jump to navigation

Τι μαγειρεύεται στην αριστερά; 28/06/2010

Posted by the left and the crisis in Πολιτική επικαιρότητα.
Tags: , , ,
trackback

Κατ’ απαίτηση ολίγων φίλων αποφάσισα (προσωρινώς και μόνο) να γράψω κάτι ελάχιστα ποιοτικότερο από τα συνηθισμένα. Καθότι μπήκε το καλοκαίρι και τα μπάνια του λαού (ακόμα και με Δουνουτου) δεν πρέπει να διαταράσσονται από εμπάθειες.

(Για να μην νομίσετε όμως ότι σοβάρεψα, σας ανακοινώνω ότι ετοιμάζω ανάρτηση για τη συντροφάρα τον Νίκο, που μετά τη διάλυση του ΣΥΝ, ανέλαβε να διαλύσει και τον ΣΥΡΙΖΑ, μετέχοντας στην αντιπροσωπεία του κόμματος στη γραμματεία. Είναι ο πέμπτος κατά σειρά μπαμπάς του -μονίμως αιτούμενου υιοθεσίας- Αλέξη, και κατά γενική ομολογία τα έχει πάει όπως το καφετί περιεχόμενο χρησιμοποιημένου μπεϊμπιλίνου. Ο Αλέκος τον θεωρεί βασικό ενορχηστρωτή της αποκαθήλωσής του από πέρυσι τον Γενάρη. Ο άλλος Αλέκος του παραστάθηκε, αλλά τον άφησε μόνο του να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά έτσι όπως τα έκανε στο συνέδριο. Ο Παναγιώτης τον βλέπει και αλλάζει πεζοδρόμιο. Και οφείλουμε να του αναγνωρίσουμε ότι μετασυνεδριακά βιώνει μια δραματική μοναξιά στην ΠΓ του κόμματος, καθώς πασχίζει να τα φέρει βόλτα ανάμεσα στον Τσακαλώτο, στον Μπαλτά και στον Μηλιό κι έχει φρικάρει. Ανέλαβε λοιπόν αυτοπροσώπως τη διαχείριση της αντιπροσωπείας του ΣΥΝ στον Συριζα για να είναι βέβαιο το θριαμβευτικό αποτέλεσμα.)

Κλείνει η παρένθεση. Στο θέμα μας:

Την τελευταία περίοδο επιταχύνθηκε το στριφογύρισμα της κουτάλας στην κατσαρόλα της αριστεράς. Δεν είναι μόνο η ίδρυση του νέου κόμματος ΔΗΑΡΙ από φρέσκα και άφθαρτα πρόσωπα της αριστεράς. Σημαντικές εξελίξεις παρατηρούνται στην Ανταρσυα. Διαγραφές είχαμε στο ΚΚΕ. Μετατοπίσεις είχαμε στον μετασυνεδριακό Συνασπισμό. Μορφοποιήσεις είχαμε στο μετασυγκεντρωσιακό Μέτωπο Α-A.

Η Ανταρσυα μοιάζει να παραιτήθηκε από την οικοδόμηση του τρίτου αντικαπιταλιστικού πόλου της αριστεράς. Το ΝΑΡ επιχειρεί την πιο πολιτική προσέγγιση της ζωής του, απογοητεύοντας θερμούς οπαδούς του (και οργανωμένο κομμάτι του), αλλά και επαναφέροντας αποστρατευμένους που προ ετών ξενέρωσαν από τον κινηματισμό και τον φοιτητικό ιδεοληπτικό συνδικαλισμό των ασπρομάλληδων. Οι δημόσιες παρεμβάσεις του ΝΑΡ για πρώτη φορά δεν ξεκόβουν οριζοντίως και καθέτως από την «ρεφορμιστική αριστερά», ενώ οι εξελίξεις στον Συριζα και η διαφοροποίηση του Μετώπου Α-Α υπογραμμίζουν πως ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία να πετύχουν κάτι ως χώρος.

Η συνέντευξη Α. Χάγιου στον Δρόμο (29/5) άφησε ανοικτό το μείζον θέμα της συγκρότησης του μετώπου, επιμένοντας έντονα στο έλασσον του περιεχομένου του. Οι γνωρίζοντες όμως γνωρίζουν ότι αν θέλει η νύφη κι ο γαμπρός τύφλα να’ χει το περιεχόμενο. Αντίθετα, οι όρκοι και τα χτυπήματα για το περιεχόμενο μπορούν να κάνουν λιγότερο επώδυνο τον ιερόσυλο αρραβώνα. Το μεγάλο ερώτημα αν το ΝΑΡ μετακινήθηκε από την εικοσαετή απόπειρα οικοδόμησης της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, σε μετωπική σύμπραξη με αμαρτωλές δυνάμεις (Συριζα, Ριζα, Μέτωπο Α-Α, ή μέρος τους), μένει φυσικά να αποδειχτεί. Το γεγονός είναι ότι πληθαίνουν οι όροι στον χώρο αυτό (από τις αποχωρήσεις στελεχών, μέχρι τις επανακάμψεις άλλων) για μια εντυπωσιακή μεταστροφή. Η κοινή μήτρα της ΚΝΕ των σέβεντις μπορεί ακόμα να έχει συγκολλητική ισχύ φτιάχνοντας περίεργα τρίγωνα ανάμεσα στην Ανταρσύα, το Μέτωπο Α-Α και τμήμα του ΣΥΝ. 

Το ΚΚΕ κανονικά θα έπρεπε να διάγει βίον ανθόσπαρτον δεδομένου του χάρβαλου του Συριζα, αλλά πλήττεται και αυτό από την κρίση. Η επαναστατική γυμναστική της 2μερης απεργίας του ΠΑΜΕ στις 21-22 Απρίλη οδήγησε αρκετά στελέχη στην κομματική γκιλοτίνα. Έκτοτε κάποια εξ αυτών εκλιπαρούν αποκατάσταση και κάποια άλλα αναμένουν στωικά για καλύτερες μέρες. Γεγονός παραμένει ότι κάτι σιγοψήνεται, σε χαμηλή φωτιά, με φραξιονιστικούς (τι είχες Γιάννη τι είχα πάντα) όρους και (πάνω από όλα) εν κρυπτώ και παραβύστω. Ευτυχώς που υπάρχει κι ο Αλαφούζος, ανεβαίνουν τα αίματα και παίζουμε καθυστέρηση φτάνοντας σιγά σιγά στο ημίχρονο.

Ο Συνασπισμός ζει τις συνέπειες ενός ματωμένου συνεδρίου και περνάει από την χαζοχαρούμενη ευτυχία των πρώτων ημερών στην στριμόκωλη συνειδητοποίηση του κόστους. Το σενάριο πρόωρων εκλογών είναι εφιαλτικό, για αυτό και ούτε οι τόνοι με την Πτέρυγα ανέβηκαν, ούτε οι τόνοι με το Μέτωπο Α-Α παρέμειναν υψηλοί. Ανάποδα, όπως ήδη εξήγησα, οι σχέσεις με τον Αλέκο αν και πολικής θερμοκρασίας, δεν διαρρηγνύονται. Στελέχη του ΣΥΝ ανέλαβαν να ξεσκεπάσουν τις αντιφάσεις του Μετώπου Α-Α. Άλλα στελέχη του ΣΥΝ ανέλαβαν να ξεσκεπάσουν τον καιροσκόπο Ναπολέκο Βοναπάρτη προτείνοντάς του συνεννόηση και έκφραση μέσα από το συλλογικό εγχείρημα. Αυτή η πρόταση ανακοινώθηκε και ως απόφαση της γραμματείας του Συριζα. Φτάσαμε να δούμε συνεδρίαση που πήρε βασική απόφαση να μιλήσει με τον Αλέκο. Λειτουργία μεγαλείο. Όλα τα παραπάνω όμως συμβαίνουν σε περιβάλλον πολιτικού πολιτισμού καθότι οι καιροί δύσκολοι.

Το Μέτωπο Α-Α μετά το Σπόρτινγκ ίδρωσε να ανακαλύψει τι είναι. Πάλεψε ανάμεσα σε τρεις εκδοχές: Διάδοχο σχήμα του Συριζα. Όχημα ριζοσπαστικοποίησης του Συριζα. Παραδειγματική και πειραματική παρέμβαση ως εν δυνάμει μέτωπο. Με τον Αλέκο να γέρνει αποφασιστικά την πλάστιγγα, επιλέχθηκε μάλλον η τρίτη εκδοχή. 

Από την άλλη ο Αντωνάκης από την Μεσσηνία, με την ομιλία του στο Συνέδριο έστειλε εσεμες στους αρμόδιους: Είμαστε διάδοχη κατάσταση. Άμα ο άλλος το φαλίρει το μαγαζί, είμαστε εδώ, με πλατφόρμα απεμπλοκής από το μνημόνιο. Τι σχέση τώρα έχει αυτό με την αριστερά; Έχει, διότι όλοι αντιλαμβάνονται ότι ο αδύνατος κρίκος στην Ελλάδα είναι το πολιτικό σύστημα, πλην της αριστεράς που πνέει σε πελάγη μακαριότητας. Μειοψηφικά και μόνο τίθεται θέμα αλλαγής του πολιτικού σκηνικού. Και από την άποψη αυτή, η πλατφόρμα 10 σημείων που κατέθεσαν οι 5 μετωπικοί στη Γραμματεία του Συριζα αποτελεί το μόνο φιλόδοξο σχέδιο, μένει να αποδειχτεί και ρεαλιστικό. Το ίδιο ζήτημα τίθεται και από άλλους, μόνο που δίνεται δεξιά απάντηση. Η σύλληψη ωστόσο παραμένει ίδια: Δεν χρειάζεται νέο κόμμα, χρειάζονται νέα πράγματα, νέο προσωπικό, ριζικές ανατροπές, εφόλης της ύλης αλλαγές, διότι σήμερα κρίνονται απαντήσεις για την πορεία της χώρας με ορίζοντα δεκαετίας ή εικοσαετίας.

Λαστ μπατ νοτ λιστ: Σήμερα οι διαχωρισμοί στην αριστερά μπαίνουν διαφορετικά. Από τη μια αυτοί που είναι ευχαριστημένοι από αυτό που υπάρχει (ως ΚΚΕ, ως Συριζα, ως Ανταρσυα). Από την άλλη αυτοί που δεν είναι ευχαριστημένοι από αυτό που υπάρχει (ως ΚΚΕ, ως Συριζα, ως Ανταρσυα). Σε κανονικές εποχές αυτός ο διαχωρισμός δεν θα έλεγε τίποτα: Από τη μια θα ήταν οι νομιμόφρονες, από την άλλη θα ήταν οι γκρινιάρηδες, οι μειοψηφίες ή οι αντάρτες. Σε μη κανονικές εποχές όμως, τα πράγματα μπορεί να περιπλακούν και να δούμε οριζόντιες αναταράξεις σε σχήματα, κόμματα, συμμαχίες της αριστεράς.

Advertisements

Σχόλια»

1. Σώτος Τριανταφύλλου - 29/06/2010

Την καλησπέρα μου!
Έχων ήδη καταθέσει σε σχόλιο προηγουμένης ανάρτησης την άποψή μου περί της πχιότητας που οφείλει να χαρακτηρίζει κάθε στοχασμό περί της αριστεράς, περνάω σε κάποια σχόλια περί του ενδαφέροντος νήματος που ο σύντροφος συριζίτης διακρίνει στις πρόσφατες εξελίξεις.

Αρχίζω από το συμπέρασμα, που πράγματι σε αυτό βρίσκεται το ζουμί, αν είναι κι έχει απομείνει στάλα από δαύτο στη γριά και ξεπουπουλιασμένη κότα που είναι η αριστερά.
Δεν έχω καμία πληροφόρηση περί του ΚΚΕ. Διάφορα έχουν αρχίσει να ακούγονται από την εποχή του 16 με κνίτες σε καθοδήγηση και σχολές που φάγαν φύσημα γιατί βλέπαν πρόβλημα στη γραμμή. Σε μέρες όπως οι σημερινές είναι λογικό να σκάνε ερωτήματα γιά την αποτελεσματικότητα του κώματος.
Να δούμε κάτι περισσότερο ομαδοποιημένο δημόσια το βλέπω χλωμό γιατί ακριβώς θα επισυρει με τη μία τη ρετσινιά της διάσπασης και εγκατάλειψης του μαντριού την πιό δύσκολη ώρα.

Νομίζω ότι αυτό είναι και το κριτήριο που διαμορφώνει τη στάση και όλων των άλλων, των εκτός ΚΚΕ, καταστάσεων.
Πράγματι, το ζήτημα που σήμερα διαπερνά όλους τους σχηματισμούς είναι το πως θα πορευτούν μέσα στον ωκεανό από χαστούκια, κλωστές, κωλόχερα που τρώνε όλοι αυτοί, τους οποίους τα αριστερά σχήματα υποτίθεται ότι εκπροσωπούν.
Και πράγματι, το μεγαλύτερο μέρος απο τις ηγεσίες λέει, πάμε σαν πρώτα, ενώ υπάρχουν και κάποιοι που λένε να το πάρουν αλλοιώς.
Αυτή η μερίδα είναι προφανώς απείρως μεγαλύτερη στη βάση, ιδιαίτερα του Σύριζα, που έτσι κι αλλοιώς ήταν χύμα και όλο και πιό δύσπιστη απέναντι στις ηγεσίες.

Αν εξαιρέσουμε αυτόν τον κόσμο των έρμων ανεξάρτητων συριζαίων, να μη λησμονούμε την κυρίαρχη λογική που διέπει όλους τους σχηματισμούς της αριστεράς. Δηλαδή το ύψιστο πολιτικό ζητούμενο, που δεν είναι άλλο από τη διατήρηση του εκάστοτε καταστήματος. Μη λησμονούμε ότι εκεί γύρω στην τρίτη πανελλαδική του Νοεμβρίου πέρσυ ο καθένας είχε πλέον κάνει τις συμμαχίες του, τις επιλογές του και έκτοτε ασχολείται με τη διαμόρφωση της τάσης, οργάνωσης ή κόμματος που τυχαίνει να έχει.

Μας προκύπτουν δηλαδή τρία στοιχεία που το καθένα υπαγορεύει μία πορεία ασύμβατη κατ αρχήν με την πορεία που υπαγορεύουν τα άλλα.

1. Αν πας να φτιάξεις όπως το θες το δικό σου το μαγαζί δυσκολεύεσαι με την ενότητα.

2. Αν είσαι πολύ ενωτικός το μαγαζί αποσυντονίζεται. Χωρίς ενωτικές πρωτοβουλίες όμως η συγκυρία σε ξέβρασε στα σίγουρα.

3. Επειδή, ακόμα τουλάχιστον, δεν υπάρχει καμία απάντηση στα ζητούμενα της κρίσης με ορατή αποδοχή και δύναμη κινητοποίησης από ευρύτερο κόσμο, το πολιτικό πλεονέκτημα το έχει αυτός που θα προλάβει πρώτος να καταγράψει μία τέτοια πρόταση. Αν ρίξεις το βάρος στην ενότητα, τότε προφανώς υποβαθμίζεται το προφίλ της διακριτής πρότασης που θα σου έδινε το πλεονέκτημα.

4. Παράλληλα κανείς δεν θέλει να ξεμυτίσει παραπάνω απ’ όσο εκτιμάει ότι μπορεί να εκβιάσει τους άλλους διότι τότε θα του χρεώσουν διασπαστική πολιτική.

Στα επί μέρους δεδομένα έχουμε:

Οι ανανεωτικοί προχωράνε όπως μπορούν, ελπίζουν στους οικολόγους και μία σε κάθε περίπτωση αβανταδόρικη αντιμετώπιση ως επιθυμητός χώρος υποδοχής διαμαρτυρομένων πρώην ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Βασικά ότι μπορεί να αποβούν χρήσιμοι αν και όταν σφίξουν πολύ τα πράγματα.

Το ΚΚΕ ως επίσης καθεστωτικό κόμμα θα ζοριστεί από τις επιθέσεις υπευθυνότητας που τρέχουν ήδη από τη μία και από την άλλη από την υποχρέωσή του να ακολουθήσει τη συνδικαλιστική πολιτική που έχει εμπεδώσει στα μέλη του. Δηλαδή αμόλα – μάζευε, αμόλα – μάζευε. Μόνο που αυτό γίνεται πολύ δύσκολο στις σημερινές περιστάσεις. Αυτή τη στιγμή δύσκολο να προκύψει κάτι από κει μέσα, αν και στην πορεία ποτέ δεν ξέρεις.

Οι τσιπρόφιλοι και ο Τσίπρας είναι στα δυό στενά κυριολεκτικά.
Από τη μία τούμειναν μόνο οι Μπαλάφες γιά να κάνει αξιοπρεπή και υπεύθυνη μόστρα. Είδαμε το διορισμό Μπαλάφα και Αθανασίου στη διεύθυνση της Κ.Ο. του Σύριζα. Πλάκα έχει το τελευταίο, αν σκεφτούμε ότι πλέον ο Συν φροντίζει να καλοπιάσει τη Ρόζα γιά να μπετονάρει τη πολιτική συμμαχιών του. (Ο τρίτος της διεύθυνσης είναι ο προυπάρχον Θ. Παρασκευόπουλος, ανεξ. – ΑΚΟΑ, ό.έ.δ.)
Η στάση απέναντι στον Αλαβάνο και το Μέτωπο είναι σαφής. Με το καλό, γιατί εμείς δε θέλουμε διάσπαση. Αν δε θέλετε και σεις, τότε ελάτε μαζί μας. Οι αποφάσεις του συνεδρίου είναι δεδομένες, μας είπαν ίσαμε πεντακόσες φορές.
Δηλαδή ενότητα και βέβαια, αλλά με βάση το πρόγραμμά μας.
Άσε ρε Βούτση, σε ξέρουν κι οι πέτρες.
Πρόταση ο Τσίπρας δεν έχει καμία.
Προφανώς θα παίζει όσο μπορεί καθυστέρηση, όλοι άμυνα και περιμένει να δει που θα ανοίξουν τη μπάλα τα εξτρέμ του Μετώπου.

Εδώ είναι τώρα τα δύσκολα… Πράγματι υπάρχει κάποια κινητικότητα στο χώρο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Θάναι δύσκολο όμως γιατί εκεί έχει και μεγάλες αδράνειες που είναι γνωστές και δεν χρειάζεται να τις σχολιάσουμε.
Από την άλλη πως να το χειριστούν Αλαβάνος – ΚΟΕ αν θέλουν να τραβήξουν όσο κόσμο γίνεται περισσότερο από το χώρο του Σύριζα; Φαίνεται ότι αυτή τη στιγμή έχει πράγματι προκριθεί η λύση παραδειγματική παρέμβαση. έτσι όμως δείχνουν μόνο ότι μπορούν να κάνουν συνδυασμούς και να παίξουν κάποιες μπαλιές. Η μπάλα πάντως δεν έχει μπει ακόμη στην περιοχή.
Ο Νταβανέλος έχει σαφή επιλογή να κωλοτρίβεται στο Σύριζα μέχρι να τους εξαντλήσει όλους και είναι ικανός να το κάνει.
Προσωπική εκτίμηση επίσης ότι ο Αλαβάνος δεν έχει αυτή τη στιγμή να εισπράξει πολλά από το χώρο του Συν. Ομολογώ ότι περίμενα κάτι περισσότερο. Οι λαφαζάνηδες δεν είναι μεν ενιαίοι, αλλά δεν νομίζω ότι μπορει να τραβηχτεί τίποτα από κει εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων. Μη λησμονάμε ότι από τη άποψη της κομματικότητας είναι από τις πιό αδρανείς τάσεις στην αριστερά σήμερα.

Η ΚΝΕ των σέβεντις μπορεί να είναι συγκολλητική ουσία αλλά στο πρίσμα των παραπάνω μπορεί να είναι και αιτία αναπαραγωγής των διαχωρισμών διότι όλοι αυτοί που λέμε κάποια στιγμή τσακώθηκαν ο καθένας με τους εκάστοτε όλους τους άλλους. Η πορεια του προσδιορίζεται δηλαδή και από τις ευθύνες που αποδίδει στους άλλους κνίτες.

Κοντή γιορτή. Στο επόμενο μήνα μέσα θα έχουν μάλλον ξεκαθαριστεί πολλά, αν όχι όλα, γιατί πρέπει να στηθούν οι καταστάσεις για τις δημοτικές.
Σίγουρα θα επιδιωχθεί κάποιος συμβιβασμός Σύριζα – Μετώπου με μοιρασιά σε δήμους και περιφέρειες αντίστοιχα ως η λύση με το μικρότερο ρίσκο γιά όλους. Θα κάτσει; Έχω την υποψία ότι είναι η χειρότερη λύση γιατί απλά θα βαλτώσει ό,τι διαδικασίες έχουν πάρει μπροστά.
Γιά να δούμε.

Νάσαι καλά συριζίτη που προσπαθείς να βάλεις τα πράματα σε ρεαλιστική βάση. Τα λέμε.

ΥΓ. 1. Τα όρια που μας είπε ότι έχει το μητσούλι δεν εξαντληθηκαν με τη στάση του Τσίπρα στο Σύριζα;
Α, ναι, τώρα είναι απησχολημένος με το κοινοβουλευτικό του έργο.
Καλά πάει, αν σκεφτείς ότι έχει καταφέρει να του απευθύνονται τα μήντια ως σοβαρή πηγή πληροφοριών και εκτιμήσεων γιά τα σκάνδαλα, καθώς δεν είναι ούτε πασόκας, ούτε κουκουέ ούτε σαμαράς.
Ανεβάζει το κασέ του το μητσούλι συριζίτη. Αμ…

ΥΓ 2. Ο Βούτσης νομίζει ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να φανεί σε όλους και να αναγνωριστεί το πολιτικό του ταλέντο. Αν σκεφτείς ότι είναι ό,τι καλύτερο διαθέτει το επιτελείο του Τσίπρα είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο.
Μπούλης στο Ρ.Φ., μέχρι του σημείου να γίνεται πλάκα ότι κατάλαβε μετά από έξη μήνες ότι έπεσε η δικτατορία και έκτοτε κεντρώος… Αλλά άσε, θα τα γράψει ο συριζίτης τα λοιπά. Έχει πλάκα πάντως το γεγονός ότι ο συγκεκριμμένος τύπος είναι το άτομο με τις μακράν περισσότερες αντιπάθειες σ’ ολόκληρη της εκτός ΚΚΕ αριστερά. Ε, τώρα, πως και βρέθηκε στο κουμάντο, είπαμε, θα τα πει ο συριζίτης αυτά.

2. Τι μαγειρεύεται στην αριστερά; | ΕΥΔΑΠ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ - 29/06/2010

[…] Τι μαγειρεύεται στην αριστερά; Posted on Ιουνίου 29, 2010 by ftanei_pia Από syrizitis […]

3. Τι μαγειρεύεται στην αριστερά; | ΕΥΔΑΠ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ - 29/06/2010

[…] Ftanei_pia This entry was posted in Ελλάδα and tagged Αριστερά, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΥΡΙΖΑ, Tags: ΣΥΝ. Bookmark the permalink. ← ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΡΙΤΗΣ 29 ΙΟΥΝΙΟΥ […]

4. Τι μαγειρεύεται στην αριστερά; « ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΥΔΑΠ - 29/06/2010

[…] Από syrizitis […]

5. Ili Geri - 01/07/2010

ενδιαφερουσες και χρησιμες πιστευω προσεγγίσεις και των δύο, που καλό είναι να καταγραφονται και να διακινουνται για την βελτίωση και την συμμετοχή περισσοτερων στην παραγωγή πολιτικής, ιδεών, προτάσεων … χωρίς να χάνεται όμως το ήθος και οι αξίες και οι αρχές που κάποτε έκαναν τους αριστερούς να λάμπουν .. να αστραποβολούν και να μαγνητίζουν .. Χωρος για δόξα και τιμή υπάρχει για όλα τα λουλούδια… Αφήστε τα να ανθισουν … Μη χάνουμε όμως την ουσία..

Επαναλαμβάνω ότι η ηγεσία είναι ακρογωνιαίος λίθος κάθε συλλογικής προσπάθειας … και διέκρινα (ταπεινή και αποστασιοποιημενη γνωμη μου .. ) τον Δραγασακη σαν ηγέτη αυτων των αξιών και των αρχών με προσανατολισμό στην ουσία της παραγωγής προτάσεων,ιδεών και ..πολιτικής ..

Πολιτική είναι μια εργασία, τεχνική, «επάγγελμα», «καριέρα» για τους συνηθισμένους «πολιτικούς»….
αλλά στα χέρια λίγων … μπορει να γίνει
«τέχνη»… (του εφικτού ..)

6. ΑΠΙΣΤΗ - 01/07/2010

συμφωνω σε πολλα και με το ΣΥΡΙΖΙΤΗ και με το Σωτο αλλα για το παραπανω σχολειο για τον Δραγασακη διαφωνω καθετα.Η πιο
ανουσιες πολιτικες αναλυσεις χωρις καμια προταση μονο αναλυση των γεγονοτων και αυτη κουτση,ασε να μην σχολειασω γιατι ο γκουρου της οικονομιας δεν καταλαβε που πηγαινε η κατασταση ενω ο κοσμος το ειχε τουμπανο για το οικονομικο κραχ .
Η σταση του δε στα εσωκομματικα του ΣΥΝ εγω την περιγραφω επιχειρηση καθαρα χερια ,μακρια και σε αποστση μην λερωσω το κουστουμακι μου ασε να φαγωθουνε μεταξη τους και θα δω εγω ποτε θα επεμβω ,δεν μασαμε ομως πια οταν το αποφασιση δεν θα μας βρει διαθεση μους να τον ακουσουμε.
Και αυτο που μου την δινει πιο πολυ που οσω παιρνουν οι μερες
αντι να πανε να κανουνε τους τσαμπουκαδες που υποσχεθηκανε
στον παπαδημουλι στονΣΥΡΙΖΑ ειναι ολο γλυκες και ζητουν να πεσουν οι τονοι ,γιατι ρε παιδια μεχρι εχθες αστραφτε και βρονταγε τι εγινε .Γιατι να μην ξεκαθαρισουν τωρα τα πραγματα
μεχρι και ο ΚΟρωνακης εκανε την τιμη στον Αλαβανο να του επιτρεψει να συμετεχει στην γραμματεια του ΣΥΡΙΖΑ σκεφτειτε σε τη πανικο βρισκονται.Να συζητησουμε τα παντα τωρα πριν της εκλογες και οχι παμε τωρα και βλεπουμε μετα.Το καναμε μια φορα δεν εχει αλλη .Ελα να κανουμε της εκλογες να διασφαλισουμε τα κουκια μας και μετα χωριζουμε .ΟΧΙ ξανα ΟΧΙ

7. ennui - 02/07/2010

Αγαπητέ Συριζίτη,

είμαι παλαιός εαακίτης και ως εκ τούτου συμπαθών την Ανταρσύα, αλλά εσχάτως λίαν απαισιόδοξος για την αριστερά, την ζωή, το σύμπαν και τα πάντα. Να σχολιάσω θα ήθελα το εξής: Παρότι ίσως είναι δείγμα πολιτικού πολιτισμού, μου έχει κάνει εντύπωση ο εξαιρετικά βελούδινος χαρακτήρας της διασπασης στον Συνασπισμό. Διαβάζω ονλάιν την Αυγή και ειλικρινά ώρες ώρες αναρωτιέμαι με ποιου το μέρος είναι και διακρίνω έναν βαθύ πόνο ψυχής για την αποχώρηση των ανανεωτών.

Προφανώς και δεν θα ήθελα τις γνωστές τσιρίδες των εξωκοινοβουλευτικών όταν διασπώνται σε 30 και 25, αλλά η μεγάλη ηπιότητα με προβληματίζει, ειδικά σε καιρούς κρίσης όπου εύκολα μια κίνηση σαν της ΑΠ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αποστασία. Τελοσπάντων.

Επί του θέματος μακάρι να υπάρξει και να ευοδωθεί αυτή η κινητικότητα, είναι γνωστό άλλωστε ότι οι ναρίτες είναι γνωστοί βλαχοδήμαρχοι και κολακεύονται που τους μιλάνε ισότημα οι άλλοι παράγοντες της κνε των 70ς. Αλλά το θέμα είναι, θα έρθει ένα ποιοτικό άλμα; Η αποτυχία της προχθεσινής συγκέντρωσης και το μούδιασμα του κόσμου και της κοινωνίας εν μέσω κρισης δείχνει για μένα τις βαθιές ρίζες και εντυπωσιακές ικανότητες του καπιταλισμού να γεννά στα μυαλά την ταύτιση του με την επιβίωση όλων. Και αυτό σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής. Θέλει πολύ διαφορετική αριστερά για να αλλάξει αυτό…

8. Όντως κάτι μαγειρεύεται στην αριστερά και μάλιστα σε χύτρα ταχύτητας « Σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ - 05/07/2010

[…] ανταρσυα trackback Σε προηγούμενη ανάρτηση με τίτλο «τι μαγειρεύεται στην αριστερά;», διατύπωνα την υποψία ότι «η κοινή μήτρα της ΚΝΕ των […]

9. -Κάτι μαγειρεύεται στην Αριστερά! « Πόντος και Αριστερά - 06/07/2010

[…] προηγούμενη ανάρτηση με τίτλο «τι μαγειρεύεται στην αριστερά;», διατύπωνα την υποψία ότι «η κοινή μήτρα της ΚΝΕ των […]

10. επιτήδειος - 08/07/2010

ο πρώτος κατά σειρά μπαμπάς θεωρείται ο Κωνσταντόπουλος;

11. QQ - 08/07/2010

Έπρεπε να έρθει το ΔΝΤ να χαϊδέψει την τσέπη και κάτι άλλο …πολλών αριστερών που ασχολούνται με το μικρόκοσμο τις Αριστεράς για να δούμε επιτελούς κάποιες ενωτικές κινήσεις ???Γιατί μην μου πείτε οτι γεφυρώθηκαν πολιτικές ιδεολογικές προσωπικές διάφορες σε μια νύχτα …..Ας είναι και έτσι ..Παντως η έλευση του ΔΝΤ έδειξε την κρίση της Αριστεράς που υπήρχε τόσα χρόνια και που άπλα δεν φαινόταν γιατί πότε στη Ελλάδα δεν είχε εφαρμοστεί ένα αυστηρό πρόγραμμα λιτότητας που να χτυπάει την μεσαία τάξη- ζωοδότης της αριστεράς. Οσο για τα κατώτερα λαϊκά στρώματα αυτά έχουν πάρει προ πολλού διαζύγιο από τα αριστερά και μεγάλη μερίδα αυτών βλέπει με χαρά και ποπκόρν….το σκίσιμο της μεσαίας τάξης.Αυτοί δεν έχουν ούτε είχαν να χάσουν τίποτα πάρα μόνο της αλυσίδες τους ενώ οι άλλοι τώρα τα βλέπουν όλα… και συσπειρώνονται άλλα φοβάμαι its too late baby too late ….


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: