jump to navigation

Πού το πάει λοιπόν η Πρωτοβουλία; 07/07/2010

Posted by the left and the crisis in Πολιτική επικαιρότητα, ΣΥΡΙΖΑ.
Tags: , , ,
trackback

Αφορμή για αυτό το σχόλιο στάθηκε η δημοσίευση της απάντησης του Π. Παπακωνσταντίνου στην Συνέντευξη τύπου της Πρωτοβουλίας για τον διάλογο και την Κοινή Δράση της Αριστεράς. Εν αναμονή της λοιπής παρουσίασης των ομιλιών από την ΕΟΣ (που ως γνωστόν παρουσιάζει μανιωδώς κάθε επεισόδιο ψυχικού κλονισμού του ρετιρέ της Κουμουνδούρου), μπορούμε να κάνουμε κάποια πρώτα σχόλια:

Συγκινητική ήταν η παρουσία του Ν. Βούτση και του Χ. Παπαδόπουλου από την ντριμ τιμ της ΠΓ της ΚΠΕ του ΣΥΝ. Με έκδηλα τρομαγμένο βλέμμα για το πού το πάνε οι μπαγάσες (όχι οι εμπνευστές, οι άλλοι)… Συνεπικουρούμενοι από τον εμφανώς ζοριζόμενο Γ. Μπανιά, καθότι η πολυετής αναγνώρισή του ως μεγάλου τροχονόμου, συνομιλητή των όλων, συντονιστή των πάντων, γνώστη ορατών τε και αοράτων, προγνώστη του σύμπαντος, συνδετικού κρίκου, ψυχή της ενότητας, φωνή της συναίνεσης, διδάσκαλου της τακτικής κλπ κλπ, τίθεται εν αμφιβόλω.

Επαναστατική ήταν η παρουσία του Αριστερού Ρεύματος. Τόσο με τον Γ. Καλομοίρη στο πάνελ, όσο και με σύμπασα παρούσα την ηγεσία του Ρεύματος. Για πρώτη φορά (και σίγουρα όχι τελευταία) αυτό το ρεύμα διαφοροποιείται τόσο έντονα από τα στενά κομματικά όρια. Εμμέσως πλην σαφώς ο Π. Λαφαζάνης αποδέχεται ότι ο ΣΥΝ πάει για απόσυρση και ετοιμάζεται ποικιλοτρόπως.
Η δημιουργία του http://www.iskra.gr/ (για να σηματοδοτηθεί και η επιστροφή στον επαναστατικό μαρξισμό), η υποστήριξη της κίνησης της Πρωτοβουλίας, η πύκνωση διεργασιών εκτός του επίσημου ΣΥΝ, είναι βήματα που ποτέ το ρεύμα Λαφαζάνη δεν είχε τολμήσει. Οι γνωρίζοντες ψιθυρίζουν για συστηματική εκκαθάριση των στελεχών του Ρεύματος από τις κρίσιμες θέσεις του μετασυνεδριακού μηχανισμού, ενώ οι προσυνεδριακές κόντρες έχουν ραγίσει το γυαλί της ψυχικής άμα και πολιτικής ενότητας. Πάντως η πληροφορία ότι ο Βούτσης θα μετασχηματίσει το http://www.pravda.gr/ σε ηλεκτρονική πλατφόρμα απόκρουσης της αποκλίνουσας πορείας του Ρεύματος, προς το παρόν διαψεύδεται.

Βιτριολική ήταν η φυσική απουσία του Αλέκου. Διευκόλυνε την παρουσία του Λαφαζάνη. Λέμε όμως φυσική απουσία, διότι το πνεύμα του επάρατου επλανάτο απειλητικά επί του χώρου. Όπως πολύ σωστά παρατήρησε ο φίλος και συμπροβοκάτορας Σώτος Τριανταφύλλου σε σχόλιο του στην προηγούμενη ανάρτηση, το άλογο κινείται σε δεύτερο χρόνο σε μια σωστά αναπτυσσόμενη παρτίδα. Ο δε πύργος κινείται σε τρίτο ή τέταρτο, σίγουρα μετά το άλογο και πάντως μετά τον αξιωματικό. Εξ ου και η ΚΟΕ όπως και το λοιπό επίσημο Μέτωπο Α-Α απουσιάζει από τις υπογραφές, αν και η πρότασή τους ελάχιστα διαφέρει στις πρώτες τακτικές κινήσεις από την Πρωτοβουλία. Όμως μια ανεπαισθήτως άκομψη συμπεριφορά του περιβάλλοντος Αλέκου απέναντι στους τροτσκιστές συμμάχους του, πιθανά να σπείρει αφορμές διάρρηξης του αρραγούς Μετώπου Α-Α (και δεν είναι ώρα για τέτοια).

Οι λοιπές υπογραφές (πλην της θρυλικής πάλαι ποτέ ΚΝΕ) ποικίλουν από «ελεύθερα ιόντα που τα ελκύει η συγκυρία» (καταπώς τα απεκάλεσε εύστοχα ο Σώτος), μέχρι υπαρκτές και σημαίνουσες διαφοροποιήσεις στη συμμαχία του Σύριζα των προθύμων (πχ ΑΚΟΑ). Σε κάθε περίπτωση όμως οι φυγόκεντρες τάσεις είναι υπαρκτές και ισχυροποιούνται παντού.

Η Πρωτοβουλία ξεκίνησε από το τμήμα του ΝΑΡ που αμφισβητεί τα λαμπρά αποτελέσματα του τρίτου πόλου της αντικαπιταλιστικής αριστεράς και το κεκτημένο της Ανταρσύας. Ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου με το διαχρονικά απαράμιλλο ύφος του απάντησε στο «πού το πάει η πρωτοβουλία;» με το πολύ σαφές και πολιτικό «όπου εσείς το πάτε»… Μας θύμισε τις μέρες που μεγαλουργούσε στα φοιτητικά αμφιθέατρα. Η πλειοψηφική πτέρυγα του ΝΑΡ που έχει και την ευθύνη της επίσημης έκφρασης, από τη μια πιέζεται, από την άλλη έχει γίνει τούρμπο με την συνιστώσα Π.Π. Δεν μπορεί όμως να κάνει και πολλά διότι η συνιστώσα Π.Π. αφενός εκφράζει μια πραγματική ανάγκη, αφετέρου στηρίζεται από αφανή καθοδηγητή. Γεγονός είναι ότι το ΝΑΡ πρέπει σύντομα να καταλήξει, αλλιώς η Ανταρσύα θα καταντήσει σαν το Σύριζα, και ο Άγγελος θα βρεθεί στην ίδια και χειρότερη θέση με τον Αλέξη: να αποκρούει διασταυρώμενα πυρά.

Ποια είναι τα όρια της Πρωτοβουλίας; Ο κίνδυνος να εξαντληθεί ως κόλπο του αφανούς καθοδηγητή της. Μοιάζει με ριγιούνιον 20 χρόνια μετά, ενώ ανακάλυψε την Κοινή Δράση και τον Διάλογο 10 χρόνια μετά τον Χώρο διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς που κατέληξε στον Συριζα. Θα παραβίαζε δηλαδή πόρτες ανοικτές στο βαθμό που δεν συσπείρωνε ένα καινούριο και πραγματικά ευρύ φάσμα προσωπικοτήτων της αριστεράς.
Οι εμπνευστές της Πρωτοβουλίας θα τραβήξουν το σκοινί μέχρι να σπάσει, βλέποντας και αποσκοπώντας σε νέα «υποκείμενα» ή «μέτωπα», ή θα την χρησιμοποιήσουν για καινούριες ισορροπίες στα υπαρκτά κόμματα και σχήματα; Ιδού το κεντρικό ερώτημα για μια ακόμη συνωμοσία που έκανε δημόσια πρώτη στην ΕΣΗΕΑ.

Το κρίσιμο στοίχημα που παίζεται σήμερα στην αριστερά δεν είναι αν ο Αλαβάνος κάνει κόμμα, αν το ΝΑΡ μετατοπιστεί, ή αν η ΚΟΕ θα φύγει από τον Συριζα. Το κρίσιμο είναι το τι θα κάνει το ρεύμα Λαφαζάνη, και αν αυτό σε δεύτερο χρόνο επιταχύνει εξελίξεις στον χώρο του ΚΚΕ. Αυτό προφανώς είναι κατανοητό στο Μέτωπο Α-Α. Δεν νομίζω ότι είναι κατ’ αυτόν τον τρόπο κατανοητό στην μετωπική συνιστώσα του ΝΑΡ. Για το Μέτωπο Α-Α μετράει πολύ περισσότερο το Αριστερό Ρεύμα, παρά ο εξωκοινοβουλευτικός χώρος, ακόμη κι αν αυτός συσπειρώνει κάμποσους πρώην αποσκιρτήσαντές του.
Το κλειδί επομένως των όποιων εξελίξεων στον Συριζα, δεν είναι στον Ριζα, ούτε στον Αλαβάνο, είναι στον ΣΥΝ. Μια ρήξη του Μετώπου Α-Α με τον Συριζα με μόνες προσδοκίες από Ανταρσύα μεριά είναι αυτοκτονική. Επιπλέον οι κατατεθειμένες πολιτικές απόψεις, αντικειμενικά ενώνουν σε σφιχταγκαλιάσματα και ρουφηχτά φιλιά το Μέτωπο Α-Α με το Αριστερό Ρεύμα. Επειδή όμως ο επάρατος Αλέκος έχει φιλοδοξίες, θέτει –και σωστά- την κατεπείγουσα ανάγκη καταγραφής των υπαρκτών διαφοροποιήσεων μικρών και μικρομεσαίων στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή εν κατακλείδι, προσπαθώ να πω ότι οι αυτοδιοικητικές εκλογές θα έχουν πλάκα.

Η αποστασιοποίηση του Ρεύματος δείχνει ότι ο μέγας πρωτομάστορας και μαστροχαλαστής Μπομπ Σφουγκαράκης ή αλλιώς Νίκος Βούτσης, πήγε για ντόρτια κι έφερε ασσόδυο. Για την ακρίβεια παρέλαβε την κηδεμονία ενός προέδρου κόμματος και κοντεύει να τον μετατρέψει σε πρόεδρο αποκόμματος. Φεύγουν από δώ, φεύγουν από κει, αποστασιοπούνται από παραπέρα, σε λίγο θα μείνει μόνο η παρέα του Χριστόφορου, το Κόκκινο και το Ξεκίνημα. Η γραμμή Βούτση -σε αυτή την περίοδο- είναι σαν να προσπαθείς να ιδρύσεις Υπουργείο Ναυτιλίας στην Ελβετία. Μπορεί να φτιαχτεί, αλλά δεν θα φτουρήσει.
Προς το παρόν ο αρχιτέκτονας του ματωμένου συνεδρίου ραδιουργεί ενόψει αυτοδιοικητικών. Σε χρόνο dt έχουν ανακοινωθεί κάμποσα δημοτικά ή περιφερειακά σχήματα, ενώ ο μέγας στόχος είναι να αποκλειστεί ο επάρατος από την Περιφέρεια Αττικής. Στόχος καθόλα ρεαλιστικός εάν η ομάδα έπαιζε με πλήρη και συμπαγή την 11άδα, αλλά δυστυχώς οι μισοί πήραν μεταγραφή για αλλού και οι άλλοι μισοί πάνε να παίξουν όλοι σε θέση αριστερού εξτρέμ. Με μόνους τους προεδρικούς στην άμυνα, στον άξονα και στα δεξιά, η ομάδα θα πάει σφαγμένη σαν την Αργεντινή.

Τελικό συμπέρασμα: Έρχεται και γαμώ τα καλοκαίρια, καλύτερο ίσως κι από το περσινό…

Advertisements

Σχόλια»

1. Iron felix - 07/07/2010

ενδιαφέροντα τα σχόλια σου, δυστυχώς όμως πολλά δεν μπορούν να συζητηθούν δημόσια με ηλεκτρονικό τρόπο.
θα μπορούσες μόνο να αναφέρεις τον κρυφό καθοδηγηττης τάσης Παπακωνσταντίνου;

syrizitis - 07/07/2010

Δεν είπα κρυφός, είπα αφανής. Αναζήτησέ τον στα μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ που αποχώρησαν μετά τον Οκτώβρη του 1989. Διαθέτει και συγγενική σύνδεση με τον Περισσό.

2. Κώστας Παλούκης - 07/07/2010

δυό λόγια για τη στάση του χώρου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΝΑΡ. Πρώτον, οι Παπακωνσταντίνου κλπ δε διαχωρίζονται από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Αντίθετα είναι οι βασικοί θιασώτες του εγχειρήματος μέσα στο ΝΑΡ. Επίσης, συνιστούν κομμάτι της πλειοψηφούσας τάσης στις τελευταίες συνδιασκέψης της οργάνωσης. Δεύτερον, το ΝΑΡ όταν αναφέρεται στον τρίτο αντικαπιταλιστικό πόλο αντιπαραθετικά με ΣΥΝ και ΚΚΕ δεν το κάνει για λόγους μικροπολιτικούς, αλλά γιατί υπάρχουν σημαντικές προγραμματικές και στρατηγικές διαφορές. Και είναι καλό να βλέπουμε την αριστερά όχι με όρους σκακιού, αλλά με όρους πολιτικής, γιατί έτσι αυτο-απαξιωνόμαστε. Αυτές οι διαφορές που αφορούν κυρίως ζητήματα στάσης απέναντι στην ΕΕ και στο συνδικαλιστικό κίνημα φαίνεται για πρώτη φορά ότι είναι δυνατόν να ξεπεραστούν. Και αυτό γιατί δυνάμεις του ΣΥΝ/ΡΙΖΑ έχουν μετατοπιστεί αρκετά προς απόψεις της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Θυμίζω τη στάση απέναντι στο Μάαστριχτ, τη τοποθέτηση του Π. Λαφαζάνη για αντικαπιταλιστική δράση λίγο πριν το Συνέδριο του ΣΥΝ κλπ. Θυμίζω την σοβαρή μετατόπιση ΣΥΡΙΖΑίων που δρουν μέσα στο συντονισμό των πρωτοβάθμιων σωματείων, στην τοποθέτηση απέναντι στην ΓΣΕΕ που είναι βασική τοποθέτηση του ΝΑΡ μέσα στο εργατικό κίνημα εδώ και χρόνια κλπ. Ταυτόχρονα, υπάρχουν διαδικασίες και μέσα στο ΚΚΕ, καθώς αγωνιστές όπως στον Πειραιά και αλλού αποστασιοποιούνται και πλησιάζουν τον Συντονισμό Πρωτοβάθμιων σωματείων, ενώ οι διαβουλεύσεις για τις εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση θα προκαλέσουν και άλλα αριστερά ρήγματα στο ΚΚΕ τόσο στη βάση όσο και σε κομμάτια της ηγεσίας. Ταυτόχρονα, τόσο το ΝΑΡ όσο και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πράγματι έχει μετατοπιστεί όχι σε καθαρά στρατηγικά ζητήματα, αλλά σε ζητήματα τακτικής και συμμμαχιών. Θέτει πια ανοιχτά τη συνεργασία όλης της αριστεράς στους κοινωνικούς χώρους, δηλαδή σωματεία, συνελεύσεις κατοίκων, κλπ. Αυτό το έκανε και παλιότερα βέβαια, όταν για παράδειγμα καλούσε ως Πρωτοβουλία Αγώνα 2003 σε κοινή πορεία το Κοινωνικό Φόρουμ και την Πρωτοβουλία Γένοβα και τότε εισέπραττε από το Κοινωνικό Φόρουμ την απάντηση ότι το κίνημα είναι το ίδιο και όποιος θέλει έρχεται σε αυτό. Αναζητά την ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης και σύνθεσης και δεν εμμένει σε διαχωρισμούς μέσα στο κίνημα. Οι συνθήκες δηλαδή είναι τέτοιες που ξεπερνάνε τις συγκολλητικές ουσίες του παρελθόντος και δείχνουν το μέλλον. Το ΝΑΡ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα είναι πολύ πιθανόν πρωταγωνιστές σε μια διαδικασία συγκρότησης μιας άλλης αριστεράς εφόσον οι συγκολλητικές ουσίες είναι πραγματικά πολιτικές συμφωνίες σε αντι-ΕΕ, αντικαπιταλιστική κατέυθυνση, αντι-ΓΣΕΕ/ΠΑΜΕ τοποθέτηση με όρους δημιουργίας ενός Νέου Εργατικού Κινήματος και όχι βέβαια τα φοιτητικά χρόνια του καθενός. Και αυτή είναι η κατεύθυνση του ΑΝΤΑΡΣΥΑ συνολικά. Το πρόβλημα με τους ΝΑΡίτες και μέλη του ΑΝΤΑΡΣΥΑ που υπογράφουν το κείμενο είναι καταρχήν ότι λειτουργούν κατά μόνας και όχι συλλογικά και κατά δεύτερον εκφράζουν προσωπικές απόψεις. Θυμίζω ότι το ΝΑΡ επίσημα ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση της ΚΟΕ για διάλογο. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπάρχουν σοβαρές κινήσεις και διεργασίες στα κοινωνικά και πολιτικά μέτωπα στη βάση δηλαδή που θα δείχνουν ότι είναι δυνατή και αποδεκτή μια τέτοια πορεία σύγκλισης, που θα κάνουν πράξη στη β΄ση μια τέτοια πορεία. Αλλιώς όλα τα άλλα είναι λόγια να αγαπιώμαστε… Η αντιπαράθεση και η ανάγνωση των διαφωνιών με όρους πολιτικούς και όχι με αφοριστικές τοποθετήσεις τύπου «σεχταριστές» από τη μία ή «οππορτουνιστές», «υποταγμένοι» κλπ από την άλλη, όπως και η ανάγνωση των πρωτοβουλιών πάλι με όρους πολιτικούς και όχι με όρους απολιτίκ σα να πρόκειται για παιχνίδι παραγόντων/σκακιού θα συμβάλλουν καταλυτικά στο διάλογο και στην κίνηση. Ίδωμεν…

3. Ντία - 07/07/2010

Πότε θα σταματήσετε να διώχνετε τον κόσμο της αριστεράς μ’ αυτά τα κηρύγματα μίσους;

syrizitis - 07/07/2010

Σε αυτό το μπλοκ αναφέρεσαι;

Ντία - 07/07/2010

Σ’ αυτό ακριβώς. Και για του λόγου το αληθές:
» Εν αναμονή της λοιπής παρουσίασης των ομιλιών από την ΕΟΣ (που ως γνωστόν παρουσιάζει μανιωδώς κάθε επεισόδιο ψυχικού κλονισμού του ρετιρέ της Κουμουνδούρου), μπορούμε να κάνουμε κάποια πρώτα σχόλια:

Συγκινητική ήταν η παρουσία του Ν. Βούτση και του Χ. Παπαδόπουλου από την ντριμ τιμ της ΠΓ της ΚΠΕ του ΣΥΝ. Με έκδηλα τρομαγμένο βλέμμα για το πού το πάνε οι μπαγάσες (όχι οι εμπνευστές, οι άλλοι)… Συνεπικουρούμενοι από τον εμφανώς ζοριζόμενο Γ. Μπανιά, καθότι η πολυετής αναγνώρισή του ως μεγάλου τροχονόμου, συνομιλητή των όλων, συντονιστή των πάντων, γνώστη ορατών τε και αοράτων, προγνώστη του σύμπαντος, συνδετικού κρίκου, ψυχή της ενότητας, φωνή της συναίνεσης, διδάσκαλου της τακτικής κλπ κλπ, τίθεται εν αμφιβόλω.»
Για ταξικούς εχθρούς μιλάτε μ’ αυτό το ύφος ή για συντρόφους; Ξέρετε πόσος κόσμος τα διαβάζει αυτά και απογοητεύεται;

syrizitis - 07/07/2010

Μιλάω για ανθρώπους με τους οποίους πολιτικά μπορώ να συνυπάρξω, αλλά τους οποίους έχω ταυτόχρονα φοβηθεί για την ίντριγκα, το ψέμα, τον χειρισμό, την εξόντωση εσωκομματικών αντιπάλων, την διαβολή διά της προπαγάνδας κοκ.
Επειδή είσαι στον ΣΥΝ και υπερασπίζεσαι τις επιλογές της ηγετικής ομάδας, αποκλείεται να μην έχεις καταλάβει κάτι κι εσύ (θα άκουσες τα περί Παλαβάνου, Ναπολέκου, άπλυτων και βρωμιάρηδων γκρουπούσκουλων κοκ).
Κατά τα άλλα, αν αφαιρέσουμε την ειρωνία, τι από όλα αυτά που γράφω είναι λάθος;

4. Ντία - 07/07/2010

Είναι λάθος το ξεκατίνιασμα και η δίκη προθέσεων. Συντροφικά , σκέψου το.

5. Ανώνυμος - 07/07/2010

Ο κόσμος Ντια απογοητεύεται γιατί είναι αλήθεια δυστυχώς αυτά και όχι για το ύφος που λέγονται.
syriziti πως μπορείς να λες ότι μπορείς να συνυπάρξεις πολιτικά με ιντριγκαδόρους,ψεύτες,με ανθρώπους που φοβάσαι;
Αυτοί που εδώ και δύο περίπου χρόνια έχουν κατεδαφίσει ότι καλό στο Συριζα,που έδειξαν στα δύσκολα ποια είναι τα όρια τους, δηλαδή μηδενική ικανότητα ανταπόκρισης στις κρίσιμες καταστάσεις,πως γίνεται να τους εμπιστευτείς; Αυτοί διώχνουν και απογοητεύουν τον κόσμο.

6. Νέο ΕΑΜ - 07/07/2010

Απαντώ στο άνω ερώτημα: «Και με το διάολο ακόμα, αν…» στον έρμο το Βούτση θα κολλήσουμε που ίντριγκα στην ίντριγκα στο τέλος τα σκατώνει; Γιατί τα χει σκατώσει μωρέ σ. Ντια η ηγεσία… Τόσες διαψεύσεις σε τόσο σύντομο χρόνο;
Όσο για τον σ. Παλούκη: Για εμένα που απλώς γνώρίζω το ΝΑΡ, δεν έχει καμιά σημασία το «πως θα εξηγήσετε τη στροφή» ή ακόμα το «πόσων μοιρών είναι η στροφή». Η πλειοψηφία του κόσμου δεν είναι ΝΑΡ (και μάλλον δεν είχε καν την τύχη να το γνωρίσει όπως εγώ, μέσα από τα φοιτητικά αμφιθέτρα).
Η κοινή δράση της αριστεράς για την οργάνωση της πάλης των εργαζομένων και του λαού είναι το ελάχιστο και αυτονόητο για κάθε κοινό νου (και ως αυτονόητη ανάγκη υπήρχε και πριν απ’ το ΔΝΤ). Τόσο αυτονόητο που αν η ιστορία ακολουθούσε τη λογική, δε θα έπρεπε καν να το συζητάμε.
Άντε βιαστείτε να πάμε παραπέρα.

7. Wittgenstein's Poker - 08/07/2010

ΑΣΚΗΣΗ ΛΟΓΙΚΗΣ για τον οικοδεσπότη και όλους εμάς τους εραστές αυτού του blog.
Σημείο 1:
Η Μαριλή Μαργωμένου, σε μια νέα έκρηξη ‘Τατιανογραφίας’, στην έγκυρη Καθημερινή, ‘γελοιοποιεί δια της πλαγίας’ τινές άλλες ‘περσόνες της Αριστεράς’ όπως τον Μπομπ Σφουγγαράκη – Ν. Βούτση και τον μεγάλο τροχονόμο -Γ. Μπανιά.
Σημείο 2:
Ο syrizitis μέχρι σήμερα, με την εύστοχη πένα του, δεν αφήνει αναπάντητες τις περί Αριστεράς ‘Τατιανογραφίες’ της κορυφαίας, στο είδος της, δημοσιογράφου.
Ερώτημα:
Τι θα κάνει ο syrizitis;
θα απαντήσει, αποστομώνοντας και αυτή τη φορά τη Μαριλή Μαργωμένου, δικαιώνοντας έτσι την αρχή του επαγωγικού λογισμού,
ή
θα σιωπήσει, ακολουθώντας την ακροτελεύτια πρόταση του Wittgenstein στο TLF;

syrizitis - 08/07/2010

Φίλε μου Wittgenstein’s Poker (θα μου επιτρέψεις να σε αποκαλώ φίλο, αν όχι και πνευματικό αδελφό).
Δεν μπορείς να νιώσεις τη χαρά μου που αυτό εδώ το μπλογκ διαβάζεται από θαυμαστές του Ludwig. Θα μου επιτρέψεις ωστόσο την επισήμανση ότι το μεγάλο έργο του μέγιστου Ludwig ήταν το TLP και όχι το TLF (καθότι ήταν Αυστριακός και όχι Ιταλός, Ισπανός ή Πορτογάλος).
Όπως επίσης δεν μπορείς να φανταστείς τη λύπη μου που έχασα το νέο πόνημα της αγαπημένης μου Μαριλούς (που κάνει ομοιοκαταληξία με το κους κους), για τους μεγάλους μας ηγέτες με την αδελφική μεν, δηλητηριώδη δε σχέση. Θα ήθελα να μου στείλεις το λινκ να το απολαύσω, διότι από μια πρόχειρη αναζήτηση δεν το εντόπισα. Όταν το διαβάσω θα μπορώ να απαντήσω πάραυτα στην άσκηση λογικής που πολύ ορθά μου θέτεις.
Όπως καταλαβαίνεις ένας syrizitis ή συριζίτης (βλέπεις το παίγνιο της γλώσσας κατά τον LW;) πραγματώνει πολιτικά τη βασική κινητήρια δύναμη του έργου του Ludwig: Ως άλλος Οδυσσέας ένας συριζίτης περνάει ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη, μην επιλέγοντας καμιά σκρόφα από τις δύο. Ως άλλος Ludwig περνάει ανάμεσα από τον ιδεαλισμό και τον υλισμό καταρρίπτοντας τα κοινά αυτονόητα των φαινομενικά αντίθετων πόλων. Και φυσικά ένας συριζίτης απορρίπτει με συνοπτικές διαδικασίες τα τάχα μεγάλα και άλυτα φιλοσοφικά προβλήματα, μιμούμενος τον μεγάλο διανοητή. Δεν υπάρχουν τέτοια διλήμματα στον Συριζα. Το είπε κι ο Αλέξης στο τελευταίο συνέδριο: Το ναι ή όχι στο ΠΑΣΟΚ, το ναι ή όχι στο ευρώ, το ρήξη ή μετασχηματισμός κοκ, είναι ψευτοδιλήμματα.
Ο επαγωγικός λογισμός με την ελληνική αριστερά και δη με τον Συριζα είναι έννοιες ασύμβατες. Δυστυχώς άλλο τόσο ασύμβατες έννοιες είναι o Συριζα με την τελευταία πρόταση του TLP.
Οφείλω φυσικά να αναγνωρίσω ότι η κεντρική πρόταση του Tractatus Logico-Philosophicus είναι καθοριστική για την αφωνία της αριστεράς και των αριστερών: «Για όσα δεν μπορεί να μιλά κανείς θα πρέπει να σωπαίνει» (Για τους αναγνώστες που δεν είχαν την ευτυχία να γνωρίσουν τον μέγιστο Ludwig). Απαξιώνεται όμως αυτό το σοφό αξίωμα, όταν βλέπει κανείς ένα κάρο φελλούς να κάνουν τους ηγέτες και τις πολιτικές ιδιοφυίες, μόνο και μόνο επειδή έχουν την διεύθυνση ενός κομματικού μηχανισμού, ή ηγούνται μιας ολιγομελούς παρέας που την αποκαλούν συνιστώσα.
Δεν ξέρω αν το έργο του μέγιστου Ludwig μπορεί να επηρεάσει τον κύκλο της Κουμουνδούρου ως άλλοτε διαμόρφωσε τον κύκλο της Βιέννης, ώστε να μειωθεί η πολυλογία και η ακατάσχετη φιλοσοφία με ή άνευ μαλακίας. Ομολογώ όμως ότι η βασική ιδέα του TLP δεν βρίσκει προς το παρόν απολύτως καμιά εφαρμογή στο αγαπημένο μας κόμμα, ούτε φυσικά στην αγαπημένη μας συμμαχία.
Τέλος, εμπνεόμενος από το όνομά σου, που παραπέμπει στη θρυλική δημόσια αναμέτρηση του Popper με τον Wittgenstein, θα ήθελα να καλέσω σε ένα Alavano’s Poker (Anger αν προτιμάτε), τον Αλέκο και τον Αλέξη. Κατανοώ ότι θα έμοιαζε με κλοπή εκκλησίας, αλλά μπορούμε στη θέση του Russell να βάλουμε τον Βούτση. Με μιλημένο διαιτητή, η μάχη μπορεί να ισορροπήσει. Επειδή είμαι σίγουρος ότι το μόνο όπλο του Αλέκου θα είναι καμιά συλλογή ποιημάτων της Βαλαβάνη, ελπίζω να μην ισχυριστεί ο Αλέξης τριάντα χρόνια μετά την μονομαχία, ότι ο Αλέκος του πέταξε στο κεφάλι το βιβλίο, καθώς έκανε ο άθλιος Popper σπιλώνοντας την μνήμη του μεγάλου Wittgenstein.

clou - 09/07/2010

Δεν έχω λόγια..Είσαι η νέα μου ανακάλυψη. Απροπό ο σφουγγαράκης ανένιψε ……….. ……………… ………………. ………….. ………………. …………………….. ……………….. ………….. ……… . …… …… ….. ….. …… ….. ….. δια τα νεαρά των βρέφη!

syrizitis - 09/07/2010

Φίλε clou
Όταν ξαναπάς εκεί που θες, πες μου να ξανάρθω. Syrizitis είμαι, δεν είμαι μαλάκας.

8. Πού το πάει λοιπόν η Πρωτοβουλία; « ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΥΔΑΠ - 08/07/2010

[…] από την ιστοσελίδα “σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ“} Αφορμή για αυτό το σχόλιο στάθηκε η δημοσίευση της […]

9. Πού το πάει λοιπόν η Πρωτοβουλία; | ΕΥΔΑΠ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ - 08/07/2010

[…] από την ιστοσελίδα “σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ“} Αφορμή για αυτό το σχόλιο στάθηκε η δημοσίευση […]

10. Πού το πάει λοιπόν η Πρωτοβουλία; | ΕΥΔΑΠ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ - 08/07/2010

[…] {Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα “σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ“} […]

11. Ili Geri - 09/07/2010

Το ξαναλέω ότι είναι χρησιμες οι αναλυσεις, ρεπορτάζ, «εκμυστηρευσεις», υποθεσεις, «προπαγανδες» … ότι μπορεί να ήταν, να είναι, ή να εξελιχθούν τελος πάντων αυτα που γράφει ο syriziths… και τον ευχαριστώ… πιστευω στην θετική πρόθεση να συμβάλλει στην παραγωγή προτάσεων και στην αναδειξη θετικών και αποδοτικών πρωτοβουλιών.

ΟΜΩΣ θα συμφωνησω και με την Ντία !!!

γιατί απλά η εξαντλητική «αναλυση» δυστυχώς εκφυλίζεται σε όρους «ξεκατινιάσματος» και μαλιστα σε τετοιο βαθμό που ακυρώνει στην συνεχεια -σε κρισιμο βαθμό – οποιαδήποτε ΣΥΝΘΕΣΗ ..

Νομιζω οτι ο πιο προσεκτικός αναλυτης αν του ξεφύγει έστω και λίγο … το «τιμόνι στην γλιστερή κατηφόρα των ευκολων χαρακτηρισμών» .. τότε χάνει και τον «στόχο» … και το «φορτίο» που πασχίζει να μεταφέρει…

Θα προτεινα αγαπητε syriziti να συνθεσεις το εργο σου με την -κατα τη γνώμη μου – συνετή παραίνεση της Ντίας.. !
Το αποτελεσμα θα ήταν πολύ πιο αποδοτικό και ελπιδοφόρο.. θα ηταν κάτι σαν «φάρος» στην τρικυμία της πολυδιάσπασης δυνάμεων, στόχων, προτάσεων, δράσεων και κυρίως…. -κάτι που συστηματικά αγνοείται!!! …. των ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΩΝ !!!
… αυτό ακριβώς δηλαδή που λέει ο Ανώνυμος (07/07/2010) .. η πρόκληση της «απογοήτευσης»..

και τι εννοώ: (το παρακάτω το εγραψα για την ομιλία της Κανέλλη, συγχωρεστε με αν είναι αστοχο ..)

» B R A V O ! ! !
τετοιες ομιλίες
αν καταφερουν να κερδίσουν έστω και μια “πασοκική βουλευτική συνειδηση” ..
είναι κρισιμες, επιτυχείς και ηρωικές.
Μακάρι καθε μερα να έχουμε μια τετοια κερδισμένη συνειδηση…
και ας γίνεται από όλους τους αριστερούς από οποιο “κάστρο” κι αν βρίσκονται …

ο στόχος είναι οι συνειδήσεις λίγων στοχευμενων στην αρχή …
για να πολλαπλασιαστούν στην εξέλιξη σε ποτάμι …
με σεβασμό, αυτοέλεγχο, αξιοπρέπεια πίστη στις αρχές και τις αξίες τις πανανθρωπινες, γενναιότητα και μαχητικότητα.

Επιτελους διακρίνω κάποια “ΣΥΓΚΛΙΣΗ” στην Αριστερά… ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΠΥΡΩΝ εκεί που χρειάζεται και όχι διασπορά ενεργειας, κουράγιου και δημιουργικότητας σε ενδοοικογενιακές κόντρες…)

Οσο για την κάθε «πρωτοβουλία»:
..και με τις δικές μου καλύτερες ευχές !!!

ίσως πρόκειται για την “θεραπεία” της αριστερής διασπαστικότητας ?!

προσμένω και προσδοκώ,
ειλικρίνεια, ορθολογισμό, μαχητικότητα,
αλληλεγγύη, αυτοσεβασμό, δημοκρατικότητα
και …
“εξαφάνιση του τέρατος” που λέγεται ..
ΕΓΩΙΣΜΟΣ..
… ωστε να επιστρέψει ο ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ…

Αγαπητέ syriziti… έχεις τον λόγο, .. το ύφος, .. το ήθος και τον τρόπο για να επιτυχεις ενθουσιασμό χωρίς .. εγωισμό και κατηφορική .. «χαρακτηρισμολογία» ..

12. Wittgenstein's Poker - 09/07/2010

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΟΥ NAVIER

Ο Γάλλος Claude Louis Marie Henri Navier, καθηγητής στην École des Ponts et Chaussées (EPC), θεωρείται ο σύγχρονος θεμελιωτής της Στατικής των Κατασκευών. Το 1826 εκδίδεται το σύγγραμμα του ‘Résumé des leçons données à l’École des Ponts et Chaussées sur l’application de la mécanique à l’établissement des constructions et des machine’s’, που αποτελεί τη πρώτη συστηματική προσπάθεια ανάπτυξης μιας ολοκληρωμένης θεωρίας επίλυσης κατασκευών.

Λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1823, εισηγείται στο σώμα της EPC την κατασκευή ενός μεγαλεπίβολου έργου, την κατασκευή μιας ανηρτημένης γέφυρας στη θέση Hôtel des Invalides, του Σηκουάνα, γέφυρα που θα έμενε στην ιστορία ως Pont des Invalides. Εκπονεί μια εξαιρετική μελέτη, που συμπυκνώνει τις θεωρητικές εργασίες του, αλλά και τη διαθέσιμη γνώση της εποχής. Η μελέτη και η τεκμηρίωση του Navier μαγεύει τους σοφούς της EPC, που την χαρακτηρίζουν ως πρωτοπόρο έργο που καταυγάζει την ισχύ της θεωρίας στο σχεδιασμό των κατασκευών, και που μέχρι τότε βασιζόταν κυρίως σε ημιεμπειρικές μεθόδους. Η εισήγηση και η μελέτη του Navier γίνονται ασμένως αποδεκτές από τις Αρχές του Παρισιού και έτσι ξεκινά η κατασκευή.

Λίγους μήνες όμως πριν αποδοθεί η γέφυρα στην κυκλοφορία, οι κατασκευαστές εντοπίζουν με τρόμο, ρωγμές στους λιθόδμητους πυλώνες ανάρτησης και στα σώματα αγκύρωσης των καλωδίων. O Navier προτείνει μέτρα ενίσχυσης της κατασκευής, αλλά ο φόβος και πανικός οδηγεί τους επενδυτές και τις Αρχές του Παρισιού να κατεδαφίσουν την γέφυρα. Το σώμα της EPC δέχτηκε ανελέητη κριτική για αυταρχικό ελιτισμό και υπερβολική προσκόλληση σε αφαιρετικά θεωρητικά μοντέλα. Βεβαίως, οι παράμετροι που υποτιμήθηκαν στο σχεδιασμό του Navier είναι σήμερα γνωστές, αλλά αυτό είναι αντικείμενο άλλου blog. Όπως βεβαίως είναι γνωστό, ότι οι τοπικές ή καθολικές αστοχίες κατασκευών έχουν οδηγήσει τις κοινότητες των μηχανικών σε ‘κρίσεις’ και ‘αλλαγές παραδειγμάτων’.

Βεβαίως ο Αλαβάνος δεν οφείλει να γνωρίζει τον Navier και το Pont des Invalides, αλλά ο Γ. Μπανιάς, ο Ν. Βούτσης και ο Α. Τσίπρας, ως πολιτικοί μηχανικοί, είναι αδικαιολόγητοι. Το ενέργημα της Αριστεράς (ή του σχεδιασμού, με όρους μηχανικού) οφείλει, αφενός να ξεπερνά τη ‘διχοστασία’ θεωρίας και πράξης και αφετέρου να διδάσκεται από τις τοπικές ή καθολικές αστοχίες. Αλλιώς, το ενδεχόμενο ‘αλυσιδωτής κατάρρευσης’ θα φαντάζει μοιραίο και αντί το φάντασμα του κομμουνισμού να στοιχειώνει τις γερασμένες δυνάμεις της Ευρώπης, το φάντασμα του Navier θα κυνηγά τους αριστερούς. Δεν αρκούν μόνο τα ποιήματα της Νάντιας και οι ‘έξυπνες’ τεχνικές του Νίκου για την κατασκευή της γέφυρας. Το ενέργημα της Αριστεράς θέλει διαίσθηση, γνώση, σύνθεση, φαντασία και δράση.

ΥΓ1. Αδελφέ syriziti, ευπρόσδεκτη η διόρθωση για το TLP (βεβαίως όπως γνωρίζεις το TLP δεν είναι ο πρωτότυπος τίτλος).

ΥΓ2. Μια από τις απαντήσεις στην προηγούμενη άσκηση λογικής είναι: Σίνα 16.

13. kanali - 09/07/2010


Πού νομίζουμε ότι θα πάει όλη αυτή η συσσωρευμένη βία που υφίστανται οι πολίτες;
Πού νομίζουμε ότι θα εκτονωθεί όλος αυτός ο τεράστιος θυμός που γεννάει η αδικία;
Πού νομίζουμε ότι θα χυθεί όλη αυτή η οργή που παράγει η ανεργία, η φτώχεια, η ακρίβεια, η παρακμή, η αλαζονεία, το ψέμα, και μάλιστα σε ποια πολιτική συγκυρία;
Στη συγκυρία όπου οι αριστεροί, ενώ θέλουν να γνωρίσουν στον κόσμο τη φιλία, αυτή της αταξικής κοινωνίας, όπως λέει και ο Μπρεχτ, δεν μπορούν να είναι φίλοι μεταξύ τους; Αλληλοσπαράσσονται, με τεράστια ίδια ευθύνη, την οποία και θα αποδώσει σίγουρα η ιστορία.
Πού νομίζουμε ότι θα πάει αυτό το κύμα;
Όσοι νομίζουν ότι θα σκάσει, πριν σαρώσει την ακτή, πλανώνται πλάνην οικτρά.
Από εδώ, από την αίθουσα του κοινοβουλίου, που νομίζω ότι λίγοι έχουμε καταλάβει ότι ο ναός της δημοκρατίας, στη συνείδηση του μέσου Έλληνα, είναι ναός διαπλοκής, της συναλλαγής και ρεμούλας, από εδώ λοιπόν προειδοποιώ:
Σύντομα θα ζήσουμε στιγμές αποκάλυψης!

Σοφία Σακοράφα

Δεν είναι απλά μια αρνητική ψήφος. Είναι, ολόκληρο το κείμενο, ένα αξιοπρόσεκτο κείμενο.

14. NIKOS - 09/07/2010

Μήπως να σοβαρευτούμε;
Ρωτούν «ποιος ο αφανής καθοδηγητής» και απαντάτε σαν ήρωας του Λε Καρέ στη σελίδα… 32!
Γιατί στα κατασκοπικά στη σελ…. 162 ή 237 υπάρχει «απαντηση». Στα πολιτικά κείμενα που συνωμοσιολογούν υπάρχουν…. τατιανίστικσ. Αυτός που έχει «συγγενική σχέση με κάποιον στον Περισσό».
Δηλ. ο Τζιαντζής!
Και τώρα που το λύσαμε ας κάνω και μια δυο ερωτήσεις:
Η συγγενική του «σχέση» που λέτε κι εσείς δεν είναι ένας -αξιόλογος ή μη δεν έχει αυτή τη στιγμή σημασία- που τον ξεπέταξαν στο τελευταίο συνέδριο του ΚΚΕ;
Και ο Παπακωνσταντίνου δεν ειναι αυτός που έγραψε στο ΠΡΙΝ (κάντε γουγλάρισμα να το βρείτε) ότι δεν μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη στον Αλαβάνο γιατί άλλαξε ενμ ια νυκτί, σε συνεννόηση με τον Φλωράκη, και χωρίς να το γνωρίζει η ΚΕ του ΚΚΕ, τη θέση τπυ συγκεκριμένου κομματος για την ΕΕ;
Άρα; Προβληματιστείτε, συνωμοσιολογήστε αν θελετε μετά λόγου γνώσεως αλλά μην παίζετε εν ου παικτοίς.
Όλοι σας, από τον Τσίπρα μέχρι τον Λαφαζάνη κι από τον Αλαβάνο μέχρι τον Κουβέλη, συμπεριλαμβανομένων των ΕΟΣ, πρασινοκόκκινων κλπ «ενεργών πολιτών», μιλάτε εκτός κόσμου με διακύβευμα (τι ωραία λέξη!) τα κονδύλια της κρατικής επιχορήγησης στα κόμματα και τις καρέκλες.
Δεν έχουν σημασία πλέον οι προθέσεις, έχει σημασία μόνο ένα: τι λες, πώς αντιδράς, πώς ενώνεις, στον αγώνα κατά του νέου μεσαίωνα.
Και εκεί, εσείς και οι εκ Περισσού ορμώμενοι, αποδεικνύεστε λίγοι. Για αυτό κάνουν πάρτι οι Γιωργάκηδες και οι Λοβέρδοι.
Αλήθεια, στο περίφημο «δια ταύτα» έχετε μια «μικρή», προσωρινή έστω, απάντηση;

syrizitis - 10/07/2010

Ζητάς αδιανόητα πράγματα: Εγώ δεν πρόκειται να σοβαρευτώ. Αλλά καλά εγώ πες ότι είμαι βαρεμένος και μαλάκας. Το πρόβλημα είναι ότι και τα επιτελεία δεν σοβαρεύονται είτε είναι της μεγάλης αριστεράς, είτε της μικρής που νομίζει ότι καθοδηγεί το κίνημα επειδή περιφέρει ένα πανό σωματείων. Για μένα είναι καλύτερο να μην σοβαρεύεσαι και να το δηλώνεις, παρά να περνιέσαι για πολύ σοβαρός παραμένοντας στο βάθος ανυπόληπτος ή και γελοίος.
Επειδή άνοιξες θέμα με τον Λε Καρέ. Ο Λε Καρέ αν έκανε μια τομή στο κατασκοπευτικό μυθιστόρημα ήταν η απόρριψη του ευκολοχώνευτου σχήματος «βρες τον δολοφόνο». Ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που ο Τσάντλερ έβαλε την Αγκάθα Κρίστι στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, διδάσκοντας τι θα πει πραγματική αστυνομική λογοτεχνία. Σημασία δεν έχει το ποιος, αλλά η πλοκή, η ιστορία, ο τρόπος που εξελίσσεται. Η δεύτερη γενιά του αστυνομικού και του κατασκοπευτικού μυθιστορήματος ξεπέρασε οριστικά το λαϊκίστικο στοιχείο της τελικής έκπληξης. Αν διαβάσεις συστηματικά Λε Καρέ από τα πρώτα μέχρι τα τελευταία του έργα θα καταλάβεις τι εννοώ.
Συμπερασματικά και φιλικά λοιπόν στο λέω, θα έπρεπε να παρομοιάσεις την απάντησή μου με κανένα βίπερ του Ζεράρ Ντε Βιλιέ ή καμιά ιστοριούλα του Κόναν Ντόιλ και όχι με τον κορυφαίο στο είδος του Τζον Λε Καρέ.
Για τα υπόλοιπα που λες, περιμένω τη συνιστώσα Π.Π. που αμείλικτα ξεσκέπαζε (;) τον απατεώνα Αλαβάνο επί Φλωράκη (έλα ρε Πέτρο, κι εμείς στο ίδιο κόμμα ήμασταν, άστο να πάει στο διάολο…), να κάνει το ειλικρινές βήμα και να πει πού πρέπει να οδηγηθεί αυτή η πρωτοβουλία. Αλλιώς δεν κάνει κι αυτός τίποτε περισσότερο από αυτό που κάνουν αυτή τη στιγμή και ο Λαφαζάνης και ο Αλαβάνος και οι λοιποί ρεφορμιστές. Γιατί άμα πρόκειται να εξαντληθεί η πρωτοβουλία σε ανεύρεση νέων ισορροπιών, συγνώμη, αλλά αυτό είναι παίξιμο εν ου παικτοίς. Και μάλιστα ούτε καν στον χώρο του ΣΥΝ ή του Συριζα, αλλά στον …τεράστιο χώρο του ΝΑΡ.
Τέλος την καραμέλα της κρατικής επιχορήγησης κάντην τσίχλα. Η επαναστατική αριστερά βλέποντας το χάλι του Συριζα, αποφάσισε ότι το όλο πείραμα του Σύριζα είχε να κάνει με μάνεϊ. Σιγά σιγά ρε παιδιά. Δεν βρήκατε τον μήνα που θρέφει τους έντεκα. Κι όσο κι αν σας απογοητεύει η πραγματικότητα, η αλήθεια είναι ότι η επιχορήγηση έπαιξε πολύ δεύτερο ρόλο στα γεγονότα του Συριζα. Σόρρυ για το ξενέρωμα, αλλά πέρα από την ίντριγκα, υπάρχει κι η πολιτική. Εκεί ήταν η εκτίναξη του Σύριζα, εκεί είναι και το βούλιαγμά του. Άμα το λήξουμε από αυτή την άποψη, τα υπόλοιπα τα συζητάμε.
Παραμένοντας αθεράπευτα ασόβαρος και ασυγχώρητα χλευαστής…

15. Δ.Υ. - 10/07/2010

Καλησπέρα αγαπητέ. Διαβάζοντας το κειμενάκι σου έχω την άποψη ότι λίγο πολύ βλέπουμε μια από τα ίδια : λίγο από ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΝΑΡ, τη συμμαχία ΚΟΕ- Αλαβάνου κ.λ.π. , άντε και για πρώτη φορά λίγο από Αριστερά Ρεύμα. Πάλι οι ίδιοι και οι ίδιοι, κανένας σοβαρός Πασόκος, κανένας οικολόγος, κανένας αναρχικός; Νιέντε! Απότι κατάλαβα όλοι λίγο πρώην ΚΝΕ .
Ακόμα κάτι δευτερεύον: το κάρφωμα του Ν.Β. το καταλαβαίνω. Τόσα χρόνια γραμματέας, στέλεχος ( αλήθεια δεν είχε πεί ότι αποσύρεται; ), του Χριστόφορου Παπαδόπουλου ειλικρινά όχι. Και στο συνδικαλισμό των τραπεζουπαλλήλων ήταν και στο Δίχτυο έλαβε μέρος κ.λ.π. Δηλαδή μέσα σε διάφορα κινήματα ενεργό μέλος. Απόσο ξέρω τουλάχιστον έτσι;
Ά διάβασα αλλού το σχόλιο σου για την φοβερή είδηση <> και συμφωνώ απόλυτα!
Φιλικά και συντροφικά!

16. Δ.Υ. - 10/07/2010

εννοούσα την είδηση ο Αλαβάνος περπάτησε με το μπλόκ των Α-Α στην χθεσινή πορεία

17. Σώτος Τριανταφύλλου - 10/07/2010

Πάντως ρε παιδιά κάπου έχει δίκιο η Ντία και όλα τα άλλα παιδιά που ζητάνε πολιτικότερα σχόλια. Παρότι λάτρης προσωπικά δεν μπορώ να μην παραδεχτώ ότι το σκάκι,
εμ ελιτίστικο άθλημα είναι, εμ δεν γίνεται να συζητάμε γιά πολιτικά με σκακιστικά μοντέλα. Όσο το έπραξα μέα κούλπα.

Προσωπικά και πάλι έχω κατ΄επανάληψη τονίσει ότι κάθε θέμα πρέπει να το προσεγγίζουμε με τους δικούς του όρους. Εσωτερική κριτική που λέγαμε παλιά επί μαρξισμού. Ρωτάω λοιπόν, πότε όλοι αυτοί οι πολλοί και ποικίλοι ηγέτες της αριστεράς μίλησαν πολιτικά; Ε; Γιά πέστε ρε παιδιά, πότε;

Καλά, εντάξει το αφήνω. Πάντως, οι αιτιάσεις του βιττγκεσταΐνικού συντρόφου δεν ισχύουν, καθότι όλα αυτά τα άτομα στα οποία αναφέρεται (και πάμπολλα άλλα, νααα οι πολ. μηχ. στην αριστερά όλων των ειδών) ζαμαί των ζαμών δεν ασχολήθηκαν με το αντικείμενο. Γιά αυτό άλλωστε τους λουζόμαστε έκτοτε. Ως ανεπρόκοπους και πανάσχετους.
Από δομικά δεν έχουν ιδέα. Από κει και πέρα, πως και γίνεται η αριστερά να παράγει και αναπαράγει τέτοιους ηγέτες χρήζει πράγματι εξήγησης. Στα πλαίσια, εννοείται, του ιστορικού ματεριαλισμού. Κάθε συμβολή δεκτή!

Επειδή επίσης θα είχα ήδη πάρει πλήρη σύνταξη ακόμα και με τα εξοντωτικά κριτήρια Λοβέρδου, αν ήταν ένσημα τα πακέτα Άσσος και Έθνος (σκέτα, εννοείται) που κάπνισα κάνοντας φράξιες και λοιπά πολιτικά (λέμε τώρα) αποτέτοια ας μου επιτραπεί μία φορά η παρέκλιση από τον πολιτικό πολιτισμό και την ευπρέπεια του παρόντος ιστολογίου. Στο σύντροφο λοιπόν που λέει γιά τους ρεφορμιστές κλπ σωστά, θα απαντήσω , όσο τουλάχιστον αφορά τον ΕΟΣ που ξέρω κάτι δεκαετίες και εμέ προσωπικά, γιά τους άλλους ας πει όποιος νομίζει, ό,τι νομίζει:

άντε παραπέρα μωρή λινάτσα.

‘Οχι γιατί είμασταν τίποτα επαναστάτες ή δεν ξέρω τι, αλλά ρε φίλε χαλάσαμε τη ζωή μας στην κόντρα με όλους αυτούς τους κυρκοφλωράκηδες. Μαζέψου λοιπόν και πάνε κάνε φασαρία στις ηγεσίες και τους παρατρεχάμενους κι όχι σ΄αυτούς που είχαν τη λιγότερη ευθύνη και εν πάση περιπτώσει την έχουν αναγνωρίσεικαι προσπαθήσει να βγάλουν κάνα συμπέρασμα.
Διότι τους κυρκοφλωράκηδες δεν θα πάψουμε όσο ζούμε να τους σκατοψυχίζουμε εφόσον απλούστατα έστειλαν ένα έκατομύριο κόσμο που ήταν διαθέσιμος το 74 -75 στο σπίτι του και παράδοσαν την αριστερά στη μπουρζουαζία.
Με τη συμβολή βεβαίως πολλών και διαφόρων που είναι σήμερα στα πράγματα της αριστεράς.
Δεν έγινε έτσι; Πως έγινε δηλαδή;

‘Οχι, δεν είναι αυτά τα ρέστα που ζητάει κανείς σήμερα από αυτούς. Είναι αυτά που λέγονται στο παρόν και τόσα άλλα παρεμφερή ιστολόγια, όπως και τις γνωστές σε όλους μας; συζητήσεις γιά τα τεκταινόμενα.
Αυτά επί του παρόντος και θα επανέλθω με ένα εναλλακτικό μοντέλο αντί γιά το σκάκι, πιό πολιτικό και κατάλληλο ίσως γιά τις περιστάσεις, στο πνεύμα της εσωτερικής κριτικής που είπα στις αρχές του παρόντος.
Νάστε καλά, τα λέμε σύντομα.

18. Αρης Παρασκευοπουλος - 12/07/2010

ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΙΠΟΥΝ ΤΑ ΦΟΡΟΥΜ ..
Συντροφοι
μεχρι τωρα ειχαμε την προσπαθεια για πλατυ μετωπο , απο τους προερχομενους απο το ΣΥΡΙΖΑ , οι οποιοι προς το παρον εχουν μεινει στο επιπεδο της διοργανωσης συζητησεων , τωρα εμφανιζεται και η «πρωτοβουλια» ,αρχικα να ξεκαθαρισω πως θεωρω , οτι κινειται στην κατευθυνση της «πολιτικης ενοτητας» της αριστερας ειναι στη θετικη κατευθυνση χωρις αμφιβολια, αλλα η κοινωνια δεν χρειαζεται ομιλους πολιτικου και ιδεολογικου προβληματισμου , χρειαζεται πολιτικο προταγμα ,και ορατο πολιτικο στοχο , το προταγμα και τον στοχο που οι υπαρχοντες σχηματισμοι της αριστερας αδυνατουν να δωσουν , για διαφορετικους λογους ο καθενας . Η κοινωνια χρειαζεται μια αριστερα που θα μπορεσει να αντισταθει στην αποκλιμακωση των αγωνων απο τους εργατοπατερες , που θα πολιτικοποιησει και θα κλιμακωσει τους αγωνες , που δεν θα σερνετε καθε φορα πισω απο τις «για να βγαλουμε ην υποχρεωση» απεργιες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ που αποδεδειγμενα πλεον αποκλιμακωνουν και αποσυσπειρωνουν .
Βρεθηκα στην εκδηλωση της Δευτερας αλλα ειπα πως δεν θα παω στην επομενη , γιατι αυτο που περιμενα ηταν ενα καλεσμα για κοινη δραση στα κυρια ζητηματα αυτων των ημερων , κωδικοποιημενα περιμενα
1.να δηλωσουμε πως ειμαστε ολοι ναυτεργατες !
στα λιμανια διακυβευεται το δικαιωμα στην απεργια
2.να δηλωσουμε πως ολοι μαζι συμμετεχουμε στην πεση που ασκουν ομαδες πολιτων στους βουλευτες του ΠΑΣΟΚ , οποιαδηποτε ρωγμη στο μπλοκ εξουσιας ειναι υπερ του κινηματος .
3.παρσιμο πρωτοβουλιας για περικυκλωση της βουλης και παραμονη εκει για ολη την διαρκεια της ψηφισης του νομοσχεδιου που διαλυει την ασφαλιση .
Αντι για πρωτοβουλιες ειδα ενα καινουργιο φορουμ προβληματισμου και καταθεσης των εσωψυχων ενταγμενων και ανενταχτων αριστερων , λυπαμαι αλλα τους συντροφους Μπιτσακη και Παπακωσταντινου τους διαβαζω ετσι κι αλλοιως και με τον συντροφο Κορτζιδη εχω βρεθει σε ολυς τους αγωνες που εδωσε ο δημος Ελληνικου , για ποιον λογο να τρεχω σε συνεδριασεις καλοκαιριατικα ? (α και μην ξεχασω τα εσωψυχα γενικα αοριστα περι ενοτητας δεν με αφορουν, και απ οσο εχω καταλαβει δεν αφορουν και την κοινωνια)
Συντροφοι ο πρωτος γυρος εκλεισε με την ψηφιση του ασφαλιστικου ο δευτερος γυρος ερχεται με τις αυτοδιοικητικες εκλογες , ο τριτος γυρος θα ειναι ο βαρυς χειμωνας που μας περιμενει , (βεβαια παντα η τροικα και η κυβερνηση των ΔΟΣΙΛΟΓΩΝ μπορει να μας εκπληξουν)παραμενω με την ελπιδα οτι ως τοτε θα εχουμε γινει σοφοτεροι απο τον πολυ προβληματισμο ολων .

Αρης Παρασκευοπουλος

σταλθηκε στο http://enosy.blogspot.com στις
09 Ιουλίου 2010 7:34 μ.μ. και δημοσιευθηκε σημερα.

19. QQ - 13/07/2010

ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΥΖΗΤΑΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΤΗΣ ΠΑΕ ΠΑΟ ΑΠΟ ΤΕΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΣΥΝ ΝΙΚΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟ ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ Η ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΕΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΣΥΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΧΤΥΠΜΗΑ ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΑΦΟΥ ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΜΟΝΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΑ ΗΘΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΕ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ ΚΡΙΣΗΣ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ….

20. raskolnikov - 13/07/2010

κι εγώ που είμαι ΑΕΚ… θέλω Αλαβάνο…

21. clou - 16/07/2010

Κομπλεξικός είσαι ρε φίλε; Ποιό ακριβώς είναι το πρόβλημα σου δεν κατάλαβα και με λογόκρινες.Κρίμα και τα κείμενά σου είναι καλά.

22. Πού το πάει λοιπόν η Πρωτοβουλία; « ΕΥΔΑΠ ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ - 18/07/2010

[…] {Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα “σκέψεις για τον ΣΥΡΙΖΑ“} […]

23. notmymail - 28/07/2010

2η συγκέντρωση του “του βήματος διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς”: Το re-union της συμβιβασμένης γενιάς των 50+

Πολύ πρώην, πολλοί πρώην και ως συνήθως και πολύ μακριά από την κοινωνία. Από όλα έχει ο μπαχτσές. Μέχρι και τον πρόεδρο του ευρηματικού σε αφίσες των αρχών της δεκαετίας του 1990, Α.Κ.Ε.Π . Όλη η γενιά του συμβιβασμού και της ήττας. Αυτό ήταν συνοπτικά το 2ο re-union παλαιών συμμαθητών και φίλων που έχουν είτε ως χόμπι, είτε ως επαγγελματική ενασχόληση την αριστερά «τους». Αυτό που λέγεται και αριστερό βήμα διαλόγου για την ενότητα (χωρίς πολύ κοινή δράση αλλά με αρκετή εικαστική παρέμβαση).

Την ώρα που μιλούσαν ενότητα για την ενότητα(η μεγαλύτερη μπαρούφα και θα σχολιαστεί παρακάτω με μία κλασσική ρήση), για τους φίλους τους καλλιτέχνες, και γενικά συζητήσεις που θα ταίριαζαν είτε σε χαβαλοπαρέες, είτε σε συζητήσεις για την τέχνη τον 19ο αιώνα, την ακαδημαϊκή κοινωνιολογία είτε σε group therapy..

..εκείνη την ώρα, 200 μέτρα ποιο κάτω, οι επιτυχόντες του ΑΣΕΠ 2008 είχαν κάνει κατάληψη στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους. Για όσους μίλησαν μαζί τους, εκεί ήταν η αριστερά.

Και όχι στους δημοσιοσχεσίτες, ειδικούς του P.R., αιχμάλωτους του κοινωνικού τους κύκλου. Που νομίζουν ότι η κοινωνία κρέμεται από τα χείλη τους και τους περιμένει. Η κοινωνία είναι ήδη αρκετά μπροστά και δεν περιμένει κανένα.

Ούτε στους απογοητευμένους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που θέλοντας να αφήσουν κάποια πολιτική κληρονομιά για τις άλλες γενιές, παγιδεύονται σε εφήμερα σχήματα αποτυχημένων-συμβιβασμένων γραφειοκρατών των «βρώμικων 89 και 90».

Ούτε στους διάφορους καλλιτέχνες, οι οποίοι μακριά από τα καθημερινά προβλήματα που ταλανίζουν τα εργατικά, φτωχά μικροαστικά αγροτικά στρώματα, ψάχνουν να βρουν νέο κοινό με “πολιτική” χροιά. Χορτάσαμε από «ακατονόμαστους»(όπως θα έλεγε και ο Τζιμάκος ). Έτσι και αλλιώς σε αυτό τον τόπο ο καθένας είναι ότι δηλώσει. Αφού είσαι καλλιτέχνης και δήλωσες ενωτικός αριστερός ε τότε είσαι!

Η αριστερά επίσης δεν βρίσκεται στους γραφειοκράτες με τις περιφερόμενες κοιλιές τους που «αγωνιούσαν» για το ενότητα για την ενότητα της αριστεράς «τους». Κοινώς στο «άλλοθι» τους για να μην χάσουν τις καρέκλες τους( το όριο του 3% γαρ..μακρινό όνειρο για τον ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ). Ποιος άραγε δεν ξεχνά το σλόγκαν «κοιτάξτε μας στα μάτια και ψηφίστε» του τότε προέδρου του ΣΥΝ και νυν πρόεδρου του ΠΑΟ; Με μουσική Φοίβου και ερμηνεία από τον Πασχάλη Τερζή θα είχε γίνει φοβερή επιτυχία!

“Οι προλετάριοι δεν έχουν τίποτα να χάσουν” έλεγε ο Μαρξ. Μάλιστα. Οι προλετάριοι. Ποιοι είναι αυτοί; Που βρίσκονται;

Πάντως όχι στο 2ο re-union. Ούτε κατά διάνοια τους εκπροσωπούσαν. Οι περισσότεροι από τις κυρίες και τους κύριους της «του βήματος διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς» έχουν να χάσουν την μεγάλη ή μικρή βολή τους. Ζουν μέσα στους μέσο-μικρό αστικούς κοινωνικούς κύκλους, μακριά από τους εργάτες τους φτωχούς αγρότες, τους αυτοαπασχολούμενους με το μπλοκάκι, τους φτωχούς μετανάστες, τους προλεταριοποιημένους μικροαστούς, τους άνεργους.
Επιπλέον όσοι από αυτές ή αυτούς έχουν μάθει μια ζωή να κάνουν μικροπολιτική μικρό παζαρέματα, δεν μπορούν να εμπνεύσουν και να οδηγήσουν προς κοινή δράση στην νέα εποχή που βαδίζουμε. Οι ανάγκες της νέας εποχής απαιτούν άλλο σχέδιο και με νέα «υλικά». Που θα βγουν μέσα από τους αγώνες. Από τα κάτω εκεί που προ-αναφέρθηκε. Δεν χτίζεις κάτι καινούργιο από «υλικά κατεδαφίσεων».

Απάντηση στην μπαρούφα “ενότητα για την ενότητα”: Δεν είμαστε αδύναμοι γιατί είμαστε διασπασμένοι. Είμαστε διασπασμένοι γιατί είμαστε αδύναμοι(Λένιν).

Όταν κυρίες και κύριοι διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς (και της σωτηρίας του ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ) θα καταλάβετε το νόημα της φράσης του Λένιν, ελάτε να συζητήσουμε. Όχι στα γραφειάκια σας και στις γιορτούλες σας. Αλλά στις αγωνιστικές απεργίες, στις καταλήψεις των χρεοκοπημένων εργοστασίων, στους αγώνες των κατοίκων κατά της ακρίβειας και των διοδίων, στις πορείες των μεταναστών, στα λιμάνια των μηχανικών – ναυτεργατών μέσα στον καπνό των δακρυγόνων. Στο σφυρί και στο αμόνι της ταξικής πάλης. Εκεί «χτίζεται» η αριστερά. Εκεί οι περισσότεροι από εσάς είτε είστε ανεπαρκείς είτε τραγικά απόντες εγκλωβισμένοι στους μικρό υπολογισμούς και στις πρακτικές του βολεμένου πολιτικού σας μικρόκοσμου.

Και για να μην λέτε κυρίες και κύριοι του “βήματος διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς” ότι δεν προτείνεται τίποτα, υπάρχουν δύο μη συνεκτικά ιδεολογικά στρατόπεδα.

Το ένα είναι με την μη αναγνώριση, μη πληρωμή του δημόσιου χρέους.
Το άλλο με την αποπληρωμή, ή την επιμήκυνση της πληρωμής, ή το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους.
Όπως λέει και ο Σαίξπηρ «δεν μπορείς να υπηρετείς ταυτόχρονα 2 αφέντες». ‘Η ποιο απλά «δεν χωράνε δύο καρπούζια κάτω από την ίδια μασχάλη». Η τοποθέτηση της αποδοχής ή μη της πληρωμής επί του δημόσιου χρέους θα τα κρίνει όλα. Τα υπόλοιπα «Μνημόνιο-αντεργατικά» ψηφίστηκαν και ήδη εφαρμόζονται. Είναι σαν να προελαύνουν οι Γερμανοί προς το Στάλινγκραντ και οι κυρίες και κύριοι του “βήματος διαλόγου για την ενότητα της αριστεράς” να περιμένουν στην.. Πολωνία!

Ευχαριστώ για την φιλοξενία


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: