάνω(ηλικιακά).

Νικης Τσουκαλος - 10/06/2010

ρε bouuu, συγνωμη κι ολας , αλλα δεν δεχομαι οτι το «μετωπο» με δεκαδες εκδηλωσεις σε ολη την Ελλαδα, με προτασεις πολιτικες και οικονομικες για την υπερβαση της κρισης και με ΔΗΛΩΜΕΝΗ στηριξη στον ΣΥΡΙΖΑ, μπαινει στο ιδιο τσουβαλι με την ΑΠ που εχει εδω και χρονια ΔΗΛΩΜΕΝΗ αντιθεση στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλα παρ΄ολα αυτα κατεβαινε στις εκλογες με το ονομα του, επερνε τις θεσεις(οχι μονο τις βουλευτικες) και οπως εδειξε η ιστορια τις πηρε και εφυγε!

Νομιζω πως διαβαζεις λιγο παραπανω Αυγη και Ελευθεροτυπια απο οτι πρεπει που εδω και εναν μηνα μας τα εχουν πρηξει με τους «διασπαστες του μετωπου» και τα αποκλεινοντα πολιτικα σχεδια» και δεν ελεγε λεξη για τα δηλωμενα σχεδια διαλυσης του ΣΥΡΙΖΑ απο την ΑΠ και την οφθαλμοφανη ατολμια του υπολοιπου ΣΥΝ.

Δεν λεω οτι ο Αλαβανος ειναι αγιος, αλλα τουλαχιστον αυτος το χειροτερο που εκανε στον ΣΥΡΙΖΑ ηταν να μην δηλωσει δημοσια στηριξη και εκανε και πολλα καλα ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ!
Σε αντιθεση η ΑΠ προσεφερε ελαχιστα στον ΣΥΡΙΖΑ, ειδικα σε συγκριση με τα προβληματα που δημιουργησε και δημιουργει!

8. Σχόλιο της ΚΟΕ για τον συντροφο Παπαδημούλη - 10/06/2010

Παρά την επαναλαμβανόμενη αναφορά στην ΚΟΕ και ονομαστικά σε στελέχη της σαν να πρόκειται για κακόφημες παρέες, η ΚΟΕ διευκρινίζει ότι δεν μπλέκεται σε εσωτερικά ζητήματα του ΣΥΝ και προφανώς δεν έχει καμία σχέση με τα τεκταινόμενα.

Ειδικά για ορισμένα στελέχη που κάθε μέρα σούρνουν τα εξ αμάξης στην ΚΟΕ, μπορούμε να συμμεριστούμε τη θλίψη για την αποτυχία της προσωπικής τους στρατηγικής, αλλά δεν προσφερόμαστε να παραστήσουμε τη μάγισσα στο κυνήγι μαγισσών. Ο Συριζα είναι πολύ σημαντικός για να θυσιαστεί σε προσωπικές βλέψεις για την επόμενη μέρα.

9. bouuu - 11/06/2010

Καλά δε δηλώνω τέλειος, γιατί αν το πίστευα δε θα ήμουν αριστερός. Από αυτό όμως μέχρι να θεωρείς ότι με επηρεάζει η κάθε Αυγή και η κάθε Ελευθεροτυπία έχει διαφορά.

Στο πνεύμα της τοποθέτησής σου δε διαφωνώ.Στο δια τάυτα όμως η ριζοσπαστική πλευρά για να δικαιώσει τον τίτλο της έπρεπε να φέρνει νέα ήθη(πέρα από τις εκδηλώσεις) και σε αυτά που αποκαλείς «αντικειμενικά».Εκεί κολλάει και ο χαρακτηρισμός «μπαρμπάδες» που τον προσπέρασες…

Δεν μπορείς να «διδάκσεις σε γέρικα σκυλιά νέα περπατησιά». Η νέα ριζοσπαστική αριστερά θέλει νέο αίμα.Άλλωστε αν δεν απατώμαι απευθύνεται κατά κύριο λόγο στα εγκλώβισμένα κομμάτια της κοινωνίας που η ηλικία τους δεν είναι ούτε σαν του Αλαβάνου ούτε σαν οποιαδήποτε άλλου…αριστερού ηγέτη.

ΥΓ. Ο Αλέξης δε μετράει.Μην ανοίξουμε αυτό το θέμα τώρα.Είναι λίγο πολύ γνωστά τα γεγονότα.

10. ΑΡΚ - 11/06/2010

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΒΛΑΧΟΓΙΩΡΓΟΥ*

Ο λόγος του άρθρου αυτού είναι να προσπαθήσω να εξηγήσω αλλά και να καταθέσω την άποψή μου για αυτά που συνέβησαν σχετικά με την υποψηφιότητά μου για την προεδρία του Συνασπισμού κατά τη διάρκεια του 6ου Συνεδρίου του.

Δηλώνω άλλη μια φορά ότι η συγκεκριμένη υποψηφιότητα δεν τέθηκε για να αμφισβητήσει τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά γιατί πίστευα και πιστεύω ότι η πρόταση εξόδου από την καπιταλιστική κρίση πρέπει να συνοψίζεται ως εξής: Διαγραφή του χρέους – έξοδος απ’ την ΟΝΕ – κρατικοποίηση τραπεζών, ΔΕΚΟ, βαριάς βιομηχανίας – αποκατάσταση εισοδηματικών απωλειών για τους εργαζόμενους, όπως και των εργασιακών δικαιωμάτων – αναδιανομή του εισοδήματος με τη φορολόγηση του πλούτου – δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας, ζητώντας στον λαό να εξουσιοδοτήσει σε αυτό το πλαίσιο μια αριστερή κυβέρνηση παραμένοντας σε αγωνιστική εγρήγορση.

Δεν θα επεκταθώ άλλο στο θέμα, αφού δεν είναι αυτός ο σκοπός της επικοινωνίας μαζί σας. Κατά την άποψή μου αυτή η πολιτική πρόταση, αν και τέθηκε στο συνέδριο και από εμένα αλλά και από άλλους συντρόφους και συντρόφισσες, δεν συζητήθηκε επαρκώς και σε οποιαδήποτε περίπτωση της άξιζε μία καλύτερη τύχη από μία τροπολογία στο τελικό κείμενο των θέσεων που τελικά απορρίφθηκε.

Με αυτή την εκτίμηση έθεσα υποψηφιότητα πιστεύοντας ότι αυτή η πρόταση εξόδου είναι κεντρικής σημασίας και, στον βαθμό που είναι διαφορετική από τη διαφαινόμενη πλειοψηφούσα άποψή της άξιζε να υποστηριχθεί και με μία υποψηφιότητα προέδρου.

Δυστυχώς όμως από εδώ και πέρα αρχίζουν τα περίεργα και τα προβλήματα:

Α) Ενώ η υποψηφιότητα ήταν γνωστή από το απόγευμα του Σαββάτου και είχα καταθέσει σχετική δήλωση στο προεδρείο του συνεδρίου, περίμενα να κληθώ να την υποστηρίξω με τη σχετική ομιλία, η οποία θα έπρεπε να απαντηθεί από τον απερχόμενο πρόεδρο και τυπικά ανθυποψήφιό μου. Αφού τελείωσε λοιπόν η ομιλία του προέδρου και δεν με κάλεσαν στο βήμα και το προεδρείο διέκοψε τις εργασίες για το Σάββατο, υπέθεσα ότι η συγκεκριμένη διαδικασία θα πραγματοποιηθεί την επομένη, όπως άλλωστε έχει ξανασυμβεί.

Όταν λοιπόν την Κυριακή επανήλθα στο θέμα και μου ζητήθηκε νέα δήλωση υποψηφιότητας, την οποία κατέθεσα εκ νέου και βεβαίως ζήτησα τον λόγο έστω και την τελευταία στιγμή, μου ελέχθη ότι δεν μπορώ να τον έχω γιατί το συνέδριο έχει λήξει.

Μετά τις έντονες διαμαρτυρίες, δικές μου αλλά και παρισταμένων συντρόφων και συντροφισσών, μου δόθηκε ο λόγος για τρία λεπτά, χρόνος λιγότερος από αυτόν που διατίθεται για κάθε σύνεδρο. Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι αυτή η περίεργη και βαθιά αντιδημοκρατική συμπεριφορά προήλθε από την απόφαση της ηγεσίας του κόμματος να υποβαθμίσει την υποψηφιότητά μου.

Τα ερωτήματα είναι εύλογα: Η εφαρμογή της δημοκρατίας και του καταστατικού είναι επιλεκτική; Έγινε προσπάθεια να διαφυλαχθεί το κύρος του προέδρου που θα μειωνόταν αν ερχόταν σε πολιτική αντιπαράθεση με ένα μικρομεσαίο στέλεχος σαν και μένα; Στην περίπτωση που ισχύει το τελευταίο, δηλώνω ότι η συγκεκριμένη στάση είναι άκρως απαξιωτική όχι προς το πρόσωπό μου, που άλλωστε λίγο με ενδιαφέρει, αλλά προς αυτό που αντιπροσωπεύω, δηλαδή τη βάση του κόμματος και την περιφέρεια, όπως πολιτικώς ορθά ονομάζεται τον τελευταίο καιρό -επαρχία θα έλεγα εγώ με περηφάνια. Αν λοιπόν η πρόθεση ήταν να προστατευθεί το κύρος του προέδρου, η συγκεκριμένη μεθόδευση τον εξέθεσε.

Β) Ως γνωστόν, στο τέταρτο συνέδριο του κόμματος είχε παρθεί απόφαση ότι όποιος υποψήφιος πρόεδρος συγκεντρώσει ποσοστό ανώτερο του 5% τοποθετείται σαν υπεράριθμος στην ΚΠΕ. Στην περίπτωσή μου δεν ίσχυσε, αφού είχα ποσοστό 5,3% και η σχετική ένσταση που έκανα απορρίφθηκε. Καλώ τους συντρόφους και τις συντρόφισσες να κρίνουν το γεγονός.

Κλείνοντας θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους και όσες με ψήφισαν αποδεικνύοντας ότι η ελευθεροφροσύνη δεν εξαφανίστηκε στο κόμμα μας, επίσης την Αριστερή Ανασύνθεση που υποστήριξε την υποψηφιότητα έστω και αν προερχόμουν από το Κόκκινο Πράσινο Δίκτυο, όπως και όλους και όλες που υποστήριξαν την ένστασή μου στην εφορευτική επιτροπή.

*Ο Γιώργος Βλαχογιώργος είναι γιατρός του ΕΣΥ, υπηρετεί στο νοσοκομείο Ζακύνθου, στέλεχος της ΚΝΕ μέχρι το 1981, στη συνέχεια στις Αριστερές Συσπειρώσεις και από το 1993 μέλος του ΣΥΝ. Υποψήφιος βουλευτής Εύβοιας του ΣΥΡΙΖΑ το 2004, υποψήφιος νομάρχης το 2006 και νομαρχιακός σύμβουλος

11. Ili Geri - 11/06/2010

εν ταχει … μπορω να πω οτι έχει δικιο να διαμαρτυρεται και να ζητα την θεση στο ΚΠΕ αν ετσι προβλέπεται στο καταστατικό !? …

όχι τιποτε άλλο δηλαδή αλλά ένας ανθυποψηφιος αφού σεβαστηκε τις διαδικασίες όλες, και τον ανθυποψηφίό του, δικαιούται την αναλογη αναγνώριση και τον σεβασμό.. από όλους!

(ιδιαίτερα τη στιγμή που άλλοι «υποψηφιοι ηγετες» … την «κανανε», «στρίψανε δια των αραβώνων» ..)

θα περιμενω την δημοκρατική απαντηση και στάση ..

12. Lara - 13/06/2010

Poso xairomai pou sas vrhka…. Tetoio ksekatiniasma oute sta meshmerianadika….Bravo sas vre….. Eiste kataplhktikoi….Eytyxws pou den sas diavazoun osoi asxolountai me sovara pragmata…. Opws p.x. pws 8a eksasfalisoun to merokamato tous…. pws 8a kratisoun ti douleia tous… ki alla pou eseis oi «aristeroi» oi «psagmenoi» ta xete kseperasei kai asxoleiste pws na adeiazete tous «syntrofous» sas…. Vre den pate na kanete kammia douleia, pou poulate mourh kai «sofies» edw mesa….

13. syrizitis - 14/06/2010

Συντρόφισσα Λάρα
Σε αποκαλώ συντρόφισσα γιατί είναι απολύτως βέβαιο από το γράψιμό σου (…to merokamato) ότι ανήκεις στην αριστερά, όσο κι αν απαξιείς να το αναφέρεις. Επομένως θα έχεις μια κάποια γνώμη για τα συμβαίνοντα, έστω και αφ΄υψηλού.
Στην μακρά μου διαδρομή ως θεατής της αριστερής ίντριγκας έχω αποκομίσει ένα βασικό συμπέρασμα: Την εσωστρέφεια, το ξεκατίνιασμα, το σφάξιμο αναμεταξύ μας, δεν το φέρνουν κάποιοι σκοτεινοί εσωκομματικοί αντιπολιτευάμενοι. Το φέρνει η πολιτική ανεπάρκεια του χώρου. Θα διαφωνήσω επομένως με την άποψή σου, που είναι κόπι πέιστ της άποψης της ηγεσίας μας. Δυστυχώς δεν φταίει η πρόθεσή μας για εσωστρέφεια. Την εσωστρέφεια δεν την φέρνει κάποια απόφαση. Την φέρνει η μιζέρια της πολιτικής παρουσίας. Αυτό ισχύει για όλα τα κόμματα. Όσο δεν αντικρίζουμε λοιπόν την αλήθεια κατάμματα, απλά γράφουμε εκθέσεις επιπέδου δημοτικού για το τι πρέπει να κάνουν τα πολιτικά κόμματα.
Κατά τα άλλα δεν πουλάμε εδώ ούτε μούρη ούτε σοφίες. Χαρίζουμε ειρωνία και σάτιρα. Πριν τη δουλειά, ξεκλέβοντας από τη δουλειά, μετά τη δουλειά, όποτε μπορέσουμε δηλαδή.

14. Ili Geri - 14/06/2010

σωστή κι η Λάρα … σωστός κι ο ΣΥΡΙΖΙΤΗΣ ..

Ο Δραγάσακης έδωσε ένα συνθημα παντως..

ο κίνδυνος είναι πολύ χειρότερος παντως για τους μεν και τους δε:
Για τον Κουβέλη ευχομαι .. πραγματικά .. να μην “πεταχτεί” από τα ΜΜΕ σαν στυμενη λεμονοκουπα καποια στιγμή που θα “κινδυνευσει” η κυριαρχία ΠΑΣΟΚ.. Εστω και σαν λιποτακτης πιστευω ότι δεν θα ξεπουλήσει αρχες και αξίες που χτιζανε μαζί με ανθρωπους οπως ο Παπαγιαννάκης, δεν θα γινει ένας από τα “περσινά ξινά σταφύλια, κακό παράδειγμα για τους νεους.. του Κωνσταντόπουλου”

Για τον ΣΥΡΙΖΑ, μπορει πραγματι να μη μπει στην βουλή γιατί η απογοητευση από λιποτακτες (Κουβέλη και Αλαβάνο) στελνει κόσμο στην αδράνεια … (αντίθετα με την ανανεωτική πτερυγα που είναι πιο αισιοδοξα χαρη στις “δημοσκοποήσεις” στους ΟΠ και στην προοπτική κυβερνητικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ … για καλή τυχη της ΑΠ τα απίστευτα “μετρα-βομβαρδισμός” παρθηκαν ερημην της ΑΠ αλλά πολύ συντομα θα χρειαστούν οι εφεδρείες της στον “πολεμο του Παπαπανδρεου” για τις “χερσαίες εκκαθαρίσεις” … Εσο ετοιμοι..)

Για τον ΣΥΡΙΖΑ όμως οι “μουτζαχεντίν” του Παναθηναικού και του Βγενόπουλου που αφηνιασαν με το γηπεδο ..αλλά και το «έγκλημα» που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ και υπερασπίστηκε κόντρα στα ΜΜΕ , του ΛΑΟΣ, της ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ακόμη και το ΚΚΕ, την τελευταία ισως υγιή αντίδραση μιας ασυμβίβαστης κοινωνικής και βουβής μειοψηφίας τον Δεκεμβρη του 2008… (δυστυχώς για τον ΣΥΡΙΖΑ αυτή η μειοψηφία … δυσκολα “μιλά” στην κάλπη)… είναι οι δυο παράγοντες που τους πληρωνει ακόμη ..μετρώντας μονο εχθρούς .. (οι συκοφάντες νικησαν τελικά..)

15. Raindog - 14/06/2010

Φίλε Ili Geri να σου κάνω μια ερώτηση:

Λιποτάκτης από τι είναι ο Αλαβάνος (που τον βάζεις στο ίδιο τσουβάλι με τον Κουβέλη);

Από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πάντως. Άλλοι τόσο καιρό κρατούσαν και κρατούν τον ΣΥΡΙΖΑ σε ακινησία. Και δεν εννοώ μόνο την Α.Π.

Και μην μου πεις πάλι το καλοκαίρι και τις εκλογές κ.λπ. γιατί έχω ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ να πω σε σχέση με αυτή τη διελκυστίνδα που μας έφερε σε αυτή την κατάσταση και που σίγουρα δεν βαρύνουν ΜΟΝΟ την πλευρά Αλαβάνου (επίθεση της Α.Π. τον Δεκέμβρη με κάλυψη από ΣΥΝ, κατάθεση υποψηφιότητας για ευρωεκλογές από Τσίπρα, ως μη όφειλε, ενώ πρόεδρος της Κ.Ο. ήταν ο Αλ. Αλαβάνος, χάραξη προεκλογικής γραμμής για τις ευρωεκλογές από τον πρόεδρο του ΣΥΝ ενώ πρόεδρος της Κ.Ο. ήταν ο Αλ. Αλαβάνος με αποκορύφωμα το ντιμπέιτ και την εξαγγελία του 3ου πόλου χωρίς να συζητηθεί από κανέναν, μη στήριξη του ευρωψηφοδελτίου από Α.Π. -με σιωπή από τα όργανα του ΣΥΝ- θέμα για τα δύο δικαιώματα του ΣΥΝ μετά τις ευρωεκλογές, απόφαση για συλλογική ηγεσία με primus inter pares τον Τσίπρα, κ.ο.κ.)

ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ θα μπορούσαν να ειπωθούν. Μήπως είναι καιρός να τα θυμηθούμε και να ΜΗΝ ΤΑ ΕΠΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ; Και όχι να ψάχνουμε λιποτάκτες εκεί που δεν υπάρχουν;

16. Σώτος Τριανταφύλλου - 14/06/2010

Επιτρέψτε μου συντρόφια ένα – δυό σχολιάκια ως τελείως παλιοκομματικό πλην και τελείως αντικομματικό στοιχείο που είμαι:

Πάντα αυτό (μας) έλεγε η καθοδήγα: όλο γκρινιάζετε ρε κωλόπαιδα αντί να κάνετε καμιά δουλειά (του κόμματος εννοείται).
Πράγματι κακό πράμα η γκρίνια, γιά αυτό και η τακτική (μας) πλέον είναι να θάψουμε την καθοδήγα κάτω από ατελείωτα γέλια.
Τι καλύτερο μέσα στην αλλοτρίωση που ζούμε!

Σχετικά με όλα αυτά περί του κ. Δραγασάκη μία παρατηρησούλα γιά αρχή και βλέπουμε. Τι στάση κράτησε όταν στο παρατσάκ της διάλυσης της προηγούμενης βουλής βγήκε το φερμάνι περί μονιμοποίησης των συμβούλων και διαβούλων που απασχολούσαν οι βολευταί; Από δύο τεμάχια έκαστος περικαλώ με 2000 ευρώπουλα μηνιαίως έκαστον, χώρια οι αποσπασμένοι στις Κ.Ο. των κομμάτων κλπ. Σημειωτέον ότι μετά τη μονιμοποίηση αυτά τα μιστά παθαίνουν μεγάλη αύξηση.

Όσο γιά το σύνθημα, λέει, που έδοσε το άτομο, εγώ προτιμώ να περιμένω το σύνθημα του Οβσέενκο-Αντόνωφ, που αν έρθει, θάρθει με άλλη μορφή, σε άλλη φάση, γιά άλλο κόλπο.

ΥΓ Ο σ, συριζίτης και οι άλλοι σύντροφοι, σίγουρα μοιράζονται μαζί μου τη χαρά γιά την εκλογή στο Πολιτμπυρό των αλτουσσερομαοΐκών προφεσσόρων Μπαλτά (στάνταρ είπαμε το παίζαμε) και Γιαννάκη Μηλιού. Έχουμε να διαννοηθούμε λέμε…

17. Ili Geri - 14/06/2010

Raindog – έχεις δίκιο δεν ειναι το ίδιο.. προτιμούσα την σταση του Αλαβάνου από αυτή τελικά του Κουβελη από τις Ευρωεκλογές μέχρι μετά τις εθνικές (από τις οποίες όμως λιποτακτησε ο Αλαβάνος… εκτός αν μου «ερμηνευσεις» πειστικά και ορθολογικά την στάση του όπως και το γεγονός ότι αποχώρησε και απο τον ΣΥΝ -πριν τον Κουβέλη πιο έντιμα βεβαια είναι γεγονός..)

Στον ΣΥΡΙΖΑ πάντως πηγε στην συνδιασκεψη τον Νοέμβριο είπε κάτι (σαν απλό μελος !) περί των μεγιστων δικών του ευθυνών (πάλι δεν καταλαβα ποιες εννοεί..) και μετά εγινε «ηγετης» του «μετώπου» για να σεβαστεί την πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ μηπως μιλώντας για αποχώρηση από την βουλή των βουλευτών που ψηφισαν Ελληνες πολίτες ..

και αυτα που λες οτι «να θυμηθουμε αλλά να μην επαναλάουμε» με λάθη ΚΑΙ του Αλαβάνου απαντησε μου δεν ηταν «συλλογικές » αποφάσεις.. «Ποιος» τις «διέταξε» ;

και για να μη κυνηγάμε την ουρά μας. Σε ποια » όργανα » συμμετεχει ο Αλαβάνος σεβόμενος συλλογικές αποφάσεις σημερα;
Τελικά αποφάσισε ότι μετάνιωσε για τονΤσίπρα και ότι θα πάρει πίσω την «ηγεσία» ? γιατί έτσι το εκλαμβάνω … Δεν άλλαξε ο «Τσίπρας» θεσεις και αρχές νομίζω .. τον Αλαβάνο βλέπω να στριβογυρίζει με αοριστίες και ρητορεία «περίεργη» …

Και στην δική μου συνείδηση παραμένει πολύ πολύ κατώτερος πλέον από μορφές σαν του Δραγασάκη …

«.. και η παρατηρησούλα γιά αρχή και βλέπουμε. .. » @Σώτος Τριανταφύλλου » να την δεχτώ αλλά πες μου ποιος είχε «εντιμότερη» θεση … (το αγνοώ και θα ηθελα να μαθω τι έκανε ο Αλαβάνος..? .. ο Κουβέλης ?..)

Δεν είναι το ιδιο φυσικά … αλλά πως να το πω …

«σ’ ενα αδιόρατο σύστημα φαίνεται να εξυπηρετούν τον ιδιο σκοπό… την αντίρροπη μεν αλλά «συμμετρική» αποδυνάμωση της τελευταίας ελπιδοφόρας ΣΥΝθεσης ΣΥΝεργασίας ΣΥΝαγωνισμού της Αριστεράς ..

εύχομαι ειλικρινα να λεω .. μπουρδες …
αλλά στην συνειδηση μου αυτά που γράφω υπάρχουν πολύ ξεκάθαρα ..
και σαν ηγετική μορφή ανιδιοτελή καταγράφω μονο τον Δραγασάκη και κατ’ επεκταση τον Τσίπρα που στο κάτω -κατω εκλέχτηκε δύο φορές .. «στα ίσια» ..

για τα υπολοιπα δεν μου πεφτει λόγος.. δεν ανηκω πουθενα… παρόλα αυτα είχα και εχω ελπίδα σε ανθρωπους και αξίες και αρχές που άντεξαν σε πέτρινα χρόνια … δεν ξέρω ποσο «ελευθερος» είμαι αλλά πιστευω οτι συλλογάμαι καλά ..ακόμη..

18. Ili Geri - 15/06/2010

κι επειδή πάντα αναρωτιέμαι πόσο «στραβός γυαλός είμαι» … εψαξα και έπεσα πάνω σ΄αυτό το κειμενο που μου δείχνει ότι κι άλλοι «γυαλοί είναι στραβοί ?!» ή μηπως το «αριστερό καράβι αρμενίζει στραβά?» … (το κειμενο δεν μπορω να το κρινω αλλά λεει πραγματα που «αντιλαμβανομαι»):

και μια «προσημείωση» …
Ο θεσμός του «προέδρου» είναι συλλογικά και δημοκρατικά κατοχυρωμένος και θα πρεπει να γινεται σεβαστός από όλους… Ο «ηγέτης» είναι άτυπος ..»ρόλος» …
Θα ήταν ευχης έργο να ταυτιζόταν ο ρόλος αυτός με τον θεσμό.. Ενας πραγματικός ηγέτης όμως ποτέ δεν θα υπονόμευε τον πρόεδρο… θα στεκόταν πλαί του … (ετσι για να επιμείνω στην στάση Δραγασάκη.. σε αντιδιαστολή με τον Αλαβάνο που εγκατελειψε το πόστο του… και τον Κουβέλη που… εγκατελειψε το «πλοιο» ..)
***************
6/14/2010
To δράμα της Αριστεράς: Τα κάστρα πέφτουν από μέσα
Συντάκτης: Αναγνώστης Λασκαράτος
To δράμα της Αριστεράς: Τα κάστρα πέφτουν από μέσα
Το πείραμα του ΣΥΡΙΖΑ τινάχτηκε στον αέρα ακολουθώντας τη μοίρα των ΚΚΓ και ΚΚΙ. Συνέβη αυτό την ιστορική στιγμή που η Ελλάδα χρειαζόταν πολύ τον αριστερό λόγο, το αριστερό ήθος και την αριστερή διέξοδο. Δυστυχώς βρίσκονται και τα τρία σε τραγική ανεπάρκεια. Την ώρα της κρίσης και της μετατροπής της Ελλάδας σε προτεκτοράτο και πειραματόζωο, αντί οι ενδοαριστερές διαφορές να αμβλύνονται η Αριστερά διασπάται κι άλλο. Παίρνω το θάρρος σαν απλός πολίτης που αυτοπροσδιορίζεται ως Αριστερός και που νιώθει προδομένος να πω τις σκέψεις μου.

Πρώτη υπεύθυνη του δράματος του ΣΥΡΙΖΑ η χρόνια υπονομευτική “Ανανεωτική πτέρυγα” του για λίγο Μακεδονομάχου Λεωνίδα Κύρκου (ο οποίος συνεντευξιάζεται στην “Espresso” και δειπνεί με υπουργούς του ΠΑΣΟΚ και βιομηχάνους) με την ανομολόγητή διαλυτική πρόθεσή της να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ η οποία τα τελευταία χρόνια έβλεπε τα στελέχη της να μηδίζουν ατομικά ή ομαδικά, με κάποια ανταλλάγματα κατά κανόνα με τα οποία η πράσινη Κίρκη τους γουρουνοποιούσε.
Η ομάδα των τεσσάρων είναι γνωστή. Ο κ. Κουβέλης, τ.υπουργός, ισόβιος βουλευτής και αγαπημένος των Μ.Μ.Ε, ο κ.Ψ αρριανός, ο βουλευτής που αρνιόταν όταν εκλέχτηκε να παραιτηθεί και από δημοτικός σύμβουλος της Αθήνας, ο κ. Τσούκαλης που οφείλει την εκλογή του στις βοηθητικές ψήφους της ισχυρής στην Αχαϊα ΚΟΕ την οποία αναθεματίζει τώρα ως αριστερίστικη (αλλά και στις ψήφους συνολικά του ΣΥΡΙΖΑ αφού εκλέχτηκε στη β΄κατανομή) και ο κ. Λεβέντης, θρηνωδός της απώλειας του Χουντόδουλου, που διόρισε το γιό του στη Βουλή με τη γνωστή αδιαφανή νόμιμη διαδικασία, εκτός ΑΣΕΠ.
Αμφιβάλλω πολύ αν θα είχε εκλεγεί έστω και ένας από αυτούς χωρίς τις υποβοηθητικές ψήφους των συνιστωσών που τόσο τις περιφρονούν και χάρις στις οποίες ξεπεράστηκε το φράγμα του 3%, γύρω από το οποίο βολόδερνε ο ΣΥΝ για να μην θυμηθώ το 1,5% του κου Κύρκου και του ΚΚΕ εσ-(με συνδρομή Τσαουσέσκου). Αναρωτιέμαι τι μήνυμα εκπέμπουν στην κοινωνία; Πως δεν μπορούν να τα βρουν με τους συντρόφους τους αλλά θα τα βρουν με τρίτους; Πως παίρνουν διαζύγιο τόσο εύκολα, πως λησμονούν φιλίες, αγώνες και συμπορεύσεις δεκαετιών, πως προδίδουν τόσο εύκολα το κόμμα τους; Με πρόσχημα τον αντιευρωπαϊσμό ενός τμήματος του ΣΥΡΙΖΑ, τώρα μάλιστα που ο ευρωπαϊσμός περνά τρομερή κρίση; Υπάρχει κάτι ηθικό ή λογικό σε αυτήν τη μειοψηφική κίνηση που περιφρονεί συλλογικές αποφάσεις; Την ώρα που δολοφονούνται δικαιώματα και κατακτήσεις, την ώρα που αποκαλύπτεται η διαφθορά του ΠΑΣΟΚ και η απάτη της ισχυρής Ελλάδας του εκσυγχρονισμού, αυτούς τους ενοχλούν οι αριστερίστικες γραφικότητες κάποιων συνιστωσών και όχι το πασοκικό άγος το οποίο είναι έτοιμοι να εξωραΐσουν;

Δεύτερος υπεύθυνος του δράματος ο εγωκεντρικός και ανακόλουθος κ.Αλαβάνος, οικογενειακός φίλος κατά δήλωσίν του, του οίκου των Λυκουρέζων, επαγγελματίας αναντικατάστατος ευρωβουλευτής και βουλευτής (κόντρα κι αυτός σε κάθε αριστερή ηθική κυκλικής εναλλαγής), οπαδός του Άβατου του Αγ.Όρους, που αφού προώθησε τόσο πρόωρα τον Αλέξη Τσίπρα, πήγε πεισματωμένος που το δημιούργημά του αυτονομήθηκε, στο σπίτι του και ύστερα μη αντέχοντας την εθελούσια αφάνεια, αποφάσισε να κηρύξει μικρόψυχο αντάρτικο γραφικών επαναστατών, με οπλοστάσιο την αριστερίστικη ρητορεία πασπαλισμένη με πατριωτική δημαγωγία. Κρίνοντας από την ευκολία με την οποία στήνει αδίστακτα γέφυρες με την Εκκλησία και μάλιστα με το πιο ακροδεξιό και διεφθαρμένο τμήμα της, (φίλοι μακαρίου Χριστοδούλου) δεν θα απορήσω να τον δω να διανθίζει τον λαϊκίστικο και εντυπωσιοθηρικό πολιτικό του λόγο με μεταφυσική σάλτσα, τόσο απαραίτητη για το τραγελαφικό ρεύμα των απελπισμένων που θα δημιουργηθεί από το ΠΑΣΟΚ-ΔΝΤ. Ξεχνά όμως πως σε αυτό το γήπεδο θα έχει δυο δυνατούς αντίπαλους. Το ΚΚΕ και το Λάος.

Πέρα από τους δυο αυτούς βασικούς υπεύθυνους, υπάρχει ο πατριώτης κος Λαφαζάνης, θαυμαστής του Μιλόσεβιτς και υπέρμαχος του αφορολόγητου των πτητικών επιδομάτων των “πιλότων μας”, ο “καλύτερος Έλληνας Ευρωβουλευτής” κος Παπαδημούλης, συνδαιτυμόνας του Χουντόδουλου και διεκδικητής μόνιμης βουλευτικής έδρας, και ο (αφόρητα για την ηλικία του) κομφορμιστής κ. Τσίπρας, απολογητής της σκέψης του Μάο Τσε Τουγκ, οπαδός όπως και ο ΓΑΠ των υφιστάμενων “διακριτών ρόλων” Εκκλησίας-Κράτους, θαυμαστής του αρχιεπισκόπου Βοιωτοπεδίου Ιερώνυμου, υμνητής του “κοινωνικού έργου” της Εκκλησίας, υπέρμαχος του σκοταδιστικού ιεραποστολικού έργου του ρατσιστικού και χουντικού πατριαρχείου Αλεξανδρείας, θαυμαστής του κ. Παπούλια και συνομιλητής του Μακεδονομάχου Σαμαρά.
Στον κ. Τσίπρα που με αποσκευές την κατάληψη του 10ου Γυμνασίου Αμπελοκήπων και το δαχτυλίδι του κου Αλαβάνου έγινε πρόεδρος, μπορεί κανείς να αναγνωρίσει το ελαφρυντικό της ηλικίας, τις καλές προθέσεις (αυτές που οδηγούν τους ερασιτέχνες στην Κόλαση) και την κομματική νομιμότητα που εκπροσωπεί, σε αντίθεση με τους κ.κ. Κουβέλη και Αλαβάνο, που όντας μειοψηφίες υπονόμευσαν την πλειοψηφία με ανέντιμες μεθόδους. Πάντως η ευκολία με την οποία υποκρίνεται ο κ. Τσίπρας και προσαρμόζει τις θέσεις του ανάλογα με το ακροατήριο και η τάση του να κάνει δημόσιες σχέσεις σε παρουσιάσεις βιβλίων, ή σε συναντήσεις με πολιτικά πρόσωπα, ή σε ανόητες φωτογραφίσεις κλπ δείχνει μια πολύ ανάλαφρη άποψη για την πολιτική, που θυμίζει lifestyle και καμία σχέση δεν έχει με την Αριστερά.

Οι λεγόμενες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ είναι ασφαλώς πάρα πολλές για ένα τόσο μικρό χώρο. Αν υπήρχε κοινός νους, ειλικρινής πόθος για αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας και ψυχολογία φυσιολογικών ανθρώπων θα είχαν συμπτυχτεί από 10 σε 3, αλλά εδώ πρυτανεύουν οι θρησκευτικού τύπου διχοστασίες, ο φανατισμός, η βλακεία και η μωροφιλοδοξία. Μερικές από αυτές είναι ποσοτικά περίπου ανύπαρκτες, άλλες όπως τα κατάλοιπα του ΔΗΚΚΙ αγγίζουν τα όρια της πατριωτικής υστερίας και άλλες δίνουν με τον αριστερισμό τους το ποθητό άλλοθι στον κ. Κουβέλη και στο 0,5% του να πάνε στο ΠΑΣΟΚ τάχα μου μέσω της Οικολογίας.

Μια αποτυχία του κ. Αλαβάνου ήταν πως δεν μπόρεσε να συσπειρώσει όλον αυτόν τον κόσμο γύρω από π.χ. 20 ρεαλιστικούς, άμεσους αριστερούς στόχους κοινής αποδοχής οι οποίοι θα αποτελούσαν τον πολιορκητικό κριό του ΣΥΡΙΖΑ και την απάντηση στις δήθεν ενωτικές κρούσεις του ΠΑΣΟΚ.
Ο Αλέξης Τσίπρας που στην ουσία κόμιζε μόνο τα νιάτα του, τις αυταπάτες του και τη συμπαθητική του εμφάνιση, όντας πολύ άπειρος, πολεμήθηκε ύπουλα τόσο από τον κ. Αλαβάνο όσο και από τον κ. Κουβέλη και δεν είχε το ανάστημα να τους εξουδετερώσει με εξωστρεφείς προτάσεις και κινήσεις προς τη βάση του κόμματος και προς την κοινωνία, εγκλωβισμένος στο ασφυκτικά στενό πλαίσιο και στο ήδη διαμορφωμένο από τους προκατόχους του συντηρητικό προφίλ του προέδρου ενός αφόρητα υποκριτικού και ηθικά συμβιβασμένου κόμματος φιλόδοξων κομματαρχών και αυτοδιαιρούμενων τάσεων όπως ο ΣΥΝ, το οποίο είχε μάθει να κάνει τα στραβά μάτια σε υπουργικά ψευδό-Πόθεν Έσχες, σε Τσουκάτους, Μαντέληδες, Άκηδες και σε κάθε λογής δεξιούς κουμπάρους.
Ενός κομματος που εν τοις πράγμασι δηλώνει με προκλητικό τρόπο πως οι κ.κ. Σημίτης και Καραμανλής είναι ανεύθυνοι άρχοντες και αρνείται να τους καλέσει στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής. Ενός κόμματος που έκλαψε για τον χουντικό Αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ, που αβαντάρει προκλητικά τον κ. Σαμαρά και καμώνεται πως δεν έχει ιδέα για τα παλιά και τα νέα μυστικά κονδύλια του Υπ.Εξ. Ενός κόμματος που δεν τόλμησε ποτέ να συγκρουστεί μετωπικά και τεκμηριωμένα ούτε με την Εκκλησία, (να αποκαλύψει τον αστρονομικό ληστρικό πλούτο της, να αγωνιστεί μαχητικά για τη φορολόγησή του), ούτε με το νοσηρό νεοελληνικό Εθνικισμό, (να καταγγείλει τους υπερεξοπλισμούς με στοιχεία, να διαφωτίσει το λαό για το βαρύ τίμημα που αυτοί επιφέρουν π.χ. στον τομέα της Υγείας, να αποκαλύψει τη λογική της μίζας που κρύβεται πίσω τους, να προτείνει ρεαλιστικές διεξόδους όπως η Χάγη).

Το ΚΚΕ ένα κόμμα-μαυσωλείο οχυρωμένο σε τείχη που το ίδιο ύψωσε και απομονωμένο από την κοινωνία, εγκλωβισμένο σε μια τεχνητή πραγματικότητα ευσεβών πόθων, ψυχωτικών παραισθήσεων και επιλεκτικών αναμνήσεων, δηλητηριασμένο από τον θρησκευτικό και πατριωτικό λόγο της λατρεμένης των ΜΜΕ σαματατζούς βουλευτίνας του, θα είναι ο κερδισμένος της ιλλαροτραγωδίας του ΣΥΡΙΖΑ.
Έχει ένα πειστικό σύνθημα. Ανυπακοή. Για πρώτη φορά ακούγεται λογικό και δίκαιο. Η επίθεση στα πιο στοιχειώδη δικαιώματα των εργαζομένων επιβάλλει αντίσταση, σύγκρουση και ανυπακοή. Τι κάνει όμως το ΚΚΕ γι’ αυτό; Χωρίς συμμάχους, με απομονωτισμό, χωρίς τη δυνατότητα να μεταφέρει αυτή τη γραμμή σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και να χτίσει σχέσεις επικοινωνίας και εμπιστοσύνης με πολίτες που πληγώνονται από τα μέτρα, χωρίς μαζικοποίηση των κινητοποιήσεων πολύ πέρα αριθμητικά και ποιοτικά από τους συνήθεις κινητοποιούμενους, το ΚΚΕ γίνεται κύμβαλο αλαλάζον.

Η ελληνική κοινωνία παραδίδεται ανυπεράσπιστη, ακαθοδήγητη, και αδιάβαστη σε Μπερλουσκόνιδες, σε Λεπέν, σε τυφλές μικροεξεγέρσεις για να επιστρέψει τελικά για νιοστή φορά στην παλιά γνωστή αγκαλιά του επτάψυχου δικομματισμού, που είναι η εικόνα της που της αξίζει και που της μοιάζει.

Μόνο που θα είναι τώρα πολύ φτωχότερη και με πολύ λιγότερα δικαιώματα από πριν.

Τα πολλά ψέματα έχουν τελειώσει, ήλθε η ώρα του λογαριασμού.
http://roides.wordpress.com

19. syrizitis - 16/06/2010

Φίλε Σώτο Τριανταφύλλου
Η συγκίνησή μου όπως ορθά αντιλαμβάνεσαι είναι έκδηλη. Ακόμη θυμάμαι μια ανακοίνωση της ν.ΣΥΝ που υπό την συντριπτική επιρροή της νεοελληνικής Αλτουσεριανής φρασεολογίας ξεκινούσε ως εξής: «Η συγκυρία συγκροτείται ως κόμβος για τον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό κλπ κλπ».
Όπως καταλαβαίνεις το παρακάτω δεν μπόρεσα να το διαβάσω διότι με πόνεσε η κοιλιά μου.
Αναμένω -γεμάτος προσδοκίες- αντίστοιχες ανακοινώσεις της ΠΓ του ΣΥΝ.

Μια μόνο παρατήρηση για την συζήτηση περί ηγετών:
Προσωπικά παραιτήθηκα από την απαίτηση ηθικής συμπεριφοράς, συλλογικής λειτουργίας, λογοδοσίας και ανιδιοτέλειας των ηγετών μας.
Δηλαδή δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι κανένας από δαύτους είναι «κομμουνιστής, λαϊκός αγωνιστής, μέλος του ΚΚΕ» (καταπώς έγραφε κι ο αρχηγός Ζαχαριάδης). Δεν έχω καμιά ψευδαίσθηση λοιπόν ούτε για τον Αλαβάνο, ούτε για τον Δραγασάκη, ούτε για τον Τσίπρα. Αν θέλετε μάλιστα η στάση του Δραγασάκη να υιοθετήσει ένα διάστημα τον Αλέξη, όταν αυτός ορφάνεψε από τον Αλέκο και ο προσωρινός κηδεμόνας Νίκος αποδείχτηκε ανεπαρκής, ήταν καθοριστική στο σημερινό Ναπολεόντειο ύφος του προέδρου μας. Όπως και να έχει φυσικά, ο Ναπολέων ο Γκραν ήταν πιο πρωτότυπος από τον Ναπολέων τον Γάμα τον Πετί, κι ας είναι ο Βοναπαρτισμός παντού και πάντα καταδικαστέος.
Επιμένω όμως να απαιτώ πολιτική αντίληψη και φιλοδοξία. Εκεί βρίσκεται η σημερινή διαφορά του Αλέκου από την ηγεσία του ΣΥΝ και ειδικά από την νεοεκλεγείσα ηγεσία του ΣΥΝ. Αν πάμε να αντιμετωπίσουμε την κρίση του Συριζα από ηθική σκοπιά, φασκελοκουκούλωστα. Πάρτε μια βρεγμένη σανίδα και αρχίστε από την Κουμουνδούρου για να φτάσετε στη Βαλτετσίου, εκκαθαρίζοντας όλους τους ορόφους. Ας κατακτήσουμε λοιπόν ένα πολιτικό σχέδιο και μετά πάμε στα δυσκολότερα. Αλλά μην αγνοήσουμε το πολιτικό πρόβλημα με κενολογίες για ηγετικές συμπεριφορές. Προσωπικά πουθενά δεν είδα μη – ηγετικές συμπεριφορές.

20. ΚΜ - 16/06/2010

Νομίζω ότι κάπου το πράγμα παραχόντρυνε.

Η αριστερά έχει ανάγκη για ΠΟΛΙΤΙΚΗ συζήτηση, πάνω σε πολιτικές θέσεις. Αυτό που γίνεται εδώ διαφέρει.

Είναι αλήθεια ότι κι εγώ συμμετείχα στην ειρωνία σε βάρος του Παπαδημούλη, αλλά δε φανταζόμουν την εξέλιξη.

Σε περιόδους αποσύνθεσης παλιών σχημάτων, είναι λογικό να εμφανίζονται κουτσομπολίστικες, απολίτικες κριτικές. Αλλά, αν τα παλία σχήματα είναι να δώσουν τη θέση τους σε νέα (ή έστω τα ίδια να ανασυγκροτηθούν), τότε είναι απαραίτητη η τοποθέτηση με βάση πολιτικές θέσεις. Αν αυτές δεν υπάρχουν, τότε δε μιλάμε πια για πολιτικό site, αλλά για πρωϊνάδικο.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: